Doorgaan naar hoofdcontent

'Au nek, au nek,' riep Loïs


Een van de ergste dingen die je kunt doen als moeder: het tere velletje van het halsje van je kind tussen de rits van haar jas trekken.

Ik maak er verder maar geen woorden aan vuil.



Reacties

Priscilla zei…
Auw :( Echt vreselijk als dat gebeurd he? Heb het bij mijn zoon ook eens gehad, het was warm en hij ging met zijn blote bovenlijf in de kinderstoel.. zat prompt zijn velletje tussen de sluiting van het gordeltje.. kan mezelf nog voor mijn kop slaan!
inge zei…
oef! nou kan ik wel zeggen, is mij nooit overkomen, en dat klopt, maar ik deed ooit de deur dicht en dacht, wat gaat dat stroef.. #vingertjestussendedeur : (
Oeh, akelig!

Een moeder van een klasgenootje zette ooit haar dochter in woede uit de auto, maar merkte niet dat de jas van het kind tussen de deur zat. Ze gaf gaf, en het kindje belandde in het ziekenhuis.

Dan is dit gelukkig zo gek nog niet!
Mrs. T. zei…
Been there, done that. En jongste zal het beamen helaas. :-(
Susy zei…
Au.
Fok.

Weet je wat ook cool is?
Een babybuikvelletje
tussen zo'n verraderlijk
sluitinkje
van de kinderstoel.

Schijnt.
Jools zei…
@Vlijtig Liesje: d'r worden kinderen om minder uit huis geplaatst. Das wel heel onvoorzichtig..

@Novy: auwauw, zowel voor Loïs als voor het moederhart.
DharSon zei…
Je bent gelukkig niet de enige!
Ik had regelmatig dat soort rare dingen.

@Vlijtig Liesje; Dat heb ik gelukkig nog nooit meegemaakt. Vreselijk zeg.
Oef! Ook net gedaan.... vreselijk!
sanneke zei…
Jip vond het ook niet leuk toen dat laatst gebeurde. Gelukkig was ie zelf de boosdoener.
Astrid zei…
Oh men. Das gewoon onwijs zielig. Ik train O dan ook al heel lang. Kin omhooggggggg. Maarja. Er gaat vast ook hier een keer komen dat ze die kin te vroeg weer naar beneden zal doen vrees ik.
Anoniem zei…
Au au! Heb ik ook eens gedaan!
Ilse zei…
Ahhhhh au au au.
Cisca zei…
En waarom moet ik nu aan "there's something about Mary" denken?
Valez zei…
Recent ook gedaan en moet het nog horen van mijn dochter met een erg bestraffende blik er bij. Voelde me ook erg rot toen ik het rode plekje een dag later in haar hals zag...

Iedere keer als ik nu haar rits omhoog doe dan kijkt ze voor de zekerheid maar naar het plafond.
Herma zei…
Owww! Ach!
(Zo'n actie komt je op een hoop keelgeluiden te staan. 'Auw nek' was trouwens stiekem toch wel geestig.)
au, dochter heeft het ook eens gehad, door de kleuterleidster, die zelf bijna harder moest huilen van schaamte geloof ik ;)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...