Doorgaan naar hoofdcontent

Ezelsbruggetje: braad die poes

'Mijn spreekbeurt gaat over de luiaard.
De luiaard is heel erg lui.
Of eigenlijk: heel erg langzaam.
In 1 minuut komt hij maar 2 meter vooruit!

Er zijn twee soorten luiaards: de tweevingerige luiaard en de drievingerige luiaard.
De drievingerige luiaard komt meer voor en daar ga ik het nu over hebben.
Dit is de drievingerige luiaard. Kijk maar, drie vingers. De latijnse naam van deze luiaard is Bradipus tridactylus.
Hij is ongeveer een halve meter groot en weegt tussen de 2 en 5 kilo.
Hij kan 40 jaar worden.

De luiaard woont in Zuid-Amerika.



De luiaard hangt de hele dag. Met vier poten aan een tak. Hij kan ook aan twee poten hangen maar dat doet hij liever niet want daar wordt hij moe van.
Hij eet ondersteboven, slaapt ondersteboven en verplaatst zich ondersteboven. Hij ziet de wereld meestal op zijn kop.
De luiaard is een herbivoor: hij eet alleen bladeren van bomen. De luiaard leeft dus tussen zijn eten.
Hij heeft lange armen waarmee hij takken kan pakken die ver weg hangen.
Hij plukt de bladeren niet met zijn klauwen, maar met zijn lippen en tanden.

Hij hoeft maar één keer in de week te poepen. Daarvoor moet hij helemaal naar beneden klimmen, dat is heel vermoeiend. Hij graaft een kuiltje in de bodem en daar poept hij dan in. De luiaard is heel onhandig op de grond. Hij kan bijna niet lopen. Daarom klimt hij na het poepen snel weer de boom in.
Nouja, snel...



De luiaard heeft een stekelharige vacht. Daar wonen veel beestjes in. Vooral algen. Die geven de vacht een groene kleur. Dat is weer handig voor de luiaard, want dat is een goede schutkleur tussen de bladeren.

De luiaard is een zoogdier.
Een vrouwtjesluiaard krijgt altijd maar 1 kind.
Een luiaardbaby heeft meteen al sterke armen, waarmee hij zich goed vast kan houden aan zijn moeder. Dit doet hij 6 maanden lang, daarna gaat hij zelfstandig verder.





Luiaardbaby's zijn heel lief, je kunt er mee knuffelen.






Heeft iemand vragen?'

Reacties

Esther zei…
Van Merlijn? Tjeee. Hoe kom je daar zo bij? (ik bedoel, lelijker worden ze niet. Toch?)
Gaaf hoor! Weer wat geleerd :-)
dan moet ik aan Ice Age denken...
Herma zei…
Ik herken mezelf wel een beetje in de luiaard.
En: 'braad die poes', haha!
(n dikke tien voor deze spreekbeurt!)
Susy zei…
Maar 1 keer in de week te poepen!?
The lucky lazy bastard!
Nicole zei…
Die luiaard ziet er heel relaxt uit. Ik denk dat ik ook maar eens zo ga liggen.
Anoniem zei…
Schattig, zo een baby luiaard :-)
Luiaarden zijn mijn lievelingsbeesten! Ze zijn heel erg tof. Ik raad Merlijn aan om de aflevering van Weird Creatures (Animal Planet programma) over de dwergluiaard te kijken, zo leuk!
sanneke zei…
Ja! Een vraag! Waar vind ik een baby-luiaard om mee te knuffelen?
NOVY zei…
@Sanneke: joh, heb je dat niet gedaan in Midden Amerika??
sanneke zei…
Ehm. Nee. Ik heb daar een ezel en een heel klein zwanger katje geknuffeld (alle dieren zijn daar kleiner dan hier, behalve dan de kakkerlakken, maar die knuffelde ik dan weer niet) en verder heb ik er wel dieren gezien maar die waren, net als de kakkerlakken, niet zo knuffelbaar: krabben, gieren, quetzals, inktvissen, roggen (die je wel kunt knuffelen, maar niet als ze 2 meter boven je hoofd langs komen zwemmen) en schorpioenen. Oh ja! En Chihuahua's! Die heb ik ook veel gezien, in Chihuahua, maar dan knuffel ik toch liever een luiaardbaby.
Sylvia zei…
Nare beesten vind ik het om te zien. Ze zitten ook helemaal onder het mos. Kan er niks mee. Goeie grap van God?

Maarre: bedankt voor de weetjes! Scheelt me weer een uurtje Discovery kijken ;)
NOVY zei…
@Zuster Klivia: ik niet, ik heb ergens een enorm zwak voor luiaards. Alleen die foto waar het dier op de grond ligt, vind ik wat naar. Maar laten we het erop houden dat dat komt omdat ie zich ongemakkelijk voelt. :).

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...