Doorgaan naar hoofdcontent

Kaartjes voor Tori

Woehoeoeoeoeoe!!!

Lange neus naar de recessie, onze de financiële crisis en wanbetalende opdrachtgevers:

Ik. Heb. Kaartjes. Voor..

Tori Amos!!

How cool is that?! Tori Amos is namelijk echt mijn all time hero! (heroin? Hm, dat klinkt meteen weer raar.) Ik heb al haar cd's (behalve de laatste), speel haar liedjes op de piano, als ik 'fan' niet zo'n stom woord vond, dan was ik het van haar. Tori Amos rules!

'Het concert in Groningen is haar meest intieme tijdens deze Sinful Atrraction Tour', zo valt in de concertaankondiging te lezen.
Ook dat nog! Kreun! Intiem en Sinful....klinkt dat goed of klinkt dat goed?



Hier een van de mooiste liedjes/momenten op de concertregistratievideo uit 1997 (die ik zo vaak heb afgespeeld dat hij uiteindelijk letterlijk aan flarden lag): Cornflake Girl




En voor de liefhebber nog even een ietwat sentimentele doch bijna spirituele Tori Amos-ervaring: Tijdens de zoveelste autorit in een angstige periode waarin ik dagelijks met een steen op mijn hart naar het ziekenhuis in Carcassonne reed (65 kilometer heen en 65 kilometer terug) durfde ik voor het eerst weer iets te voelen en zette in een opwelling -tegen beter weten in, want ik wist eigenlijk dat er geen zender te vinden was die niet voornamelijk ruis ten gehore gaf - de autoradio aan. Om daar net de eerste tonen van Cornflake Girl te horen. Het hele nummer lang bleef ik goede ontvangst houden. Ongelofelijk! Tori Amos, op een Franse radiozender! In een auto zonder antenne! Tranen met tuiten heb ik gehuild. Van liefde, van hoop, van vertrouwen. Nu komt alles goed, dacht ik.

Reacties

gewebkijk zei…
ik heb eerst je verslag gelezen, en daarna nog helemaal in de ban van je verhaal tori gedraaid...

het voelde een beetje alsof ik ook plotseling even ontvangst had zonder antenne...
Soes zei…
Wat een ontzettend mooi mens.
Astrid zei…
Als je nog iemand zoekt om mee te gaan. Zucht.
Tori sleepte mij door mn eindexamens. Men, ik heb echt zoveel meegeblerd met haar. go go go go no-how. Out of the nest it's time...
Vita zei…
Nou lees ik je Frankrijkverhaal al voor de tweede keer en denk alleen maar aan wat een krankzinnige toestand dat moet zijn geweest. Leven, dood, doodziek - allemaal tegelijk.

Tori Amos is (dan) geweldig, wat roept die muziek toch altijd een emoties op. Haar muziek is sterk verbonden met mijn eerste jaar met D. Hij draaide op onze rustige weekenddagen vaak An Pierle's Mud Stories of Tori Amos' Little Earthquakes, en ik word nog steeds zo gelukkig als ik dat nu hoor.

Heel veel plezier bij haar concert!
Manon zei…
Tori does rule!

Ik ben gek op dat stemgeluid. En het stemgeluid van Alanis Morissette. Die heeft ook van die prachtige nummers.

En och ja, die 'zwarte' periode in Frankrijk. Gelukkig is alles goedgekomen.

Overigens wel grappig dat er in onze leven zoveel 'parallellen' zijn!
Door zei…
Wat staat ze nou raar te zwaaien aan het begin? Maar verder mooi hoor!!
Geert zei…
Daar had ik ook wel heen gewild, maar ja: je kunt niet overal naar toe natuurlijk. Wij gaan naar Luka Bloom, ook in de Oosterpoort. Is ook een aanrader......
sanneke zei…
Wow, je speelt het zelf? Ik bedenk me nu dat ik van Boys for Pele ook een muziekboek heb. Neeltje en ik luisteren nu naar Horses. Zo mooi. Neeltje zingt mee.
Little Earthquakes hoorde bij mijn studententijd, Scarlet's walk was de cd die bij Jip's zwangerschap hoorde.

En jij gaat dus...

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...