Doorgaan naar hoofdcontent

Tijger éénoog


Zie je wel, zei ik tegen mezelf, dat had ik niet moeten schrijven. Dat van die mooiste baby. Met de mooiste ogen.
Want dat was eens. Maar vandaag dus niet meer.
Nouja, één oog is nog steeds prachtig, maar het andere is dik en rood en zit dichtgeplakt. Met gele korstjes. Die een kwartier nadat ik ze voorzichtig heb weggeveegd met een doekje en gekookt water, gewoon weer terug zijn.

Of het er iets mee te maken heeft, ik denk het niet, maar sinds vandaag kan onze baby ook ineens tijgeren! Ze tijgert de hele kamer door. Kijk, daar gaat ze! Met een respectabele snelheid recht op haar doel - een duplovliegtuig - af. Soepel ellebogenwerk, hoor. Ze nadert het object, strekt haar armpje uit en.......grijpt mis.

En dát, mensen, is niet grappig.

Reacties

NOVY zei…
Okee, misschien toch een beetje.
Anoniem zei…
Haha. Dit eigen berichtje bij de reacties slaat alles!
MaMarije zei…
Met één oog kan ze ook geen diepte zien he?

Beterschap gewenst, zowel voor de ogen als voor de grijpvaardigheid.
Anoniem zei…
Och jee, je zal maar net als je leert tijgeren maar 1 oog tot je beschikking hebben!
Manon zei…
Een heel klein beetje toch wel ;-). Maar och, het arme schaap.
Anoniem zei…
Lois, de mooiste eenogige tijgerende baby van de wereld!
Anoniem zei…
O, dit is grappig; ik zit net te tikken voor de schoolkrant die over dieren gaat :-)
Daan zei…
Geef je nog BV? Haar oogje schoonmaken met een beetje moedermelk doet wonderen, klinkt gek, maar werkt echt!
NOVY zei…
@Cisca: klopt!
@Door: hééél toevallig! :)
@Daan: Nee, helaas...dat dacht ik ook meteen..wat jammer dat ik geen moedermelk tot mijn beschikking heb!
Maar het gaat gelukkig vandaag al een stuk beter.
Anoniem zei…
Whaaaaaaaa ben vereerd man, zie net dat je echt naar de HEMA bent gegaan. Wel jammer dat ze het shirtje niet meer hadden.

En die zalige plakogen, die had 0lief laatst ook. Het duurde maar, ondanks steeds netjes schoonmaken. Uiteindelijk toch maar naar de apotheek gegaan voor speciaal spoelwater en ooggel. Toen was het in 3 dagen over. Kan ik dus aanraden!
Maar misschien is het allang goed nu?

Enne: hoe lang is Loïs nu? Want daar ben ik na dat andere logje wel benieuwd naar!
NOVY zei…
@Astrid: 75 cm. En 8350 gram. Precies net zo lang en zwaar als haar zus en haar broer waren met 9 maanden. (leve de groeiboekjes waar dit allemaal netjes in bijgehouden is.)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...