Doorgaan naar hoofdcontent

Censuur

Als u zich afvraagt waar toch het filmpje is gebleven dat hier gisteren nog stond? Weg. Sent back to youtube-country. Ik had het op dit blog gezet omdat ik het zo’n mooi nummer vind. En het clipje leek ook heel aardig, op het eerste gezicht; pas na plaatsing vielen me die afschuwelijke 3 seconden op. Nog even heb ik gedacht te kunnen volstaan met een waarschuwing, maar voor ik ging slapen wist ik ineens: weg ermee. Iedereen heeft zo zijn grens en de mijne ligt duidelijk bij Tsjernobyl-baby’s. Weet ik dat ook weer.


(Wat niet wegneemt dat - inderdaad, Quirk - The Veils geweldig zijn. Af en toe een beetje misselijkmakend, okee, maar dat mag je verwachten van een band met een cd getiteld ‘Nux Vomica’.)
Labels:

Reacties

Soes zei…
Mislukte Tsjernobyl-baby’s?
Ik heb ze niet gezien.
Gelukkig maar.
Goed van je dat je je hart volgt.
13 november 2009 om 10:34
Manon zei…
Ja. Ik vroeg me al af waar dat berichtje 'Begin Again' gebleven was. Maar het was dus gruwelijk?

In dat geval: thanx for protecting me!
13 november 2009 om 10:37
NOVY zei…
Waarmee ik overigens niet bedoel dat vreselijke dingen zoals Tsjernobyl-baby's niet wereldkundig gemaakt moeten worden. Integendeel.
Maar even niet, op deze manier, via mijn blog.
13 november 2009 om 11:48
Bree zei…
ik ben vooor censuur!
heb t hele filmpje maar niet gekeken na je waarschuwing.
ik ben zoooooon watje
ik kan werkelijk helemaal nergens tegen...
13 november 2009 om 12:14
Sandra zei…
Ik heb het filmpje wel gekeken, (gedeeltelijk) en voelde vooral medelijden toen ik dat mismaakte kindje zag. Wat ontzettend zielig. Ik wist niet dat het om een Tsjernobyl-baby ging. Gruwelijk eigenlijk dat er dus zulke mismaakte babytjes geboren worden na zo'n menselijke actie...
Maar goed. Draaf een beetje door geloof ik ;-)
En goed dat je je hart volgt ;-)
13 november 2009 om 13:18
NOVY zei…
@Pien: ik weet niet zeker of het Tsjernobyl is, hoor, maar wel zoiets. Ik heb dezelfde plaatjes gezien in een documentaire over wat radioactiviteit en andere kankerverwekkende acties van mensen kunnen aanrichten.
13 november 2009 om 14:15
Repel zei…
ik zocht het filmpje en de bewuste log mar kwam niet verder dan de kunst met het zand en toen zocht ik niet verder....ik ben een week weg geweest en heb het bewuste logje al dan niet zonder film gemist: ik mis het volledige verhaal vrees ik1
13 november 2009 om 20:03
Jools zei…
O my, ben ik even blij dat ik dat hele logje gemist heb. Mismaakte baby's.. tsjernobyl... nee, dat trek ik nu helemaal niet.
13 november 2009 om 21:22
quirk zei…
Ah, ik vroeg me al wat er gebeurd was. Maar live zijn ze echt lief hoor. Dus ik zie je in februari. ;)
13 november 2009 om 21:22
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen