Doorgaan naar hoofdcontent

Never a dull day

Zoals beloofd en zoals een goede ‘voor en na’ - reportage betaamt: de foto’s van het resultaat. Tadaa:





Leuk hè zo’n hoogslaper.

Héél leuk.

Eergisteren viel Loïs respectievelijk uit de tripptrapp (haar rokje zat nog vast aan het veiligheidsriempje, als stille getuige van haar geslaagde ontsnappingspoging) en van de trap (waar ik het verder niet over wil hebben). Tweemaal zag ik ons in gedachten al naar de eerste hulp racen. Onnodig: het betrof hier immers slechts de prelude!

Vanmorgen.
Werden we wakker. Van een ijselijke gil.
Bo.
Was uit haar hoogslaper gevallen.
Slapend, welteverstaan.
Hoe? D’r zit toch goddomme een heel hekwerk op om dat te voorkomen?
Ze wist het zelf ook niet.
Maar alles deed pijn.
Haar rug, haar voet, maar vooral haar pols.
Die gebroken bleek.




Leuk hè, zo’n hoogslaper.
Van Henk mag ze er pas weer in slapen als ze vijftien is.

Gelukkig waren we nog net op tijd terug uit het ziekenhuis voor het kinderfeestje van Merlijn (die *kuch* inderdaad 3 maanden geleden jarig was). Met 9 kinderen zagen we de film Up, in de bioscoop.
Wat een leuke film!
Ik hartje Pixar.

Reacties

Irène zei…
Ocherm, arm meiske!
Wel mooi roze gips, dat wel...
Neeltje zei…
Ach wat sneu! Meteen uit bed gevallen! 't Staat wel stoer op school!
Enne..ik ben vroeger ook een keer uit het stapelbed gevallen, toen was ik al 15 ofzo, gewoon 's nachts het trappetje totaal gemist.
Susy zei…
Sjiezus!
Wat vreeslijk onverantwoord om
zo'n béd te kopen ook!
Hoe haal je het in je hoofd?

ghehe.

Nee, keisneu voor het meisje.
Maar roze gips, past keimooi
bij mijn lucht. Nu nog een stel
ballonnen dan.
Want naar Up ga ik dit weekend,
met Olivia.
Nu al zin in.
Susy zei…
2 x kei in één reactie.

Da's 2 keer teveel.
Eigenlijk.
Jools zei…
@Susy: das keiveel ja.

@Novy: operatie hoogslaper was 't bijna geworden dan hè, gezien je titel van gisteren. Gewoon de poten d'r vanaf zagen, dan heeft ze nog jàren plezier van d'r hoogslaper.
En beterschap voor 't meisje!

(op scoutingkamp 1989 viel ene Ralf R. ook uit 'n hoogslaper. Zo pàts met de tandjes op de wasbak. Ik sliep bij hem op de kamer (we waren 9, kom óp he, toen kon dat nog). Ik hoor nog steeds het geluid van de tanden die dat porselein raken..)
Manon zei…
Gut, dat snoetje op die foto waar haar arm net in het gips zit.

Maar zie ik daar een Billy-kast? Tss, die meiden zijn ook allemaal hetzelfde.

En dan 'Up', ik zei het al: de beste Pixar ooit!!
Ilse zei…
Oh wat erg zeg leuk zo'n bed...ik weet zeker dat ze er nooit meer uitvalt na dit...
Anoniem zei…
Nou, zonnig oranje is geen garantie voor een gipsvrije toekomst, zullen we maar zeggen. Wat sneu zeg, ook gelijk de eerste nacht al. Terwijl zij zich waarschijnlijk al helemaal verheugd had op sochtends rustig wakker worden in haar nieuwe bed, en dan op haar nieuwe kamertje aan het rommelen te gaan.

Maar ook met gips; wat is het toch een mooi meisje.

Film niet gezien, die huren we wel een keer!

