Doorgaan naar hoofdcontent

Nou hop naar bed, kinderen, want mama is moe


Ik moet u eerlijk bekennen, dat afgelopen weekend is me niet in de kouwe kleren gaan zitten. Het is inmiddels een week later en nu pas ben ik weer een beetje boven jan. (Boven jan, kouwe kleren, hm........ vergeeft u me het oudhollandsch.)
Want hoezeer ik mijn absolute leeftijd ook weer eer aan heb gedaan; ik ben duidelijk geen zeventien meer.
(...)
Deze week bracht ik dus mijn avonden door met chillen op de bank.
Pootjes omhoog. Een fles bubbelwater naast me.
Beetje tv kijken, beetje twitteren.
En dan voor elf uur naar bed.
Rust en hydratatie.
Happy hydrating.

Over bed gesproken, trouwens, men slaapt hier tegenwoordig allemaal bij elkaar. De kinderen bedoel ik dan. Dat zit zo: ze hebben alledrie een eigen kamer, in theorie. Maar in de praktijk komt het erop neer dat de kamer van Bo wordt gebruikt als logeerkamer, Bo en Merlijn samen in het uitschuifbed op de kamer van Loïs slapen en dat Loïs in ons bed ligt. Of lag, tot voor kort. Want sinds we het bed van Merlijn (werd niet gebruikt) in verkleinde staat op onze kamer hebben gezet in een poging Loïs aan een eigen bed te laten wennen, slaapt ze tussen Bo en Merlijn in. We leggen haar dus gewoon in haar bedje maar zo gauw we de trap af zijn trippelt ze naar wat in feite haar eigen kamer is en kruipt ze bij haar grote broer en zus. Treffen wij ’s avonds, als we zelf naar bed gaan, een soort nest van kussens en dekens aan, met drie slapende kinderen. (En het zal wel weer niet pedagogisch verantwoord zijn ofzo, maar ik vind het schattig.)



(Toevallig liggen ze op deze foto vrij netjes naast elkaar, meestal is het meer kris-kras over elkaar heen.)


Off topic, weet u waar ik echt een hekel aan heb? Aan van die pop-upreclames op internet. En dat je dan het kruisje niet kan vinden, om die zooi mee weg te klikken. Want dat doen ze erom hè; ze verstoppen dat kruisje expres. Opdat je dan langer naar de reclame kijkt. Nou écht niet dat ik dan langer naar die reclame kijk. Ik ben alleen maar geirriteerd naar dat kruisje aan het zoeken.

Nja.
Dus.

Reacties

Astrid zei…
Ah dat is gewoon onwijs lief zoals ze daar liggen. En slapen is slapen vind ik. Of dat nou bij elkaar of zonder elkaar is.

En dat kruisje zoeken is inderdaad freaking irritant. Ook erg: dat je het kruisje ziet maar dat de boel zo is ingesteld dat je, als je niet precies in het midden van dat ieniemieniekruisje klikt, toch de XL versie van die reclame in je beeld krijgt.
och wat gezellig ziet dat er uit! en dat ze ook daadwerkelijk slapen met z'n drietjes ipv kussenvechten, kletsen, lachen, noemmaarop enzo. en ach pedagogisch verantwoord, tja wat zal ik er van zeggen. ze slapen, en das ook wat waard ;-)
Sandra zei…
Ow wat lief, alle drie diep in slaap, warm en gezellig.

Enne off topic; da's bijna m'n grootste internet ergernis.
Soes zei…
Wie bepaalt nou wat pedagogisch verantwoord is? Lang leve de liefde tussen broers en zussen. Fijn toch, zo geborgen?
En zolang het geen problemen geeft is er niks aan het handje.
Daan zei…
heel verantwoord hoor!!
Ook hier slapen Elvis en Roof samen in mijn oude twijfelaar.
Rover kan zichzelf niet goed warm houden (zelfs niet met wollen ondergoed) en heeft altijd bij ons in bed geslapen maar moest plaats maken voor Wolf (en natuurlijk sliepen we dan nog met twee jongens in het grote bed.
Nu Elvis bij hem slaapt, slapen ze rustig en goed!

Over een tijdje verhuist Elvis naar haar eigen bed en slaapt het Wolfje bij Roof.

(Er zijn heuse studies naar de voordelen van samenslapen)

En Grrrrrrrr popupreclame!!
Mariska zei…
ah wat ontzettend lief die foto. Wat fijn dat ze alle drie zo goed met elkaar overweg kunnen.
Nicoleke zei…
Ik ben dan wel geen moeder/opvoedkundige/pedagoog of whatever, maar ik vind dus dat het moet kunnen. Heerlijk toch?
Anoniem zei…
gezellig, toch ?!
Manon zei…
Heerlijk toch, dat ze zo bij elkaar kruipen? De tijd dat ze privacy willen komt snel genoeg lijkt me #pubers.
sanneke zei…
Wat lief, die drie! Jip en Nisse gaan ook vaak bij elkaar logeren, zoals ze het zelf zeggen. Neeltje wilde laatst ook persé bij Jip in bed slapen, maar dat kleine ding boven in het stapelbed met woelwater Jip... 't leek me geen goed idee (wat me een enorme krijsbui opleverde).
Juud zei…
gezellig hoor zo met z'n drietjes!
Anoniem zei…
goh wat schattig, hier zou het vechten worden ben ik bang!!
Vroeger kwam mijn kleine broertje in het weekend ook altijd bij mij gekropen, gezellig toch!?

Ja die kruisjes zijn MEGAirritant! maar wat ik nog erger vindt is dat tegewoordig voor sommige Youtube fimpje reclame zit!!GRRRRR!

Manja
De Repel zei…
Jij en ik delen die irritatie: waar is dat f*cking-kruisje???

Maar goed: hier is het ook altijd "logeren" geblazen. Wij maar wensen "elk kind zijn eigen kamer" en die kinderen maar samen willen slapen! Nou ja, als ze pubers zijn, zasl het wel anders worden....

De foto is überlief....
inge zei…
ooo wat schattig en volgens mij is dat hartstikke pedagogisch verantwoord, kinderen die zich bij elkaar veilig en prettig voelen =)

die reclames, alle reclames trouwens, zijn idd ruk.
Anoniem zei…
Ahhh wat lief die drie!

En die kruisjes, daar krijg ik echt jeuk van. Helemaal als je het dan gevonden hebt, en er gelijk een nieuw scherm ontpopt met de reclame. Alsof ik me dan overgehaald zou voelen het aan te schaffen!!! Duhhhh, NOTTTTT!

Liefs Muts Moniek
Gwennie zei…
Ach, dat is zo ontzettend, heel erg lief!!! Kijk ze dan liggen.... Ik heb soms zo'n heiwee naar die tijd.... *snikje*
Anouk zei…
Zeer zoet die 3 op een rij!
quirk zei…
Da's toch zo schattig, dat kán gewoon niet pedagogisch onverantwoord zijn!
Anoniem zei…
Smelt! Wat schattig toch, jullie drietal zo lekker bij elkaar.

Over reclame op internet gesproken. Waar ik me dood aan erger is die bewegende reclame. Zit je op nu.nl een bericht te lezen, staat er tussen de alinea's een reclamevak waar van alles beweegt. Fijn voor je concentratie op serieus nieuws, grrr. Groetjes, Yvette.
MUS zei…
hier kruipt ook alles bij elkaar. de oudste 2 samen en de jongste bij ons bed. wakker worden is dan meestal weer met 5 (met 1 aan voeteind)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...