Doorgaan naar hoofdcontent

Ze is de zon




En de zon schijnt ook op Sicilië: Franc heeft gebeld! Alles is in orde, mijn vertrouwen in de mensheid volledig hersteld.
We gaan. Naar Sicilië. Jeu!

Dus als u me wilt excuseren, nu moet ik me gaan voorbereiden.
Want alles wat mee moet zit in de was ik heb geen idee wat er allemaal mee moet.

Ik zeg: addio.

Reacties

Susy zei…
Wát een mooie foto!

En jee!
Sicilië!

Wanneer eigenlijk?
Dat had ik nog gemist.
Susy zei…
Nou!
Waar is mijn reactie nu?

Ik zei duhus:

Wát een mooie foto!
En jeej, Sicilië!

Wanneer eigenlijk?
Dat had ik nog gemist.
Sandra zei…
Mooie foto, vrolijk meisje.

Fijne vakantie!!!!!
Liene zei…
Een hele mooie foto! wilde ik even zeggen ...
Mrs. T. zei…
Wauw, gave foto!
Cisca zei…
Addio! En vast heel veel plezier.
Repel zei…
Ik zeg: geniet van je vakantie!

En wat een superfoto staat er bij dit logje zeg, top.
Jools zei…
Blije Loìs, mooi! En geniet van het wassen en straks vooral op Sicilië.
sanneke zei…
Nou, schiet op jij, gooi wat in de wasmachine en maakt niet uit als je wat vergeet, leuke zomerjurkjes heb je vast op Sicilie ook wel. Zon heb je ongetwijfeld ook op Sicilie, maar je privé-zonnetje zou ik dan weer zeker niet vergeten.
quirk zei…
Fijn, veel plezier!
Nicole zei…
Veel plezier! En wat een prachtige foto!
Door zei…
Geweldige foto! En geniet van de vakantnie, even bijkomen van alles.
inge zei…
schitterende foto. en heel veel plezier!
Ilse zei…
mooie foto , have fun !
Geert zei…
Gelukkig konden we jullie afwezigheid vandaag compenseren met een mooi verhaal in de krant :)
Gwennie zei…
Heerlijk, super, zonnig, warm en mooi Sicilië... Heb veel plezier en kom gebruind en uitgerust weer terug!
Toet zei…
Oh, mooie foto!!!!!
NOVY zei…
@Geert: ojee, busted. :)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...