Doorgaan naar hoofdcontent

Afknapper

Altijd als ik Keepvogel zie, moet ik aan Harm denken.
Harm (die overigens in het echt niet Harm heet) is een kennis. Een vriend van vrienden; iemand die we op verjaardagen tegenkomen. En Harm is nogal een bijzonder mens. Hij is schrijver en filosoof en - hoewel hij pas 26 is ofzo - immer gekleed in een driedelig zwart pak met een stropdas. Hij lijdt aan voortdurende weltschmerz, is tamelijk rigide in zijn opvattingen, sociaal een tikje onhandig en een grote fan van Schopenhauer én Keepvogel.
Kent u Keepvogel?
Kijk wat ie doet!



Op een dag was Harm verliefd geworden. Op een meisje. En dat meisje, dat was ook verliefd op hem. En nadat Harm natuurlijk eerst even had gevraagd of het meisje wel van Keepvogel hield – ja hoor, dat deed ze – kregen ze een relatie.
Korte tijd waren ze heel gelukkig.
Tot het moment dat ze samen weer eens naar Keepvogel keken en het meisje de tune meezong.
Ze zong: 'Keepvogel....Keepvogel....wat doet ie nou?'

Wat er precies door Harm heen moet zijn gegaan op dat moment, daar kunnen we slechts naar raden. Maar waarschijnlijk zal hij, als door een wesp gestoken, zijn opgesprongen en vol afschuw hebben uitgeroepen: 'Wat doet ie nou?! Wat doet ie nou?! Het is: KIJK WAT IE DOET!'

De eerstvolgende keer dat we Harm zagen, was hij weer alleen.
Ja, ze hadden het nog wel even geprobeerd, maar het werd niets meer.
Hij kon het niet van zich afzetten.
Keepvogel-watdoetienou. Verschrikkelijk. Wat een afknapper.

Reacties

sanneke zei…
Haha, dat is ook wel heel erg natuurlijk, als je je klassiekers niet kent. Ik liet dit filmpje vorige week nog aan mijn leerlingen zien waarop 1 van hen de rest van de les ook 'Keepvogel, kijk wat ie doet!' heeft lopen scanderen. Net als ik trouwens.
esther zei…
Ja leuk Keepvogel. Niet dat ik er fan van ben maar wel grappig. :-)
Jools zei…
Keepvogel? WTF?

En Harm heeft dringend hulp nodig. Of een diagnose. En daarna een PGBtje.
Zara zei…
Goed hoor van Harm, het had nooit wat geworden met een wicht wat de tekst niet kent...
quirk zei…
Met mij en Harm zal het in ieder geval nooit wat worden, want ik vind hem maar saai die Keepvogel.
NOVY zei…
@Quirk: En Schopenhauer?
Jacq zei…
He, gisteren heette Harm toch nog anders?
NOVY zei…
@Jacq: Klopt, hij heette Kees. Maar bij nader inzien paste Harm beter. Bovendien heb ik al eens over een Kees geschreven en om verwarring te voorkomen, etc.
quirk zei…
Schopenhauer is al beter dan de Keepvogel iig..
Limoentje zei…
Keepvogel?
Nooit van gehoord. En ik vond hem meteen al saai.
Wel sneu voor 't meisje, arm kind...

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...