Doorgaan naar hoofdcontent

To catch or not to catch

En toen vloog er ineens een stokje door de lucht. En dat stokje ging van daar naar daar via daar en kwam ook nog daar terecht. Plaats de vierde foto uit de vierde map van je computer, stond er in dat stokje gekrast.
Leuk! Maar het was niet echt aan mij, vond ik, om zo'n stokje te vangen. Bovendien snapte ik 'm niet eens: vierde map? Wat vierde map? Welke vierde map? Mijn computer stond vol met vierde mappen!
(Wacht eens...lag dat misschien aan mij? Was dat blijkbaar niet bij iedereen zo? Zo'n bende?)

En zo kwam het dus dat ik vannacht om half twee, moe maar voldaan, mijn volledig opgeschoonde, geordende en gearchiveerde computer uitzette. Maar niet voordat ik eventjes, geheel vrijblijvend uiteraard, had gespiekt in de vierde map.
En de vierde foto, die bleek toch leuk te zijn!

Dus wat ik nu doe?
Gewoon laten zien!

1 Januari 2004, vroeg in de ochtend. Bo die net haar cadeau heeft uitgepakt. En buiten alsof het vuurwerk die nacht de hemel permanent roze had gekleurd.

(Voor de oplettende kijker: Ja, in die stad woon ik. Maar inmiddels in een ander huis.)
Labels:

Reacties

Kikkertje zei…
Via Susy hier gekomen. Volgens mij woon jij in de stad waar ik ooit studeerde en waar mijn hart ligt. Vooral in het hofje aan de Peperstraat (waar mijn oma woonde, en waar ik als meisje veul speelde).

En ik krijg helemaal zin om mijn foto's ook te gaan ordenen. En dan de leukste foto's van onze vakantie te plaatsen. Komt eraan dus.
18 januari 2009 om 14:50
NOVY zei…
In de roos! :).
Ik kwam er ook om te studeren en ben er vervolgens nooit meer weggegaan.
18 januari 2009 om 15:01
MaMarije zei…
K geloof dat ik dit stokje ook maar eens op pak!
18 januari 2009 om 15:30
Anoniem zei…
Kijk, dat heb ik nu ook. Ik dacht bij die anderen als ze het over de vierde map hadden: waar moet ik in hemelsnaam mijn vierde map vinden? Ik heb geen vierde mappen. Ik heb overal mappen en welke is de échte vierde?
18 januari 2009 om 21:54
Anoniem zei…
Mijn dochter heet ook Bo. En een van je andere 2 namen staat ook op mijn lijstje. Maar 'ssssttt!' hoor... ;-)
19 januari 2009 om 08:38
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen