* Dat ik bang ben voor de Mexicaanse griep.
* Dat er wederom een klein kindje dood is gegaan in een auto omdat de vader zozeer in beslag genomen werd door andere zaken dat hij even vergat dat hij eerst langs de crèche had moeten rijden.
* Dat kinderdagverblijven niet altijd even bellen/alarm slaan als er een kindje niet word gebracht.
* Dat ik ruzie heb met mijn schoonmoeder.
* Dat ik 6 deadlines heb op 9 juli, maar 5 van de 6 opdrachten nog steeds niet ontvangen.
* Dat dakkoffersteunen voor onze auto nogal zeldzaam zijn en dus heel duur en we daarom toch maar alles in de auto gaan proberen te proppen over 3 weken.
* Dat ik mijn o-zo-handige luierdoekjesdoosje ergens op de bruiloft heb laten slingeren dit weekend.
* Dat ik nog steeds niet weet of de 135 knikkerzakken die ik heb besteld om de (setjes van 3) jongleerballen in te stoppen op tijd bezorgd zullen worden.
* Dat er twee snaren van mijn piano zijn gebroken/losgeschoten: de bes en de cis.
* Dat ik vanmorgen vergeten ben het flessenbonnetje in te leveren bij de kassa.
* Dat de ijssalon ineens dat geweldige pijnboompitjes-ijs met de moeilijke Italiaanse naam niet meer verkoopt, omdat het 'te weinig aftrek vond'.
* Dat dat dus alleen maar komt van die moeilijke Italiaanse naam waardoor niemand dus wist dat het pijnboompitjes-ijs was. Hadden ze het nou gewoon pijnboompitjes-ijs genoemd dan had het heus wel aftrek gevonden, heus wel.
* Dat het meisje van de ijssalon mij glazig aankeek terwijl ik dit hele betoog stond te houden maar verder niks voor me kon doen.
* Dat er een gat in mijn nieuwste zwarte jurkje zit.
* Dat ik geen idee heb aan wie ik dit stokje moet doorgeven. Dus ik gooi hem maar gewoon: catch if catch can. En als u niet wilt vangen dat duikt u gewoon weg, op dezelfde manier als waarop ik vrijdag het bruidsboeket ontweek dat mij gevaarlijk dicht leek te naderen. (Ik weet namelijk niet wat er gebeurt als je een bruidsboeket vangt terwijl je al getrouwd bent. Wat dat voorspelt. Weinig goeds lijkt me.)
* Dat er wederom een klein kindje dood is gegaan in een auto omdat de vader zozeer in beslag genomen werd door andere zaken dat hij even vergat dat hij eerst langs de crèche had moeten rijden.
* Dat kinderdagverblijven niet altijd even bellen/alarm slaan als er een kindje niet word gebracht.
* Dat ik ruzie heb met mijn schoonmoeder.
* Dat ik 6 deadlines heb op 9 juli, maar 5 van de 6 opdrachten nog steeds niet ontvangen.
* Dat dakkoffersteunen voor onze auto nogal zeldzaam zijn en dus heel duur en we daarom toch maar alles in de auto gaan proberen te proppen over 3 weken.
* Dat ik mijn o-zo-handige luierdoekjesdoosje ergens op de bruiloft heb laten slingeren dit weekend.
* Dat ik nog steeds niet weet of de 135 knikkerzakken die ik heb besteld om de (setjes van 3) jongleerballen in te stoppen op tijd bezorgd zullen worden.
* Dat er twee snaren van mijn piano zijn gebroken/losgeschoten: de bes en de cis.
* Dat ik vanmorgen vergeten ben het flessenbonnetje in te leveren bij de kassa.
* Dat de ijssalon ineens dat geweldige pijnboompitjes-ijs met de moeilijke Italiaanse naam niet meer verkoopt, omdat het 'te weinig aftrek vond'.
* Dat dat dus alleen maar komt van die moeilijke Italiaanse naam waardoor niemand dus wist dat het pijnboompitjes-ijs was. Hadden ze het nou gewoon pijnboompitjes-ijs genoemd dan had het heus wel aftrek gevonden, heus wel.
* Dat het meisje van de ijssalon mij glazig aankeek terwijl ik dit hele betoog stond te houden maar verder niks voor me kon doen.
* Dat er een gat in mijn nieuwste zwarte jurkje zit.
* Dat ik geen idee heb aan wie ik dit stokje moet doorgeven. Dus ik gooi hem maar gewoon: catch if catch can. En als u niet wilt vangen dat duikt u gewoon weg, op dezelfde manier als waarop ik vrijdag het bruidsboeket ontweek dat mij gevaarlijk dicht leek te naderen. (Ik weet namelijk niet wat er gebeurt als je een bruidsboeket vangt terwijl je al getrouwd bent. Wat dat voorspelt. Weinig goeds lijkt me.)
Reacties
Dat van die baby. Ik wilde dat je het niet er tussen had gezet.
Ik las het al, maar wil dat graag meteen vergeten.
