Doorgaan naar hoofdcontent

Two short movies

Filmpje 1: Guess whom I ate a beschuitje with this morning




Tsja. En dan filmpje 2. Dat mij hoongelach van mijn lieftallige echtgenoot heeft opgeleverd.
Want ik ben dus zo iemand die de camera een slag draait, als het onderwerp daardoor beter in beeld komt. En dat dat dus wel kan met een foto, maar niet met een filmpje, dat heeft Henk me al heel vaak verteld weet ik heus wel.
Maar ja, hardleers hè.

Een Oscar voor de beste cameravrouw zal ik dus wel nooit winnen.
En een Oscar voor de beste film-stem ook al niet.
Goed. Leuk is het filmpje wél.
Kijk naar Klap eens in je handjes

Reacties

gewebkijk zei…
ik twijfelde tussen languit op m'n buro liggen, of alle stekkers uit mij klapjap halen enz... ;)
Ilse zei…
Hahahahahhaha heel leuk enne idd nooit een camera draaien er zit een zoom op , je stem daarentegen is helemaal goed hoor.
Linda zei…
Hahaha.
Volgens mij zit er in de Windows Movie-make-progje een optie/effect dat je de film een kwartslag kunt draaien... (heb ook wel eens een camera gedraaid).

Alhoewel dit geen stijve-nek lengte was gelukkig.
NOVY zei…
Wel fijn om te horen dat jullie filmpje 2 kunnen afspelen. Dat lukt mij niet, namelijk. :).
Odette zei…
Oh ja, zou een stunt van mij kunnen zijn. Maar filmpje 2 kan ik ook afspelen, en ze zijn allebei erg leuk. Odette
Nicoleke zei…
Wat een scheetje is ze toch!
sanneke zei…
Haha! Loïs eet liever beschuitjes dan dat ze in haar handjes klapt. :)
Door zei…
Grappig! Mijn computer doet raar als ik filmpjes afspeel, ik krijg dan een heel raar geluid door de stemmen. Een soort rrrrrrrrrrrr!
Soes zei…
Lief lief lief! Ik wil d'r knuffelen!!
En ik heb het ook al eens geflikt, om de camera te draaien.
Ik vond mezelf toen wel grappig.
Manon zei…
Whoehahahaha, ik lig in een stuip. Vind je het gek dat Loïs niet meewerkt als je niet verder zingt dan de eerste regel? Geen wonder dat ze niet meewerkt :-).

En: wat een schatje is het toch. En wat kun jij mooi zingen.
Esther zei…
Lois! Lois! Klap nou in je handjes verd...! :-)
Cisca zei…
Je weet het nooit hoor, met die Oscars. Misschien voor beste muziek? En dan mag je misschien ook nog wel optreden tijdens de uitreiking. Dat mogen alle genomineerden namelijk.
Ilse zei…
Ik vraag me wel degelijk af wie jouw man is en hoe ie er uit ziet dus kom maar op met dat blogje over die man van je en foto of course ! enne 1 ding weet ik wel van hem: hij weet hoe ie een camera moet vasthouden;)
Anoniem zei…
*grinnik*
leuk dat gedraaide filmpje
ik kan dat ook goed :0)
(misschien een vrouwending?)
ik zat op een rodelbaan vorig jaar, had ook t cameraatje aan, en bedacht toen ondertussen dat t mooier werd als ik m draaide...en toen ineens zo van, oeps, dat gaat niet, dus weer terug draaide...

Ja daar word je dus wiebelig van als je dat filmpje zou bekijken haha
Irene zei…
Ik ken jou helemaal niet en Loïs al helemaal niet, maar ik heb je blog bij mijn favorieten gezet. Als ik jouw babietje zie, wil ik er ook nog wel een derde bij! (Maar ik vind mezelf te oud en zou niet weten waar ik met de troep uit de vierde slaapkamer heen moet :-()

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...