Doorgaan naar hoofdcontent

Drie kinderen, drie Sinterklazen

Bron: klik
U weet het natuurlijk al, het is niet mijn favo-feest, dat Sinterklaasding.
Maar vandaag sloeg echt alles!
Bo moest vanmiddag optreden met haar circusgroep bij het Sinterklaasfeest van RO/EZ, ergens op het industrieterrein. Maar precies tegelijkertijd moest Merlijn voor Sinterklaas saxofoon spelen, op de muziekschool!
En net terwijl ik aan het piekeren was over hoe ik een en ander straks moest gaan uitleggen aan kind nummer drie, stapte de Sint ook nog eens doodleuk háár balletles binnen.
Nouja!
Ik kan het allemaal maar nauwelijks handelen.
De stress, mensen. Het gedoe!
(Zo waren we gisteren toch bijna voor de tweede keer vergeten wat in die schoenen te doen! En er was nog wel zo mooi bij gezongen!) 
De kinderen zelf hebben overigens nergens last van, die liggen lekker te slapen, als een Dieuwertje.

En dit stomme grapje maakte ik eigenlijk alleen maar om een bruggetje te maken naar een ander stom grapje: Sanne Walvis de Vries.
Ja, haha. Sanne Walvis de Vries. Dat schoot me gisteravond ineens te binnen, toen ik bijna in slaap viel. En ik was meteen weer klaarwakker; ik kwam niet meer bij van mijn eigen leukigheid. Het bed schudde ervan. Gelukkig lag mijn telefoon helemaal ver weg op de kast, anders had ik het nog onmiddellijk getwitterd ook. En vanmorgen vond ik het eigenlijk helemaal niet meer leuk, omdat
A. Sanne Wallis de Vries niet per se op een walvis lijkt,
B. De naamspeling waarschijnlijk al veel vaker is gemaakt (hoewel google zegt van niet) en
C. Sanne het zelf waarschijnlijk helemaal niet kan waarderen, om redenen van A en B.

Maar nou ontdekte ik dus net, dat ik het nú ineens wél weer leuk vind (vermoeiend mens, hoor, ik) en niet misstaan tussen Julio in z’n Regenjas, Nana Mascara, Barbara Drijfzand en Yolanthe Kabaal van Glasscherven. Helpt u me eens? Is het wat? Sanne Walvis de Vries?

Edit 1 december: Het is dat ik mezelf ten strengste heb verboden om blogposts achteraf te verwijderen (eens gezegd blijft gezegd!), anders had ik het in dit geval gedaan denk ik. Want pff, wat een non-verhaal. Wat een verspilling van internetruimte. Excuus. 

Reacties

Herma zei…
Ja, hahaha, Sanne Walvis de Vries. Of Patrick Suffy. Maarja. Ik lach overal om, dat weet je.
Terrebel zei…
Het is zeker niet erger dan Puistkop Bibber voor Justin Bieber of Lady Overmenekga. Bijvoorbeeld.
Anoniem zei…
Of Jan-Peter Balkellende. Wij noemen Yolanthe trouwens altijd Kabeljauw van Casbergen. Tsja, het is allemaal vreselijk geestig.
Door zei…
Haha. Het bed schudde ervan. Arme Henk.
LEHTI zei…
Mekkerding :-)
Niet leuk? :-(
Ok, dan niet.
Blackcat zei…
En dan ook maar meteen Bram Moskou fiets
Blackcat zei…
Sorry, Peter eRRgernis de Vries
Blackcat zei…
En als je het niet heel erg vind, krijg je van mij de laatste award, al zal het alleen zijn omdat ik graag je antwoorden hoor. De doorstuurspam mag je achterwege laten.http://super-oldies.blogspot.nl/2012/11/award.html
Anoniem zei…
Hoi,

Ik vind hem grappig hoor, ik heb er nog 1 voor je:
Wij zeggen altijd Pik en Piemel tegen Nick en Simon, kinderachtig he?

Groetjes Petr@
Blackcat zei…
wij noemen ze sick en piemol

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...