Ik denk alleen maar aan die ouders. Ook aan die vader ja.
Die vast kapotgaat van schuldgevoel.
En verder. Pijnboompitjesijs?
Apart.
Ik zag deze week Red Bullijs.
'Voor de jongelui',zei het ijsmeisje.
'Jah.' zei ik.
'Doet u mij maar vanielje..'
Ruzie met je schoonmoeder? Sorry moet bijna lachen, is het ruzie van volgende week weer over of is het een ruzie van jaren?
Waarom hebben wij vrouwen toch altijd mot met schoonmoeders?
Ik zou gewoon een bak van dat ijs alleen voor jou bestellen en in diepvries gooien..
Ik schiet dan net als Susy in de snel-vergeten-mode. Wat dan weer niet lukt natuurlijk omdat ik het maar niet kan begrijpen hoe dat kan, een hele dag niet aan je kind denken en het zodoende in de auto laten sudderen...
6 deadines? En nog geen opdrachten binnen? Denken ze dat je kunt heksen ofzo? *schiet plaatsvervangend in de stress*
Geen idee, of getrouwd een trouwboeket vangen een 'bad omen' is. Kan natuurlijk ook een hoop nieuwe romantiek opleveren met je al-echtgenoot. En da's weer niet zo stom, lijkt me ;-))
Ruzies zijn ook lullig. Ik had het zomaar kunnen hebben dit weekend met mijn nep-schoonmoeder (de echte, een lieverd is overleden), maar ik hield wijselijk mijn mond. Voor deze keer dan.
Pijnboompitjesijs? Hmmm mooi woord voor Scrabble :-)
Schoonmoeder....hmpf..geen thema voor mij want dan zou ik uren kunnen schrijven hier
En dat van die schoonmoeder? Schoonmoeders zijn gewoon stom. Behalve als ze de strijk na 'n weekend kots en stront wegwerken, dan zijn ze lief.
Nu weet ik waarom onze jongens nooit naar een creche zijn geweest... Vreselijk zeg, die vader kan je ook wegdragen, daar kom je toch nooit meer overheen?
Bosvruchten ijs Solero= ook erg lekker en maar 95 kcal/ijsje!
En verder kan ik nu op z'n man's zeggen 'ongesteld zeker?'. En dat mag ik , want ik ben het ook (en ik had het van jou al gezien bij Joels). :)
En dan mag het, hè?: mopperdemopper. Wat hielp: bij de Gamma een nieuwe kleur voor op de keukenmuur uitzoeken. Echt heel therapeutisch.
Want ja, hier hebben we geen statiegeld. Alleen maar recyclables. Dus dat is mooi makkelijk.
Bestaan er handige luierdoekjesdoosjes?
Oh men, ik snik voor het kindje. En de ouders. Oh men oh men. En het is zo stom dat ik me dan gelijk kan voorstellen hoe dat kindje daar dan zat. En wakker werd. En alleen was. En nouja. Je snapt het wel. En dan die moeder die het vond. En die vader die nu eeuwig met een schuldgevoel zit. Zucht. ZO STOM. Waarom kan ik me dat nou zo goed voorstellen?
-Dat ik een stel laarzen, vier jurken, een bloesje en een broek op internet besteld had, want handig en weinig tijd en dat alles te groot dan wel te klein, dan wel niet leuk was en ik alsnog het overdekte jaren-tachtig-winkelcentrum in moest op Nona's enige vrije middag met het stralendste weer sinds tijden.
-Dat ik met tomtom vaker fout rijd dan zonder.
-Dat ik al weken opzie tegen het personeelsfeest van S's werk, aanstaande zaterdag.
-Dat ik niet kan multitasken.
-Dat ik ondanks zomer toch af en toe de droogtrommel gebruik.
O, man! Als je eenmaal begint...!
heb gelijk helemaal een soort van meelij met je! moet er niet aan denken! zoveel!
ik wens je een lijst toe met allemaal FIJN!
[en tot die tijd een fijn zakdoekje];)
Hahaha, hier moest ik echt hardop om lachen :)
Dat van die baby is idd echt zo erg...
Ja, jullie allemaal en ook ik: ik verplaats me meteen in de moeder die de auto opendoet om het stoeltje te pakken. Ik vraag me af of ik het mijn man ooit zou kunnen vergeven.
En ja, sorry, kort door de bocht: ik ben blij dat wij nooit gebruik hebben hoeven maken van kinderopvang. Hoewel er dan nog altijd tal van ongelukken kunnen plaatsvinden, natuurlijk. Maar inderdaad: dat er ook niet gebeld wordt om te vragen waarom zo'n kindje die dag niet is gekomen? Dat niemand de baby heeft zien zitten begrijp ik wel: je bent het niet gewoon om in andermans auto te gluren.
Ik sla die berichtjes ind e rkant overigens ook over als ik de kop vanuit mijn ooghoek zie. Dergelijke dingen vergeet ik niet. Geen enkele moeder, denk ik.