Doorgaan naar hoofdcontent

21:30 Pathé Groningen



Reacties

inge zei…
ik.wil.niet hahaha maar Kleuter keek mee toen ik de trailer aanklikte en dus keken we 'm wel helemaal. en Kleuter vond 'm 'leuk maar wel spannend' dus ik hoef lekker niet ; ) hahah
Herma zei…
Fan tas tisch!
Ik wil absoluut ook, maar dan toch wel zonder kleuter, misschien. (nachtmerries! ÓFF WITH HER HEAD!! Brrr...)
Overigens vraag ik me altijd af: Whát was that Lewis Carroll on?? (en is het nog zonder recept verkrijgbaar?)
sanneke zei…
Lief wil ook heel graag en ik ook wel, maar ik wil nog liever naar Zita Swoon in de Melkweg zaterdag en hij ook, dus ik denk dat dat 'm gaat worden dit weekend.
NOVY zei…
@Herma: ik ga ook zeker zonder kleuter!
Oh. Ik heb ook helemaal geen kleuter.
Ja, what was he on. Tim Burton kan er ook wat van denk ik.
@Sanneke: ben ook naar Zita Swoon geweest! Maar dan 10 jaar geleden. Ja. Dus.
Cisca zei…
Maar wat vond je er nu van?
NOVY zei…
@Cisca: Vanavond, schat. Vanavond.
Anoniem zei…
Dit belooft wat! Ik hartje Johnny Depp trouwens. LD'tje!

Liefs Muts Moniek
Ps.veel plezier vanavond!
Ri zei…
Half 9. Dat ga ik niet redden. Hoop dat ik je uitndiging volgende keer eerder lees.

Veel plezier!
Von zei…
Nou ja. Ik wil dus ook. Dus. Toevallig ga ik maandag naar Groningen. Alleen niet naar de film...
quirk zei…
Ik vond hem wel een beetje tegenvallen. Hij is een beetje te Disney en er blijft te weinig van het verhaal over. Maar hij is qua beeld natuurlijk wel mooi en ik ben fan van de kat.
Ben héél benieuwd hoe ie was. Heb er nog weinig over gehoord en ik wil ook.
NOVY zei…
Nou, ik heb me enorm vermaakt. Inderdaad @quirk: flinterdun verhaaltje, maar de uitvoering maakte alles goed. (zoals mijn vriendin na afloop opmerkte: 'Ze hebben dapper geknutseld.'
En die kat: die wil ik dus.
Gwennie zei…
Was ie leuk???? Was Johnny leuk??? *zucht*
Nicole zei…
Mooi dat oorspronkelijke plaatje er bij!
Anoniem zei…
oooooh! ik wil ook! hoe was de film? vertel!
Saralien zei…
Man en ik zijn er geweest (bij gebrek aan kinderen boven de 9), ik vond het supermooi gemaakt!

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...