Doorgaan naar hoofdcontent

Statcounteren

Het blijft leuk, die statcounter. Vond ik een tijdje geleden de recent visitor map nog uitermate boeiend, tegenwoordig vermaak ik me enorm met de keyword-analysis, die de zoektermen laat zien waarmee mensen op mijn weblog belanden. Die zoektermen zijn meestal vrij obvious: hemangioom, aardbeienvlek, dr Martens, bloedgroep, allemaal dingen waar ik gewoon over geschreven heb. Maar vaak ook zijn ze minder voor de hand liggend, soms op het verontrustende af, en (daardoor) heel erg grappig. Hier het lijstje van vandaag en mijn top 3 'meest opmerkelijk':  


Op 3 heb ik gezet: spelen en later sex in de keuken 
Bij gebrek aan beter eigenlijk hoor, want zo heel interessant is dit niet. Zoektermen met het woordje sex komen meer voor, zo schijnt, dus waarom zou iemand op die manier niet ook bij mij terecht kunnen komen. En ik heb inderdaad eens geschreven over seks. En over de keuken. Seks én de keuken (Sex and the Kitchen), niet seks ín de keuken. Ik heb namelijk helemaal niet zo veel met sek op de keukentafel, maar dat kon hij, of zij, natuurlijk niet weten. 

Op 2: Hoe lang is Jurgen van der Berg 
Ook een goede vraag in deze was geweest: 'Is Jurgen van den Berg een Chinees?' Maar dit terzijde. Hoe lang is Jurgen van den Berg? Who wants to know? Iemand die zijn paspoort wil vervalsen? Zijn blind date van vanavond, die wil weten of ze haar hakken thuis kan laten? En, why does anyone want to know? De stém van Jurgen van den Berg is waar het om draait in het leven, niet zijn lengte. Tss. 

Met stip op 1: Wat moet je doen als je parkiet met zijn wang ergens vast zit 
Dit roept vele, vele vragen bij mij op. Ten eerste: wie is de vraagsteller en wat is zijn of haar leeftijd? Het zou een kind kunnen zijn, maar ik gok op iemand van minimaal 60 jaar. Het is namelijk zoektermen ingeven zoals mijn moeder dat zou doen. In de vorm van een grammaticaal correcte zin, liefst nog met een vraagteken. Want dat is netjes. Weet zij veel dat je tegen google gewoon mag blaffen: parkiet wang vast. Zeker in geval van haast. Bij paniek in de tent. Want dat lijkt me het geval hier: de parkiet zit immers vast met zijn wang. 
Toch? 
Ik bedoel, het is niet iets wat iemand zich zómaar afvraagt. Dat je op een ochtend wakker wordt en denkt: hebben vissen ook wel eens oorpijn? En hee, wat moet je eigenlijk doen als je parkiet met zijn wang ergens vast zit? Nee. 

Het woordje ‘ergens’ doet ook het ergste vermoeden. Want waar kan zo’n parkiet allemaal met zijn wang aan vast zitten? Aan een spijltje van zijn kooitje, hoop ik toch in de godsnaam? Waar anders aan? Heeft de zoekpersoon (toch een kind?) zijn parkiet per ongeluk vastgeniet aan de vloerbedekking, maar durft hij dat niet te zeggen? (Wat moet je doen als je parkiet met zijn wang vastgeniet zit aan de vloerbedekking ergens vast zit?) 
Ik zei het al, vele, vele vragen. 
Want dan heb ik het nog niet eens over dingen als: 
Hoe zou het nu met het beestje zijn? 
Heeft zijn baasje hem losgekregen? 
Is mijn weblog daarbij nog op enige wijze van nut geweest? 
Is het sindsdien al nog een keer gebeurd?

Reacties

Anoniem zei…
Hahaha die is hilarisch! Ik wist niet eens dat een parkiet een wang had!!
Jools zei…
Ik heb buikpijn van het lachen. Parkieten die met hun wang ergens vast zitten en dat je dat dan moet googlen. My god. Dan kun je nog beter die rukbeesten van de hema gaan sparen. Of zoiets.

-heeft duidelijk vakantie nodig-
Manon zei…
Ik lig nog na te snikken op de bank. Meid, wat een leuk logje.

Maar ik zie dat er ook wordt gegoogled op 'natasja lekker slim'.

Daar google je nog niet op? Heel de wereld weet toch al dat ik slim ben?
Nicoleke zei…
Mooi he?!

Ik kijk er ook regelmatig naar en in mijn lijstje komt 'carolien tensen naakt' heel vaak voor...
Sja...

Moet er ook maar eens een logje aan wijden.
sanneke zei…
Whahahaha! Geweldig logje! En nu wil ik het ook weten natuurlijk, van die parkiet.
Daan zei…
Hahaha, ik zit te bulderen en heb meteen ook zo'n statstelding gedingesd op mijn blog, en nu maar afwachten.

Verslavende lijstjes en kaartjes ;-)
Ri zei…
OMG! Wil je niet zulke leuke logje3s schrijven? Ik zit stiekem op mijn werk te lezen en dan valt het zo op als je hardop lacht...

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...