Boodschappen doen met mijn jongste dochter.
Op de fiets.
In het zonnetje.
En onderweg iedereen betoveren.
Op de fiets.
In het zonnetje.
En onderweg iedereen betoveren.
Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
Reacties
Op de fiets. Maar dan niet met jouw dochter maar met mijn zoon. Volgende maand moet lukken, toch? Dan is ie 8 maanden. Toch? Ja hè, ja hè?
Ik had vorig jaar een cliënt die haar zoontje van 3 maanden al op de fiets meenam. Dat ging niet zo goed. Arm jong. En boos dat ze was toen ik zei dat dit toch écht niet kon hoor. "wat wist ik er nou van"?!
Niks hoor. Behalve dat dit niet kon.
Enniewee, ik ga nu wandelen. Niet fietsen.
@Joeltje: 3 maanden? Nah. Loïs is ruim tien nu. En het had al wel wat eerder gekund, maar ik moest eerst nog verzinnen hoe ik het bobike stoeltje in mijn mand gemonteerd kreeg. Want hij past (door diezelfde mand dus) niet achter het stuur.