Doorgaan naar hoofdcontent

Je moet geen foto’s van jezelf in bikini op facebook zetten

Je moet geen foto’s van jezelf in bikini op facebook zetten, dat kost je vrienden. Dat las ik gisteren ergens. Want als je jezelf in bikini laat zien, dan ben je kennelijk heel blij met jezelf. En dat hoort niet hè, blij zijn met jezelf.

Dan moet u het volgende stukje maar even overslaan, want ik was ook weer eens heel blij met mezelf. Haha.
Ik maakte namelijk vanavond een erg leuke twittergrap. Vond ik zelf dan.
Ik keek naar #tvoh, gezellig samen met mijn timeline, toen iemand iets twitterde over Chris Hordijk – en dat dat toch geen goede artiestennaam was.
En toen typte ik: Straks heet hij Chris Clark, let maar op. #LisaLois #tvoh
Nou, en dat vond ik dus zelf zo grappig hè, ik schaterde hardop. En ik dacht natuurlijk ook dat mijn tweet zou inslaan als een bom, en tienduizend keer geretweet zou worden enzo, maar nee. Dat dan weer niet. Een enkele 'haha'. Geloof ik. Maar ja.
Het was ook wel een beetje sneu. Moet u zich voorstellen: Een vrouw, alleen in de kamer, met de televisie aan, een laptop op schoot en een man die gestrand is op station Zwolle (omdat het vanavond blijkbaar een goede avond was om voor de trein te springen; 3 aanrijdingen met personen, zo’n beetje tegelijkertijd, in Nunspeet, Meppel en Emmen. Raarr.).
Die dan een uur lang om haar eigen grapje zit te grinniken.
Haha.
Lois en Clark.

:)

Trusten.

Reacties

Pikestreet zei…
Haha, ik hou daar van! Lois en Clark!
sanneke zei…
Ik word moe van mensen die niet blij zijn met zichzelf. Dus. Ga rustig in bikini op facebook en lach om je eigen grapjes. Ik was al wel een tijdje klaar met #tvoh, dus ik keek niet mee en had geen idee wie Chris of Lisa Lois is. Je maakte dus vast een wereldgrap, maar hij was niet helemaal aan mij besteed.
LEHTI zei…
Snap er echt helemaal geen jota van. Lois, Clark, tweet, retweet, twitter.
Twiet, Twiet, zeg ik dan. Erg leuk als mensen in staat zijn om zo'n lol in hun eentje hebben. Wel balen van die vent van je, die vastzat in Zwolle. Zucht, woonde je maar vast dáár ....(sorry, dit moest even)
Manon zei…
Ik ben blij dat je af en toe zo blij bent met jezelf. En for the record: ik vond 'm echt grappig.
Susy zei…
Nouja. Hij was natuurlijk helemaal niet zo grappig maar dat is niet erg. Ik wéét al dat je leuk bent.
En ik maak ook regelmatig grapjes die ik alleen leuk schijn te vinden. Sneu.

Maar nu moet ik hier snel weg.
Even wat foto's hier en daar verwijderen....
Sannah zei…
Hij is wel erg grappig.
Maar dat had ik in dit logje pas door toen je 'm aan 't eind uitlegde ... dat dan weer wel.
Ben blij dat je blij bent met jezelf!
Dat kunnen er niet veel zeggen... das pas triest.

Enne... je hebt betere grapjes gemaakt hoor.
Dat wel.
Tijmen zei…
Een dag niet in bikini om jezelf gelachen is een dag niet geleefd.
NOVY zei…
Je wil hiermee toch niet impliceren dat ik er belachelijk uitzie in bikini hè?

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...