Een buik is een lichaamsdeel

Ik wil niet veel zeggen, maar Bo en Merlijn hebben nu al meer leuke dingen gedaan dan ik in mijn leven. En dan bedoel ik met leuke dingen bijzondere dingen. Dingen die niet alle kinderen doen. (Zelf vinden ze het natuurlijk helemaal niet bijzonder want ze weten niet beter - dat heb je dan wel weer.)

Een paar maanden geleden hebben ze bijvoorbeeld met een groepje kinderen een liedje ingezongen in een studio, voor de komende theatershow van Jochem Meijer. Waar ze 'als dank' vrijkaartjes voor krijgen.

Omdat ik daar natuurlijk nog geen fragment van mocht laten horen - allemaal top secret hè - schreef ik er niet over, want dat werd dan nogal een kaal verslag.

Net als het verslag van vandaag: Bo en Merlijn hadden een heuse 'photo-shoot' voor het tijdschrift Groter Groeien, waarin over een paar maanden hun leuke hoofdjes te zien zullen zijn. Maar, u snapt het al, ook al krijg ik het materiaal vanavond of morgen toegestuurd, ik mag er voor het verschijnen van het blad niets van op internet zetten.

Dus.

Om er toch nog iets van te maken sluit ik af met de volgende hilarische dialoog, die onlangs ergens in onze vriendenkring plaatsvond:

Zij: ‘Vind je dat ik een buikje heb?’
Hij: ‘Ja, je hebt een heel schattig buikje.’
Zij (verbolgen): ‘Oh, dus ik heb een buikje.’
Hij (perplex): ‘HOE wil je dat ik het noem? Het héét toch gewoon een buik, of niet? Je hebt ogen, je hebt een neus en je hebt een buik. Buik, dat is de naam van het lichaamsdeel. Dus ja, je hebt een buik. Een lief, schattig buikje. Niet goed?’
Zij: ‘Hm.’