Doorgaan naar hoofdcontent

Allememachies

Edit. Dit is gewoon mijn driehonderdste blogpost!

Zo, daar was ik weer eens.
U dacht waarschijnlijk: die Novy die heeft de laatste tijd weinig te melden, haar leven moet zeker zo'n beetje stilstaan. Nou niets is minder waar hoor; ik heb van alles beleefd en gedaan en bedacht, het is allemaal alleen niet zo ehm.... logworthy.

Lees maar. Vrijdag zouden we (uit nostalgie) gaan monopoliën met vrienden maar dronken in plaats daarvan een 3 liter fles wijn leeg. Een dubbele magnum (of in champagneterminologie een Jéroboam), vier flessen dus in één grote fles. (Die verder niet heel makkelijk te hanteren was ofzo.) Zaterdag deden we ook van alles en aten we mosselen en gisteren waren we op kraambezoek in Culemborg. Waar we een wandeling maakten langs de Lek en door het (onverwacht leuke) stadje en zomaar een oude bekende tegenkwamen (wat nee echt zó toevallig was) en waar we natuurlijk te lang bleven. Op de terugweg reden we vervolgens met drie hongerige kinderen achterin al twijfelend en kibbelend wel 5 MacDonalden voorbij, om pas in Zwolle onze kans te grijpen toen Loïs al in slaap was gevallen. En omdat we haar niet wakker wilden maken gingen we door de macdrive en aten onze burgers op de parkeerplaats.
U moet inmiddels zeer geboeid zijn, dat kan niet missen.
Ik kan nog wel proberen een leuk verhaal te vertellen over hoe ik vanmorgen de vaatwasser uitpakte en alles met de hand opnieuw ging afwassen omdat er blijkbaar een vol schaaltje pesto in de machine was gezet en het filter blijkbaar verstopt zat, maar dat wordt 'm ook niet, vrees ik. Hoewel het wel een schouderklopje verdient hoe ik niet aan mijn opwelling (gewoon nog een keer aanzetten dat ding) toegaf omdat ik me realiseerde dat de zowat ingebrande pesto daar niet echt van onder de indruk zou zijn.
Anders nog wat? Oja, ik stuurde vandaag een betalingsherinnering naar een klant, dacht na over een heel leuk nieuw projectje waar ik lekker nog niets over zeg, maakte een begin met een folder in opdracht van de BartdeGraaff-foundation, had een oudergesprekje op school, hielp Bo met haar spreekbeurt over chocola en bracht haar naar het circus.
Waar mij een meest debiele vraag werd gesteld.
Waarop ik zo mogelijk nog debieler reageerde.
Ja.
Hooggeëerd publiek, vanaf volgende week ben ik circusinstructeur.
In de dinsdaggroep. (Of circusinstructeurassistent, eigenlijk, maar dat klinkt meteen zo'n stuk minder avontuurlijk.)

Láters.

Reacties

Susy zei…
Ja.
Kijk.
What can I say?

Respect woman.
Circus.

http://www.catawiki.nl/assets/1/2/8/c/thumb1_28c5f090-1a0e-012b-985d-f5c6b2a918e0.jpg
NOVY zei…
@Susy: Goed plaatje. Woman.
Respect.
gewebkijk zei…
circusinstructeurassistent van wat?
de afdeling éénwielers en grote ballen?
of iets met witte konijnen en duiven...
Juud zei…
hahaha goed dat je Adriaan bent... maar ben je ook zo lenig.. of nee daarom wil je de directeur zijn natuurlijk, want je kan geen salto maken.. of wel?
de Brassers zei…
Was de bekende iemand van de camping? Wat ga je doen als Adriaan?
NOVY zei…
@De Brassers: Inderdaad! Het was echt bizar, kijk ik wist natuurlijk wel dat ze in Culemborg woont, maar je verwacht haar niet zomaar tegen het lijf te lopen. In een uitgestorven zondagmiddagstad.
De Repel zei…
Beter Adriaan dan enge Bassie!

Je hebt een logwaardig stukje gedicht over niet logwardige zaken. Chapeau.
Anoniem zei…
die Bassie is zo fout. Een echte kinderhater.
Ooit eens bij die vent in de tent gezeten. Wat een foute vent.

Gelukkig zijn er ook leuke circusartiesten. En circusinstructeurassistentes.
Moet je dan ook zo'n glitterpakje aan? En wat houd je functie in? Mag je als vanger optreden bij de trapeze-act?

Liefs Muts Moon
Susy zei…
Jaja, laat dat maar aan mij over.
Plaatjes zoeken.

Kuch.
Woman.
Herma zei…
Mag ik eeeven zeggen hoe hard ik heb gelachen om die Adriaanfoto heb gelachen?
Hard.
kwan zei…
Je hebt zojuist allerlei logwaardige onderwerpen aangekaart, hoor!

Met name dat schaaltje met pesto roept veel vragen op. Hoe laat je een schaaltje pesto onberoerd bijvoorbeeld?

Enne... Gefeliciteerd met je 300e blog! Op naar de 500!! Maar dat zal niet heel moeilijk zijn met de verhalen van je nieuwe baan! :-)
NOVY zei…
@kwan: Er waren er drie. Schaaltjes pesto. Duidelijk één te veel.
En toen dacht ik: baan?baan? Oh, baan! Haha, ja, baan. Mijn salaris is een gratis jongleercursus.
Door zei…
Schaaltjes pesto moet je ook gewoon leeglikken. Is lekker man. En beter voor je masjien.
Maar goed. Circus dus. Haha, gaaf man!
Wendela zei…
Ok, dat krijg je er dan van dat je met iedereen maar een beetje aankletst over je weblog en hoe leuk dat is, dan ga ik dat dus ook een keer lezen en zie zowaar dat ik de meest debiele vragen stel (en bedankt) Jammer dat ik je morgen dan niet zelf kan aanschouwen bij Santelli en vanavond helaas ook niet. Maar volgende week maandag zit dat m er toch echt wel in en dan neem ik wel wraak op je voor de ze opmerking HA, mijn wraak is altijd zo heeeerlijk zoet!
NOVY zei…
@Wendela: Jaaaah! Ik hou van zoet! :)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...