Doorgaan naar hoofdcontent

Eigenlijk zijn we de regie over ons leven allang kwijt

‘Ik ga vanavond mijn schoen zetten,’ zei Merlijn gisteren tijdens het eten.
‘Nee hoor, antwoordde ik, ‘dat kan niet, want Sinterklaas is hier nog niet, hij komt pas zaterdag in Groningen aan.’
(Lees: dat kan niet, want ik heb nog geen schoencadeautjes gekocht.)
‘Maar een heleboel kinderen uit mijn klas hebben hun schoen al wèl gezet en dan zat er ’s morgens ook wat in! Raceauto’s en snoep en Koen had zelfs een beyblade!’
Fok Jemig, dacht ik. Waarom zijn die ouders niet gewoon een beetje solidair met elkaar? Sinterklaas komt zaterdag pas aan in Groningen, daarná zet je je schoen. Anders wordt het toch allemaal veel te onoverzichtelijk?! (Toegegeven, ik ben op dit vlak niet zo flexibel; het is nou eenmaal niet mijn feest.)
‘Nou ja, je zet je schoen dan maar, ‘ zuchtte ik uiteindelijk. ‘Maar ik weet bijna zeker dat er morgen niks in zit.’

-------

Mijn verbazing was dan ook groot toen Merlijn vanmorgen verheugd bij ons in bed dook, met een hand vol peperkruidnoten (klik) en een heuse brief van Piet. Ik keek naar Henk, die mijn vragende blik weerkaatste met een vergelijkbaar lege gelaatsuitdrukking.

In de hoek van de kamer stond een roze pietje schalks te grijnzen.




Reacties

Wenz zei…
Awww, dat is toch super! (Evenals die rode fiets in je header trouwens. :)) Toch mooi, zo'n hulpPietje die alle kampen tevreden houdt. :)
sanneke zei…
Oh, dat roze pietje toch.. de tranen springen me er van in de ogen. Wat lief van haar.
Irène zei…
Wat een schatje! Dat is broederliefde!!! <3
(Is heur haar nog steeds roze trouwens? Heftig spul!)
NOVY zei…
@Wenz: Goeie fiets hè? Is de mijne :).
@Sanneke: hoewel ik deze niet zag aankomen, is het tyoisch Bo. Ze zit altijd vol plannen en malle ideeën...
@Irène: ehm. Ja. Nog steeds roze. Bleekroze. Don't mention it anymore, please.
Susy zei…
Jeee, wat een lieve Pietzus!
En handig ook.
Gwennie zei…
Geweldig!! Als dát geen zusterliefde is, weet ik het niet meer!!
NOVY zei…
@Susy: Ja, handig, dat vond ik ook al.
@Wondelgijn: ja, dat zal het zijn, hè?
Irène zei…
Wat niet?
Dat b l e e k r o z e haar?
A la Christina Curry?
NOVY zei…
@Irène: *stopt vingers in haar oren en roept hard LALALALALALALA*
Gypsy zei…
Da's wel ultiem lief!!
de Brassers zei…
Geweldig om zo'n zus te hebben.
Mrs. T. zei…
Ach wat lief!!! Hier mag één keer de schoen gezet worden en dat is op de dag van de grote aankomst. Dus dat zit er al weer op.
NOVY zei…
@Manon Bi? Jij?
Soes zei…
Wat een wijfie die Bo :)
Ahhh smelt! Wat zijn die 8 jarigen van ons toch lief! (getuige die van mij die vanmorgen toen ik zei: "niet ruziemaken met je zus, mama heeft een gat in haar hoofd" meteen aanbood om broodjes te smeren om mij te ontzien).
Evelyn zei…
Wat een dótje, die Bo!
NOVY zei…
@Evelyn; tsja, 'dotje' is dan weer een woord dat niet echt bij Bo past.
De Repel zei…
OH.MIJN.GOD. Wat super lief , ik zit hier letterlijk met de tranen in mijn ogen van zoveel broederliefde. Ik heb zelfs een beetje kippenvel.

Volgens mij kon jij wel uit je vel springen van trots!
inge zei…
och wat liehief =) smelt in 't kwadraat.

(en solidaire ouders zou leuk zijn ook, met sinterklaas. zodat niet het ene kindje voor een paar euro en het andere voor meer dan honderd euro wat krijgt #isdiedanliever?)
Geartsje zei…
Ouders zijn weinig solidair als het op Sinterklaas aankomt.

Ik vind het roze Pietje geweldig, overigens.
Sandra zei…
Oh wat lief, zo'n kleine partner in crime.
Wendela zei…
Ik was al fan van dit rose pietje, maar nu nog meer, op naar de pietenvoorstelling zo. In leuk circuspakje, Yvon!
Anoniem zei…
een extra pepernoot voor het lieve roze pietje ;-)
Anoniem zei…
hoe kunnen ze de sint nu een week later aan laten komen dan op tv???
hier is sinterklaasjournaal, en op school alles al een week in volle gang!!!
Is toch niet te verklaren...
snap dus ouders wel die schoen lieten zetten, want hij is in nederland, de echte intocht in elsloo hebben wij fijn overgeslagen. Te nat vorige week.

Maar wel onzettend lieve actie van Bo!!

manja

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...