Liefs Muts Moniek
Sandra zei…
Ach het arme meisje! Maar wel een meisje met een hele mooie kamer.
Jacq zei…
Maar wel mooi een jubileum-Billy, die Bo. Jaloersmakend! Ik wou dat ik een goede reden had om zo'n kast te kopen; 't is bijna drie weken gips om een arm uit m'n kinderschare (take your pick) waard. Maar gelukkig voor mijn kinderen en hun armen heb ik die reden niet.
Jacq zei…
Geestig overigens: jullie dag begon met down en eindigde met up :)
Ach nee!
Hè wat sneu.
Wel lekker fris zeg, dat oranje (boven)!!!
rudy kaals zei…
ja, die film is goed! Zelfs in de Spiegel.. het stijve duitse weekblad, stond een positieve recensie! Mooie kamers overigens!
gewebkijk zei…
je verzint het weer niet!
en hoe kán het inderdaad met dat hekwerk...
is ze niet gewoon van het trapje gevallen..?
gewebkijk zei…
strakke kamer ondertussen!
Bree zei…
zo krijgt heel diep in slaap vallen weer een heel andere betekenis...


een grote-met-zwarte-edding XP op je arm Bo!!
Vita zei…
Ik denk vooral: arme mama (en papa). Voor de dames is dit een bliepje op hun radar (of in in ieder geval over enige tijd), maar voor jullie weer wat hartverzakkingen die je minder snel vergeet.

Maar Bo: je kamer is super geworden!
Edje zei…
ach gos wat zielig. En dat de eerste nacht. Maar wel stoer dat roze gips. En een héle leuke kamer! Dat heb je snel gefixd!
sanneke zei…
Dus jullie boos naar de Ikea, dochter met roze gips armpje beshuldigend naar voren gestoken en toen kregen jullie gratis een ander bed, een heel dicht bij de grond bed.
NOVY zei…
@Susy: je bent een kei, Susy.
@Joeltje: Dat was geen hoogslaper, op dat kamp in 1989, dat was een stapelbed. En daar hoorde je uit te vallen.
@Natasja: Anne ook een Billy? Haha, ik had Loïs eigenlijk de naam Billy willen geven (naar Billy Holiday), maar Henk zei: ja dahag, ik ga mijn kind toch niet naar een Ikea Kast noemen?
@Moniek: namens Bo, dank je!
@Jacq: haha, down, up, waarom kwam ik daar niet op?
@Pien: eh..? een grote-met-zwarte-edding XP?
@Vita: het enige waar Bo van baalt is dat het vakantie is: kan ze niet naar school om haar gips te laten zien. Ik heb besloten maar gewoon met haar mee te genieten
@Sanneke: Bo heeft beloofd er nooit meer uit te vallen. Daar houden we haar aan.
Ri zei…
En dat is nou precies de reden waarom ik van mijn vader geen hoogslaper mocht.

Als wraak heb ik mijn pols tijdens de gymles gebroken...
Bree zei…
gips, daar moet je toch altijd op schrijven..?!
iedereen zn naam erop met zoenen en zoooow, of doen we dat alleen hier in utrecht ?

x[ staat voor zoen] en p staat voor [pien]
xp
met een zwarte eddingstift eropgeschreven, op die gipsen arm, als in beterschapszoen.

ja?
Soes zei…
Wooow. Zoon heeft hetzelfde bed.
Gelukkig er nog nooit uitgekukeld.
Tweeling ligt er ook wel eens voor de gein in, als zoon weg is.
Waar is de ducktape???

Ik vind het echt zielig voor Bo. Wens haar maar beterschap!
Soes zei…
Mijn man noemt mij ook altijd Billy. Maar dat is om een andere reden.... tsjonge, dus da's ook een kast?? Hmmm.
noeks zei…
Tja, om die reden hebben ook wij de hoogslaper weer eruit gedaan, nadat zoon zijn tand zo mega door zijn lip viel (met een groot lelijk litteken boven zijn lip)....
Toetje zei…
Achgossie. Jeetje. Hoe krijgt ze het voor elkaar. Heeft ze nog veel pijn, of gaat het ondertussen wel weer??

En ook, bedankt hè, nu ga ik me dus vannacht zenuwachtig maken dat Jongste dus toch wel uit zijn hoogslaper kan vallen, ondanks hekwerk....
Franca zei…
Ocharm dat snoetje.
Hier kukelde jongste (uit de hoogslaper van oudste)naar beneden. Einde hoogslaper: Manlief zaagde terstond ( letterlijk) de poten onder het bed vandaan.
Geen discussie meer mogelijk. Sterke met het gipsen armpje.(en de kamer is trouwens hartstikke mooi).
Anoniem zei…
ik wil ook wel gips dat heb ik al 5 jaar (ik ben nu 12) ik bedoel niet dat ik 5 jaar gips heb maar dat ik het al 5 jaar wil. maar ik wil ook niks breken.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...