Doorgaan naar hoofdcontent

'Onweerstaanbare Verleiding'

Zo heet de taart.
De naam heb ik niet zelf bedacht (het recept evenmin) maar het is geen woord teveel gezegd. Het is chocola zoals chocola bedoeld is. Het is chocola-keer-10, het is kreunen van genot, het is zoals Nigella zou zeggen like you died and went tot chocolate-heaven.
(Janke, ik begrijp dat ik je verwachtingen hoog span hiermee. En terecht. God, laat de taart ditmaal niet mislukken.)

Goed. Men neme:

- 340 gram chocolade, pure chocolade welteverstaan, met een cacaogehalte van minimaal 70%. Bijvoorbeeld de Tony’s Chocolonely, die met de blauwe wikkel. Want - hoe recalcitrant! - bij Tony’s zit de melkchocolade in de rode wikkel en puur in de blauwe. Gelukkig zit er om de blauwe dan wel weer een geel bandje waarop 72% staat, anders zou je maar in de war raken.
Oh, sorry. Zijsporen zijn natuurlijk dodelijk, in een recept. Ik begin opnieuw.

U heeft nodig:

- 340 gram chocolade, minimaal 70% cacao
- 225 gr roomboter
- 5 biologische eieren
- 210 gram suiker

En wat u óók nodig heeft, heel belangrijk, is de juiste 'bakblikkencombinatie'. Namelijk:

- Een ronde taartvorm van 20 à 24 cm doorsnee (een dichte, dus géén springvorm) én
- een grote ovenschaal/braadslede, waar de ronde taartvorm ruim in past.

En dan:

1. Bekleed de taartvorm met bakpapier.
2. Verwarm de oven voor op 120 graden. Celcius.
3. Brokkel de chocolade in stukjes, smelt de chocolade samen met de boter boven zacht kokend water: au bain-marie. Hoe het komt weet ik niet – waarschijnlijk heeft Marie la Juive, de joodse alchemiste die in de 4e eeuw n.Chr. de techniek heeft ontwikkeld, het gewoon nooit helemaal lekker uitgelegd - maar veel mensen weten niet dat bij au bain-marie de binnenste pan (of kom) niet met het gekookte water in aanraking mag komen. Hij moet er boven hangen. Er niet in drijven. Het gaat erom dat de stoom van het water de binnenste pan verhit. Feitelijk gaat men niet in bad met Marie, maar met Marie in de stoomcabine. Dus.
4. Klop met een mixer de eieren met 70 gram suiker tot het volume verdrievoudigd is.
5. Kook de resterende suiker met 100 ml water tot een lichte siroop.
6. Roer de siroop door de gesmolten chocolade en laat het mengsel enigszins afkoelen.
7. Doe de chocolade bij de eieren en roer langzaam tot een samenhangend geheel.
8. Schenk het in de vorm.
9. Leg een opgevouwen theedoek in een braadslede of grote ovenschaal. Zet de vorm daarop en schenk heet water in de braadslede tot de vorm voor driekwart in het water staat. (Als u heeft opgelet weet u nu: dit heet niet au bain-marie.)
10.Bak de taart in ongeveer 50 minuten tot hij stevig is. Laat hem in het water afkoelen alvorens hem te storten.
(Bron: River Cafe Kook Boek Easy)

NB. Het zal u niet verbazen, maar de taart is nogal machtig. Dus snij kleine puntjes, zeker als het een dessert betreft. Drink er in dat geval een rode Banyuls bij (een portachtige zoete wijn uit Zuid Frankrijk) of - wat ik persoonlijk het lekkerst vind - een oude PX sherry, donker en zoet, met een aroma van rozijnen. Of gewoon een kopje koffie of thee; u weet, ik ben niet van de wijnpolitie.

Reacties

baasbraal zei…
Nou, dat klinkt verrukkelijk!! Mijn mixer zit nog in de verhuisspullen en hier kan je geen Tony's krijgen, maar vooor de rest: niets let mij om in januari een heerlijke chocoladetaart te maken.
Bree zei…
ooooooo
ooohhoooohhoooo
oooh!
sanneke zei…
Gossiemikkie.

Zie ik nog een kans dit weekend taart te bakken? Doordeweeks is ie vast ook lekker.
Ri zei…
Mag ik even het volgende recept spammen. Echt superleukker en er komt geen mixer aan te pas, tenminste niet bij mij. Ik heb geen mixer en heb even de garde ter hand genomen: http://madebymeet.blogspot.com/2009/10/smmmmulchocoladetaart.html
Anoniem zei…
Ik heb uiteidelijk een ander recept gebruikt, maar de ingredienten zijn wel het zelfde! (alleen bij mij nog 4 eetlepels bloem en 200gr witte sjokolaa gesmolten en gemengd met creme fraice voo erover heen. alsof er al niet genoeg choco inzit!
Ik heb er een 'casa de la ermtita' dulce monastrell uit 2006 bij gekocht. Ook een rode dessertwijn.

Wij gaan allebei, maar niet gezamenlijk lekker eten dit weekend, dat staat vast!

eetze! Liefs Muts moniek
Anoniem zei…
Mmmm ja PX-sherry. Die hebben wij vorig jaar op een proeferij ontdekt. En nu laten wij deze met dozen tegelijk uit Groningen aanrukken. Goed idee om daar zo'n heerlijke chocolade lekkernij bij te serveren.

Liefs Laura
Ilse zei…
ik ga maandag even aan mijn diëtiste vragen of ik die mag eten, klinkt nl erg light dus mag vast wel toch?
quirk zei…
Joh! Ik heb altijd gedacht dat het met Marie in bad gaan was. Weer wat geleerd!
Cisca zei…
*slinkt liters water uit mijn mond weg*
Repel zei…
ikgaditnietlezenikgaditnietlezenikgaditnietlezen....shit...toch gelezen. Het is blijkbaar inderdaad onweerstaanbaar. Ikgahetnietmakenikgahetnietmaken...
En dan bij elke hap, kreunen van genot...
Haha!
*hoort maag knorren*
rudy kaals zei…
Schokolade hoch zehn! Lecker!
janke zei…
en hij was fantastisch!!!!! Net als het gehele menu wat eraan vooraf ging!!!! en het gezelschap!!!!!!
NOVY zei…
@Janke: haha, dankjewel (wij vonden het ook leuk!) Henk en ik hebben gisteravond de rest van de taart nog verorberd. Maar blijkbaar zat ik al aan mijn taks voor het weekend: ik werd er heel erg misselijk van...

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...