Doorgaan naar hoofdcontent

Wat gezever over de wereld

Ik betrap me erop dat ik de ontwikkeling van de mensheid meestal als een vaststaand gegeven zie.
Dat ik denk dat waar we nu staan, een logisch gevolg is van de evolutie.

Men neme een oerknal, een aarde, een kosmos en er ontstaat leven: planten, dieren en mensen. Steeds meer mensen. Ze ontwikkelen zich volgens een bepaald patroon met als resultaat: het nu. 

We gingen (grofweg) van de bronstijd via de middeleeuwen, de renaissance en de industriële revolutie, naar de huidige tijd: de gecomputeriseerde netwerksamenleving.
Onvermijdelijk.

Maar is dat eigenlijk niet een naïeve redenatie? Omdat het nou eenmaal zo gegaan is, had het niet anders kunnen gaan.


Ligt het lot van de wereld vast?
Of hadden we misschien, als iemand op een bepaald moment een ander plannetje had bedacht, in een heel andere wereld geleefd?

Wat is ontwikkeling? Mensen bedenken iets. En als het iets goeds is (in de zin van ‘handig’; we hebben er iets aan) dan raakt het geïntegreerd in het leven en verandert het de wereld.
Een voorbeeldje: Als Mark Zuckerberg niet had bestaan, of als hij op zijn dertiende onder een auto was gekomen, dan hadden we geen Facebook gehad. Natuurlijk, je kunt zeggen dat er dan wel iemand anders was geweest die iets dergelijks had bedacht, maar dan was het toch anders geweest. Dan had de wereld er anders uitgezien.

En als er nou nooit iemand op het idee was gekomen om olie en gas uit de grond te halen? Oftewel: als er nou eens éérst iemand was geweest die op een ánder idee was gekomen om energie op te wekken? Door bijvoorbeeld gebruik te maken van de zon, of de wind? (Op welke manier dan ook.) Hoe had de wereld er dan nu uitgezien? Als we niet al tijden bezig waren spul uit de grond te peuren (met alle vervuiling van dien)?
Ik heb er geen verstand van, maar gevoelsmatig vind ik het niet zo'n goed idee. Al die olie en dat gas maar uit de aarde pompen. Ik bedoel: wie heeft eigenlijk gezegd dat dat mag? Misschien kan een beetje geen kwaad, omdat er heus genoeg is, maar als we maar door en door gaan? Zou dat niet op den duur toch voor een probleempje kunnen zorgen? Aardbevingen bijvoorbeeld? Het is toch eigenlijk ook een beetje raar om te doen? Uiteindelijk hoort het er toch gewoon, dat gas, in de aarde? Het zit er misschien niet voor niks, hè.

Iets anders wat volgens mij niet goed gaat in de wereld:
We slapen te weinig.

Ik kijk, als ik de kluts kwijt ben, altijd graag naar de dieren. De dieren in het wild. Om even helemaal naar de basis te gaan en te zien hoever ik weer van het padje ben geraakt.
Het leven van een leeuw bestaat uit slapen, eten en spelen. Dat eten, okee, dat is telkens even een dingetje; daar moet je eerst even een antilope voor vloeren, maar als dat dan gelukt is ga je smikkelen en daarna… slapen. En nog wat slapen. En nog maar wat slapen.
Misschien even met de kinderen spelen, maar dan weer slapen.
En niks acht uur, maar gewoon, tot je weer honger hebt.

Wij mensen zijn steeds minder gaan slapen. Om efficiënter te worden. Om meer voor elkaar te kunnen krijgen en meer geld te kunnen verdienen. Dat is waarschijnlijk ook een logisch gevolg van de evolutie.

We zijn een wereld vol met mensen die te weinig slapen. Dat kan nooit goed gaan.

Trusten.

Reacties

LEHTI zei…
In die zin is narcolepsie, evolutionair gezien, zo gek nog niet. ;-) (hoewel medici beweren dat je dan niet meer dan normaal slaapt)
Keekie zei…
Ik zou zeggen: lees de bijbel en ontdek dat de wereld niet zomaar is ontstaan maar dat het een fantastisch Meesterwerk is èn dat God een geweldig plan met ons allemaal heeft!
Tijmen zei…
Mijn theorie is ook dat veel ouderdomsklachten niet echt door de ouderdom komen, maar door een steeds grotere verantwoordelijkheid en het daarbijhorende gebrek aan rust.
kurred zei…
Weer een geweldig diepzinnig stukje van je. En in plaats van Zuckerberg kun nog veel beter andere namen invullen van lieden die naar mijn mening beter op hun dertiende onder auto (of een vallend rotsblok) hadden kunnen komen En wat betreft dat slapen kun je ook naar huisdieren, zoals onze katten, kijken. Misschien is het inderdaad wel een uitgeslapen idee om meer te slapen. Gaap! Ik duik er dan zo ook maar weer in.
kurred zei…
Nou Keekie, ik vind dat God bij het vervolg van dat "fantastisch Meesterwerk" wel iets minder geweld had kunnen gebruiken om naar dat geweldig plan toe te werken.
Kristel zei…
Ha, ik denk daar ook wel eens aan, maar dan kleiner. Zo van, wát als iemand nooit een bus had bedacht. Ja, heel diep allemaal.
Door zei…
Briljant stukje!

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...