Doorgaan naar hoofdcontent

Kindsoldaat

En toen vroeg mijn schoonmoeder aan haar zoon, die tevens mijn man is, of hij nou eens eindelijk die plunjezak wilde meenemen. Van 27 jaar geleden.
Dus die staat nu hier.
En wat moet je ermee hè. Met zo'n muf-ruikende legergroene zak vol met muf-ruikende legergroene zooi?
Bewaren? Als aandenken?
Hm. Mja. Zo leuk vond ie het allemaal niet, dat dienstplichtgedoe.
En ik blijf het ook maar een raar idee vinden hoor: Henk als soldaat. Dat klopt niet.
Maar dat krijg je dus met van die laatbloeiers: 'Ik wist op mijn achttiende gewoon nog niet dat ik in wezen een dienstweigeraar ben.'

Merlijn wist er overigens wel raad mee en wendde de plunje aan voor een spannend verkleedproject, op de tot nu toe heetste dag van het jaar.
Ik wist van niets, was gewoon naar het zwembad met Bo. En kwam gisteren dus zomaar ineens deze foto tegen, in de Mac van Henk.

O.M.G. Mijn zoon. Een kindsoldaat!



Ik vond de foto mooi.
Ik vond de foto een beetje confronterend.
Ik vond een aanleiding om eindelijk eens dit geweldige clipje te laten zien.

Reacties

Manon zei…
Da's inderdaad confronterend. Ik ben er stil van...
sanneke zei…
Ik zou me ook lam schrikken van mijn kinderen in soldatenplunje. Het clipje is prachtig en waar was je toen Alela Diane vorig jaar in Vera optrad? 't Is net of ik haar hoor zingen. http://www.youtube.com/watch?v=sJFZUpmv62c&feature=fvst
sanneke zei…
Neeltje vindt het ook een mooi liedje: 'Nog keer! Nog keer, mam!'en als ik 'm dan aan klik: 'Koed zo, mamma!'
NOVY zei…
@Sanneke: Echt? Vorig jaar? Had je me niet even kunnen tippen ? ;)
sanneke zei…
Tja, ik had toch echt wel geschreven dat we er heen gingen. Siep kwam ook, had jij ook kunnen doen! ;)http://santenkraam.punt.nl/?id=418588&r=1&tbl_archief=0&
Anoniem zei…
brrr - kippevel
giensie zei…
Herkenbaar! Toen mijn zoon 5 was, liep hij ook in de oude soldatenkleding van manlief. Nu is zoonlief 28 en loopt hij nog steeds in soldatenkleding,met dit verschil dat het kleding van hemzelf is.....
inge zei…
wat 'n foto idd. ik zeg altijd, er is weinig dat Kleuter later niet worden mag, maar als 'ie 't leger in wil, dan gaan er wel wat familymeetings aan vooraf zeg.

liedje trek ik niet, maar kan komen door m'n eigen brakke kop en dan dat irritante stemmetje, pfff... ; )
NOVY zei…
@Inge: irritante stemmetje? Hahaha. Ja, zo kan je het ook zien. Of horen.
Nicole zei…
Wow, hij ziet er er ruig uit.
Gwennie zei…
Tja, wat zal ik zeggen...? Als vrouw van een beroepsmilitair? Als moeder van een middelste die zich bij de Landmacht heeft aangemeld? Als mama van een jongste, die na haar Cios opleiding bij de Luchtmacht wil... ? Het beneemt me mijn adem soms, het jaagt me angst aan, ik moet het loslaten... Maar wat nu, als ze alledrie tegelijk op uitzending gaan?
Dan ben ik sprakeloos van zorg en angst....

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...