Doorgaan naar hoofdcontent

This one's for Anna-Maria


Hallo!
Hallo?
Kent u mij nog?
Ik ben het, Novy.
U weet wel, Novy! Die altijd van die leuke logjes schrijft over haar leven. Nja. Die.

Ik was er even niet. Lui, denk ik.
Want er waren heus dingen: leuke dingen, gezellige dingen, ongezellige dingen, pijnlijke dingen, spannende dingen, saaie dingen. Maar niets daarvan haalde het zwart op wit.
Maar nu de vakantie is afgelopen zal het wel weer op gang komen. Daar ga ik vanuit.


Nu ik hier toch ben, wil ik even uw aandacht vragen voor het volgende.
Tsja, u vindt het misschien niet zo interessant, dat zou kunnen, en ik wil er zelf ook niet al te veel mee te maken hebben, maar ja, het gaat om Anna-Maria, en als je aan Anna-Maria komt dan kom je aan mij.
Kent u Anna-Maria nog? Onze oppas, ons kind-aan-huis, onze steun en toeverlaat en protégée tegelijkertijd, onze Anna-Maria?
Nou, die had dus een tweet verstuurd naar 3fm, in de week voor de Serious Request actie in het glazen huis, en op zondag 12 december, in het radioprogramma Timur Open Radio, zo rond half 1, kwam deze tweet ter sprake.

(Het is een heel gedoe om het fragment in kwestie te vinden, te downloaden en uiteindelijk af te luisteren dus ik heb het even voor u uitgeschreven.)

Timur: ‘Hee Ramon (Verkoeijen, red.), er is hier een meisje, Anna-Maria, die vraagt hoeveel geld ze moet betalen om jou als date mee te krijgen naar haar schoolgala.’
Ramon: Hahahaha
Timur: Haahahaha
Ramon: Hahahahahhaa. 'Nou dan zal ik het niet te duur maken. 1000 euro.’
Timur: ‘Aaah dat lukt haar nooit, hahaha.’

Ja.
Nou is het zo – en dat wisten zij natuurlijk niet – dat ‘dat lukt haar nooit hahaha,’ niet iets is dat je tegen Anna-Maria moet zeggen.
Er kwam een plan, om geld in te zamelen.
En er kwam een flyer.
En hoe ze het voor elkaar gekregen heeft is me een wonder, maar op donderdag 23 december had ze een bedrag van 1075 euro bij elkaar, voor de actie “This one’s for mama’ én in ruil voor een date met Ramon (Verkoeijen, red.) dus.

Ze begon meteen enthousiast te twitteren en facebooken naar 3fm en Ramon (Verkoeijen, red.) om het goede nieuws te melden (zo heel serieus was het overigens niet; het was vooral gewoon een ludieke actie - en inmiddels was er ook al een andere jongen om mee naar het gala te gaan) maar ze kreeg geen reactie. Niets!
Ze belde met 3fm en werd afgepoeierd, tot drie keer toe!
Nah. Dat is toch stom?
Ik bedoel, goed, dan heb je écht geen zin om naar een of ander schoolgala te gaan met een of ander meisje - ook al heb je dat dan wel geroepen op de radio – maar verzin dan op z’n minst iets anders, weet ik veel. Zeg iets! Doe iets! Ramon Verkoeijen!


Of laat ook maar.

Reacties

Susy zei…
Ja maar dan zou ze de hele avond 'Tik m aan ouwe!' moeten roepen en vervolgens astmatisch lachen.

Doe die andere knul dan maar.

Ja of laat ook maar.
Oh, dat is wel heel lullig. Had best een leuk tv item kunnen worden ook nog.
Terrebel zei…
Tsja, zo gaat dat met die praatjesmakers. Een grote mond achter de microfoon maar als't er op aan komt dan blijken ze gewoon watjes. Niet dat ik enig idee heb wie die Ramon is maar dat terzijde...
sanneke zei…
Nah. Wat stóm! Het is dat dat geld natuurlijk hartstikke voor 't goeie doel was en niet voor Ramon, maar anders zou ik zeggen: 'Houd het lekker zelf, Anna-Maria en laat ze er lekker in stikken daar.' Tsk, hij weet niet wat ie mist.
Corine zei…
Dat deden die heul grote Amerikaanse sterren toch een stuk beter. Die gingen ongeveer en masse (nou ja, twee of drie dan) met mariniers mee naar hun Gala toen ze daarvoor gevraagd werden. Maar ja, dat is dan vaderlandsliefde ofzo. Denk ik. Wat zou dit dan zijn? Lafaard-ness. Denk ik.
Herma zei…
Nah. Stomme vent.
Maar Anna-Maria rocks! Wauw man, ik wou dat ik de skills had om binnen geen tijd zoveel geld binnen te halen!
Ri zei…
Tssssss, heel stom. Actie voorbij en alle spirit om wat voor het goede doel te doen is verdwenen, meneertje de stagiair?
Anoniem zei…
Wat een loser die Ramon. Eindelijk eens een ludieke actie, wordt ie niet uitgevoerd!
Bah, (veel) mannen ook altijd met hun grote bek!

Enige verzachtende omstandigheid is dat Ramon niet weet wat hij mist.

Hoop dat ze hoe dan ook een geweldig gala heeft!

Liefs Muts Moon
Manon zei…
Ramon VerkNoeijen dus.
Dat is wel heel suf!
Ik hoop dat ie het nog ergens oppikt en zich heel lullig voelt nu...
Lehti zei…
Verkoeijen?, ja sorry hoor, maar stel nu dat het zou klikken en er een vervolg zou komen. Dat bekt toch voor geen meter 'Anna-Maria Verkóeijen' :-( Geen idee wie dat is trouwens. Anna-Maria wel. Of nou ja, alleen van in het, zoefzoef, voorbijgaan dan. Lijkt me een wereldmeid. Zou ik als vent gauw duizend euro voor over hebben om daarmee uit te mogen.
kurred zei…
Niet eens één cent waard die Ramon.
baasbraal zei…
Nou, echt misselijk vind ik dat!! Als je een vent bent in het glazen huis, moet je dat ook zijn als je er weer uitstapt........

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...