Doorgaan naar hoofdcontent

Nee, het gaat echt heel goed met me

Bo ging logeren bij een vriendinnetje, gisteren, omdat vandaag de ‘paasvakantie’ al begon.
Ze zou meteen uit school met haar meegaan.
Maar bij het ophalen van Merlijn had ik verwacht haar nog even te zien op het schoolplein. Ik hoopte het, omdat ik onwijs gave vet coole awsome schoenen voor haar bij me had, op de kop getikt in een tweedehandswinkel (maar splinternieuw!) voor het fantastische bedrag van €6,90. (Ze hadden er echt verstand van in die winkel, ghe.)
Maar wat bleek: ze was al weg. Opgehaald bij de achteringang van de school (dat kan ook).
Hevig Een beetje teleurgesteld besloot ik te bellen met de moeder van het vriendinnetje (die ik niet zo goed ken) om mijn dochter toch nog even te spreken. En haar te vertellen van de schoenen. En tot morgen te zeggen. Enzo.
Maar de telefoon stond uit. Tuut-tuut-tuut, hoorde ik alleen. Drie keer tuut, snel achter elkaar.
Een uur later stond de telefoon nog uit.
En twee uur later nog steeds.
En ‘s avonds nog steeds. Tuut-tuut-tuut.
Ik smste of ze me alsjeblieft terug wilde bellen.
En even later smste ik dat ik het héél gek vond dat ze niet bereikbaar was en of ze me alsjeblieft terug wilde bellen.
Ik sliep niet zo best vannacht.

Vanmorgen stond de telefoon nog steeds uit.
En toen vond ik het echt niet meer leuk.
‘Belachelijk!’ riep ik steeds uit. ‘Dat je als je iemands kind te logeren hebt niet bereikbaar bent!’
Na een dag van werken en heen en weer fietsen van peuterspeelzaal naar muziekschool hield ik het om 5 uur vanmiddag niet meer uit, stapte in de auto en reed naar het logeeradres.
Er was niemand thuis.
En toen werd ik ongerust.
Dus ik schreef een briefje. Een beetje een bozig briefje.
Met 'dat ik het allemaal niet okee vond' enzo.
Ik schoof het briefje tussen de deur en het kozijn en reed naar huis.

Na het eten ging mijn telefoon. En de werkelijkheid drong met een klap tot me door, toen ik de naam op het schermpje las.
Oja.
Was ook zo.
De moeder van het vriendinnetje had een nieuw nummer. Dat had ze me gegeven. En ik had het opgeslagen onder de naam van haar dochter.
Maar dat was ik dus even vergeten.

Ik belde al twee dagen naar een oud, niet meer bestaand telefoonnummer.

Schoorvoetend nam ik op en ik mocht aan een zeer verontwaardigde en geschrokken moeder uitleggen waarom ik nou toch zo’n boos briefje had geschreven.
Excuses hakkelen kan ik heel goed, heb ik gemerkt.
Haha.
Hm.
Ik ben aan vakantie toe geloof ik.
Wat eieren eten.
Een beetje naar Bach luisteren.
Haasje over spelen.
Klootschieten. (Wat is dat eigenlijk?)

Vrolijk Pasen!


Reacties

Siem zei…
Een Oeps! momentje.
'n Rustige vakantie gewenst.
Irène zei…
Wat vond Bo van de schoenen?
Ik vind ze top!
En ach, een kleinigheidje heb je al gauw. ;-)
Trudy zei…
Oeps.. nou ja, je reageerde als een ongeruste moeder, tóch??
Daan zei…
Gave schoenen!! En je hebt het nog heel lang volgehouden, ik had de politie al gebeld ;1)
Zamel zei…
http://nl.wikipedia.org/wiki/Klootschieten

Voor even wat op adem te komen en gedachten te verzetten, de wiki uitleg van klootschieten :D
sanneke zei…
Oh, Iefje... :) verwarrend ook, mensen die zo maar van telefoonnummer veranderen en logisch toch dat je flipt als je niet weet waar je dochter is? Maar de schoenen! Liechtenstein All Stars! Geweldig! En dat voor €6,90, tsss.
sanneke zei…
Wel heeltoepasselijk dat het meisje op de schoen ook ongerust aan de telefoon hangt. :)
Nicoleke zei…
Nou. Wat Sanneke zegt.
:)
Tijmen zei…
+1 voor Sannekes reacties. :-)
Mireille zei…
Oeps….
maar wel uber coole schoenen!
Herma zei…
HA! haha, een kalme paas gewenst!
Door zei…
Haha, mooi verhaal weer. Maar ook genant natuurlijk. Maar hee... jij bent wel een hele lieve moeder dat je in de auto springt op zoek naar je meisje.
Zeg, zullen we samen op vakantie? Ik ben namelijk ook moe.
NOVY zei…
Wat een goed idee, Door! Betaal jij? Haha.:)
Lehti zei…
Heerlijk blogvoer, zulke gênante verhalen. LOL. En bedankt. Ik weet nu waarom ik mijn hyper enthousiaste meldingen bij slaapfeestjes beter kan bewaren voor de dag erna. Want oei hoe herkenbaar.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Bang with Friends

'Jemig, kan het nog platter?!' riep ik uit, toen ik werd gewezen op het nieuwste Social Media platform Bang with Friends . Maar vrijwel meteen daarna dacht ik: Ja! Ja! Wat een fantastisch idee! Dit, mensen, voegt echt wat toe aan de wereld! Bang with Friends is een computerapp waarvoor je je aanmeldt via Facebook. Vervolgens krijg je dan een handig overzicht op je scherm van al je Facebookvrienden. En zit daar toevallig iemand bij met wie je wel eens eh… *zoekt even naar Nederlands equivalent van ‘to bang’* ….. van bil zou willen, dan kun je dit aangeven door op deze persoon te klikken. Zonder het risico – en hierin schuilt de genialiteit – dat je een blauwtje loopt. Het lustobject in kwestie krijgt hiervan namelijk géén melding, tenzij de interesse wederzijds is! Oftewel, zoals de ondertitel van de applicatie luidt: Your friends will never know you’re interested unless they are too.  Ik vind het (letterlijk) fucking briljant! Als fenomeen dan hè. Want u snapt d...