Doorgaan naar hoofdcontent

Hoofdpijn en een iphone

Of ik misschien een dipje heb, vraagt Door.
Heb ik een dipje?
Nou. Neu.
Niet echt.

Wat ik wel heb is hoofdpijn. Rare hoofdpijn. Al een paar dagen. En een paar weken geleden had ik precies hetzelfde. En een paar weken daarvoor ook. Elke keer rondom de sneeuwval, heb ik inmiddels ontdekt. Dus ik ging vandaag maar eens googlen en ja hoor: sneeuwhoofdpijn. Het bestaat. Heeft iets te maken met dalende luchtdruk en spanning in de lucht en uitzettende bloedvaten. Veel mensen schijnen er last van te hebben. Nah: ik had er nog nooit van gehoord. Ik heb ook geen idee of ik er al eerder last van had. Maar zo vaak sneeuwt het dan ook niet in Nederland. Behalve deze winter.
Gisteren voelde het alsof de kou zich had vastgezet als een soort pingpongbal achter mijn linkeroog. Gekmakend. De gedachte om met de vingers van mijn rechterhand mijn oogbol uit zijn kas te rukken werd op een bepaald moment zo ondraaglijk aangenaam, dat ik maar naar bed ben gegaan, waar ik goddank in slaap viel.
Vanmorgen was het over, maar inmiddels is het weer in alle hevigheid terug.
Dus mensen, dan weet u het, er komt meer sneeuw vannacht.

Anders wat. Ik kocht vandaag een iphone. Zomaar. Ja. Groen en geel zag ik, van jaloezie, jegens iedereen die er een had. En dat is best gek, want ik ben helemaal niet zo'n dingetjesmens. Zo'n gadgetmens. In tegenstelling tot Henk. Ook wat betreft de iphone ben ik heel lang onverschillig geweest. Ik had toch een telefoon? Die deed het toch prima? Ik kon er nog leuke foto's mee maken ook.
Maar de laatste tijd moet ik het toegeven: een iphone is geen gadget. En ik heb een fout gemaakt, een half jaar geleden. Toen ik mijn abonnement had kunnen opzeggen en naar een andere aanbieder had kunnen gaan. Die een iphone in het assortiment had. Maar dat vond ik zo'n gedoe. En nu zit ik vast aan mijn suffe LG tot fokkin mei 2011. What the hell was I thinking?
Henk heeft inmiddels al een tijdje een iphone en hij is verslaafd. Zit constant te twitteren, te spelen met al zijn leuke 'appjes' (ik kan hem wel slaan als hij met een grijns verkondigt dat hij weer een leuk nieuw 'appje' (appje-schmeppje) heeft), zit gezellig te pingen (gratis sms tussen iphones onderling) met mijn vrienden en ik ben stikjaloers. Soms betrap ik mezelf erop dat ik het ding zomaar minutenlang zit te aaien (aaiphone) als Henk even naar de wc is - en hem niet heeft meegenomen.

Dus. Ik kocht er een. Op marktplaats. Een witte. Matcht leuk met mijn macbook. Ik moet hem - als hij er is - alleen nog even laten unlocken, stop dan gewoon mijn eigen sim er in en ha!
Ik kan me niet herinneren dat ik mezelf ooit zo'n leuk cadeautje gaf.

Reacties

Linda zei…
Heb er ook 1... en ben er nog blijer mee als dat ik dacht dat ik zou zijn.

Ben er wel een beetje lui van geworden. In plaats van op te staan en 3 stappen te zetten om m'n laptop te pakken, reik ik nu naar m'n foon die naast me op de bank ligt.

Of zou dat ook iets met de omvang van m'n buik te maken hebben?
Nah ... gewoon lui, ben ik bang.
Caroline zei…
*grinnik* aaiphone....
Anoniem zei…
Joehoe! Lang leve de witte iPhone....het leven is niet compleet zonder ;-))))
Ilse zei…
Heb er ook 1 en is behoorlijk verslavend ja
Daan zei…
you lucky bird
Door zei…
Sneeuwhoofdpijn, dan heb jij dus echt een rotwinter met al die sneeuw! Balen zeg. Maar goed dat je jezelf verwend hebt! Veel plezier met je phone. Je kunt in ieder geval het weerbericht checken:-)
Nicoleke zei…
De witte iPhone is een must voor elke vrouw, echt waar.
Ik ben er zoooo blij mee!
En inderdaad, zeer verslavend.

Sterkte met je hoofdpijn!
Susy zei…
Ja fok.Dus jij hebt er gewoon één.
Gekocht via Marktplaats.
Terwijl je ab. nog niet afgelopen is?
Vertel me hoe! Enzo.

Jij. mij. vertellen.
Jij. mij. mailen.

NU.
Manon zei…
Joh, ik heb een simonly-abonnement. Bij die provider die i-phone in het assortiment heeft. Moet ik over naar een abonnement met aai-phone?
Anoniem zei…
Ik heb ;m al een hele tijd, een iphone. Een zwarte. werkt net zo goed en kleed lekker slank af.
Geweldig ding. Alles doe ik er mee. Alleen de camera is werkelijk waar van kleuterspeelgoedkwaliteit. Maarja, daar heb ik dan gelukkig weer een hele dure Nikon voor...
En zo houden we onze economie draaiende...:-)

Pingen?>?>? Nooit van gehoord! Laat mij weten! Ik sms me de laatste tijd gek met mijn lief die ook een iphone heeft!

Liefs Muts Moon
Anoniem zei…
Ja ik ben ook ernstig verslaafd! Mijn familie heeft het ook wel op mijn aaiphone voorzien. Helaas voor hen laat ik hem niet uit het oog. Ik neem hem zelfs mee naar de wc! (bloos) Erg hè!
Saar27
Cisca zei…
Ach, gelukkig woon je niet hier. Dan zou je pas echt hoofdpijn hebben. ;-)

En ja, die iPhone. Ik wil ook.
NOVY zei…
@Moon: gewoon in de appstore! Ping. (das ook het geluidje dat je hoort als er een berichtje binnenkomt: ping). Helemaal gratis en voor niets.
Anoniem zei…
Ping?? That's it??

ik ga het proberen!

ga ik jou ook pingen!
Leuk!

Liefs Muts Moon
quirk zei…
Ach, zo'n Iphone is toch gewoon zwáár overrated..
*grrrr*
Anoniem zei…
I have read so many posts on the topic of the blogger lovers however this paragraph
is in fact a nice paragraph, keep it up.
Here is my page : unlock iphone 4 jailbreak
Anoniem zei…
Hi! Do you use Twitter? I'd like to follow you if that would be ok. I'm undoubtedly enjoying your blog and look forward to
new updates.

my site - how to get more followers on instagram fast
Anoniem zei…
Hi there, yup this paragraph is in fact fastidious and I have learned lot of things from
it on the topic of blogging. thanks.

My site :: buy real twitter followers
Also see my web site: twitter followers buy
Anoniem zei…
Thank you for the auspicious writeup. It in fact was a amusement account it.

Look advanced to far added agreeable from you!

By the way, how could we communicate?

my page; bathroom in northern virginia
Bas zei…
Ik heb er ook al een tijdje 1. Je raakt er wel verslaafd aan hoor. Ik merk het al aan de paniek als er nog maar 10% op de batterij staat. Nonstop kijken voor Wh'app of facebook. Altijd bereikbaar zijn. Is wel iets van deze tijd.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...