De deur ging open en de kinderen kwamen naar buiten, met voorop Loïs en haar vriendinnenclubje, zichtbaar opgewonden.
‘Ik ben een zonnekind!’ riep vriendinnetje C. stralend uit.
Vier enthousiaste kinderstemmen vielen haar bij: ‘C. is een zonnekind!’
‘Natuurlijk, liefje, maar dat wísten we toch al,’ zei haar moeder, terwijl ze ons aankeek met opgetrokken wenkbrauwen.
Ik grapte tegen de andere kindjes: ‘Maar wat zijn jullie dan? Regenkinderen?’
Nee, zij waren gewóne kinderen: maankinderen.
‘C. Is een zonnekind, omdat ze heel goed kan lezen en haar Cito’s heel goed heeft gemaakt!’
Aha.
Zo.
Dus.
Ik moest er even van bijkomen.
Want wat kregen we nou?
Hoezo worden de kinderen in groep 3 ineens onderverdeeld in zonnekinderen en maankinderen?
Ik dacht dat ik zo’n beetje alles wel meegemaakt had, met twee kinderen die de basisschool respectievelijk helemaal en bijna hebben doorlopen.
Ik ging maar eens googlen.
En jawel: het is een bestaande onderwijsmethode. Naast zonnekinderen en maankinderen zijn er ook nog sterrenkinderen.
De methode hoort bij de boekjes ‘Veilig leren lezen’, die Bo en Merlijn volgens mij destijds ook gebruikten.
‘Hadden jullie dat ook, dat met die zonnekinderen enzo?’ vroeg ik aan hen.
Nee, zij hadden er, net als ik, nog nooit van gehoord.
Is dit nieuw? Doen ze dat nu ineens hier op school? Of is het een actie op eigen houtje, van deze specifieke juf?
Ik moest het morgen maar eens vragen.
Ja, ik weet het niet hoor, misschien ben ik overgevoelig, maar ik vind het gewoon een beetje raar.
Een plusgroepje, okee, snap ik.
Maar zonnekinderen en maankinderen?
Het blijft me bezighouden.
Telkens als ik C. nu zie op school denk ik: Hee, zonnekind!
En ik moet ook de hele tijd zo denken aan de Zonnekoning!
Dus.
Ik moest er even van bijkomen.
Want wat kregen we nou?
Hoezo worden de kinderen in groep 3 ineens onderverdeeld in zonnekinderen en maankinderen?
Ik dacht dat ik zo’n beetje alles wel meegemaakt had, met twee kinderen die de basisschool respectievelijk helemaal en bijna hebben doorlopen.
Ik ging maar eens googlen.
En jawel: het is een bestaande onderwijsmethode. Naast zonnekinderen en maankinderen zijn er ook nog sterrenkinderen.
De methode hoort bij de boekjes ‘Veilig leren lezen’, die Bo en Merlijn volgens mij destijds ook gebruikten.
‘Hadden jullie dat ook, dat met die zonnekinderen enzo?’ vroeg ik aan hen.
Nee, zij hadden er, net als ik, nog nooit van gehoord.
Is dit nieuw? Doen ze dat nu ineens hier op school? Of is het een actie op eigen houtje, van deze specifieke juf?
Ik moest het morgen maar eens vragen.
Ja, ik weet het niet hoor, misschien ben ik overgevoelig, maar ik vind het gewoon een beetje raar.
Een plusgroepje, okee, snap ik.
Maar zonnekinderen en maankinderen?
Het blijft me bezighouden.
Telkens als ik C. nu zie op school denk ik: Hee, zonnekind!
En ik moet ook de hele tijd zo denken aan de Zonnekoning!
Die goeie ouwe Lodewijk XIV.
Le roy soleil.
L‘enfant soleil.
Alles draait om de zon.
De zon straalt.
De maan reflecteert slechts haar schijnsel.
Nouja, enfin.
Wellicht, denkt u nu, ben ik wel gewoon een beetje jaloers.
Wou ik óók wel graag een zonnekind.
Haha.
Le roy soleil.
L‘enfant soleil.
Alles draait om de zon.
De zon straalt.
De maan reflecteert slechts haar schijnsel.
Nouja, enfin.
Wellicht, denkt u nu, ben ik wel gewoon een beetje jaloers.
Wou ik óók wel graag een zonnekind.
Haha.
Echt niet.
Want ik héb toch al een zonnekind! Het zonnetje in huis.
Ons eigen lieve regenkind.
Oh nee, maankind.
Kind.
Want ik héb toch al een zonnekind! Het zonnetje in huis.
Ons eigen lieve regenkind.
Oh nee, maankind.
Kind.
Reacties
Zo werk je al meteen een (ongewenst) klassensysteem in de hand.
http://www.thuisinonderwijs.nl/ik-hou-van-je-tot-de-maan-en-de-zon/
Bah. Dat móet toch helemaal niet: 6- en 7-jarigen die dingen zeggen over hoe de CITO's gemaakt zijn. Laat ze lekker spelen en lezen en schrijven en eventueel rekenen. Maar breng ze in ieder geval NIET zoiets als 'CITO-bewustzijn' bij. Want voor je het weet zijn er betere en slechtere kinderen. Ik vond het altijd zo fijn dat dat op déze school niet was. Als je dan toch moet differentiëren, doe dat dan met een zon en een peer en een fiets ofzo. Of kleuren. Hoewel... Naja. In ieder geval niet met deze metafoor.
Het is overigens wel schattig dat het vriendinnenclubje zelf enthousiast reageert en blijkbaar vindt dat C's succes ook op hén afstraalt. Afstraalt ja. Hm.
Het is alleen in groep 3 deze namen om te differentiëren.
Vanaf groep 4 hebben we hier Estafette (een leesmethode). De snellere leerlingen zijn daar de Estafettelopers. Ach ja.
Jammer dat het aan een CITO gekoppeld wordt in dit geval. Het is in principe namelijk gewoon te zien in de klas welke kinderen wat nodig heeft. Bij ons werd na elk blok de toets die hoort bij het blok gedaan. Van daaruit werd elke keer gekeken of Zon, Raket, Maan of Ster nog passend was.
Tja, het labellen vind ik ook heel stom, maar het gedifferentieerd werken aan hetzelfde onderwerp is wel weer ok. Denk dat kinderen toch wel door hebben waar ze zo'n beetje zitten in de groep