Terwijl het zuiden van Nederland carnaval schijnt te vieren maakten wij vandaag weer eens een ouderwets gezinstripje (iets dat we soms gewoon een hele tijd vergeten, door alle drukte van werk, speelafspraken; overvolle weekenden met van alles). We reden over het Hogeland (waar ik als import-Groninger steeds meer van ga houden), door het prachtig mooie weer (we zagen weer alle te koop staande boerderijtjes) naar Pieterburen, naar de Zeehondencrèche. Want Loïs wou zeehondjes zien.
Foto's.
Oja. En morgenochtend gaan we weer naar het ziekenhuis: ik kreeg een telefoontje waarin werd meegedeeld dat bij nadere inspectie van de foto's, de pols van Bo toch een scheurtje bleek te vertonen.
Oja. En morgenochtend gaan we weer naar het ziekenhuis: ik kreeg een telefoontje waarin werd meegedeeld dat bij nadere inspectie van de foto's, de pols van Bo toch een scheurtje bleek te vertonen.
Hum.
Reacties
In Friesland best vaak, maar Groningen? Heel erg vaag in mijn herinnering geloof ik dat ik ooit eens naar de Botanische tuin in Haren ben geweest, maar wanneer en hoe weet ik niet meer.
Misschien moeten we maar eens een gezinstripje plannen...
Wel balen zeg van die pols! Da's de derde keer al toch, dat er gips om het kind heen moet?
Liefs Muts Moon
@Herma: geen hekje, het is een beschilderde zeehond-vrijlaat-kist. :)
@Cisca: tsja. Ook niet in de stad?? Tsk. Ik bedoel, ik ben toch ook wel eens in Nijmegen geweest?
@Moniek: ik verslik me gewoon in mijn koffie van jouw gecomplimenteer..:). Idioot!
En nee, geen gips. Niks gebroken. Ze hadden foto's verwisseld ofzo in het ziekenhuis, bizar gedoe vanmorgen. Geeneens zin meer om erop in te gaan.
En dan nu de hamvraag: waarom heeft Merlijn een touwtje om zijn broekspijp?
@Manon; I agree!
@Door: doen! Best een beetje saai ook hoor, maar het is leuk om er eens geweest te zijn.
liefs Muts Moon