Doorgaan naar hoofdcontent

De Cock en de moord in de speeltuin



Gisteren had Bo een feestje. Op een soort van speelboerderij. Waar je geiten mag melken en varkens aaien en konijnen optillen en rollebollen in het hooi met je vriendje, hè Bo, m.a.w. allemaal spannende dingetjes voor onze stadskinderen.
Nadat ik haar had afgeleverd liep ik nog even met Loïs door de bijbehorende speeltuin. Waar Loïs op een tractor ging zitten. En ik op mijn beurt daarvan een foto maakte.
Vanmorgen schudde ik mijn camera leeg in mijn macbook en bekeek de foto in kwestie op het beeldscherm. Leuke foto hoor: Kind Op Tractor In Uitgestorven Speeltuin.
Maar wacht, waar viel mijn oog nu op? Wat zag ik daar, bij die schommel? Linksachter in de hoek van de foto?
Ik zoomde eens in. En zoomde nog wat meer in. Zag ik daar nou een gezicht?
Ik verhoogde het contrast, voegde wat scherpte toe, lichtte de foto nog een ietsiepietsie meer op; ik voelde me waarachtig net Aristides Quarles van Ispen. (Of Wilbur Quant, daar wil ik vanaf zijn.) Misschien dat dit stukje dus eigenlijk beter 'Bibaboerderij meets Q&Q' had kunnen heten.
Hoe dan ook.
Ik vind het raar.
Want ik zie daar iets.
Wat ís het!?
Is het een vermoorde vogelverschrikker?
Bart de Boer, die zich heeft opgehangen?
Een zombie?
De geest van een overleden indiaan?
Ziet u ook wat ik zie?




Nog even wat over Q&Q. Q&Q heeft hier in huis een unieke status. Het is namelijk het enige tv-gerelateerde jeugdsentiment dat Henk en ik delen. Het enige programma-van-vroegâh waar we het over kunnen hebben zonder dat een van ons de ander glazig aankijkt. Want 7 jaar leeftijdsverschil maakt dus dat we op het gebied van jeugdtelevisie afkomstig lijken van verschillende planeten. Zegt hij: Floris, zeg ik: Silas. Zegt hij: Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, zeg ik: De zevensprong. Zegt hij: Sil de strandjutter, zeg ik: Alleen op de wereld.
Verschillende planeten. Echt.
Maar in Q&Q hebben we elkaar gevonden.
En dat is dan toch mooi.
(Sinds vandaag begrijp ik trouwens pas hoe dat kan: het werd in 1974 uitgezonden en in 1983 herhaald. (....) Ik keek dus naar de herhaling? Nah.)

Reacties

sanneke zei…
Q & Q, huuhuuu-uuu, hu-u-u-u-u.
Aangezien mijn bouwjaar 1974 is, neem ik aan dat ik ook naar de herhaling keek.
En ik gok dat het iets met een juten zak is. Maar een moord klinkt wel spannender natuurlijk. Of of, misschien is het wel iets voodoo-achtigs!
gewebkijk zei…
wat ik dan weer wil weten; waarom zit er een zwarte tyrip om de linker voorband van de tractor..? ;)
Bree zei…
dat is het meest geweldige schommelpaard! hangt hier ook! kijk maar,

http://pienduzz.blogspot.com/2009/06/ward-is-een-stoere-ridder.html
NOVY zei…
@Sanneke: ghe ja, dat denk ik dan ook.
@Gewebkijk: http://tyrip.nl/tierap.html
@Pien: Schommelpaard? Dat zei Bo ook al vanmorgen. Maar ik zie geen paard, ik zie een rood, menselijk gezicht. En ik bazel natuurlijk ook maar gewoon wat.
(Maar een hangend hobbelpaard dus joh? Leuk!)
Bree zei…
nee joh! dat is de knoop van het touw.

leuk he fantasie?! ;)
Geert zei…
Dat rode menselijke gezicht is van iemand die aan het trainen is voor de 4 mijl van zondag a.s.: ik ken het, omdat ik zelf ook elke keer zo'n rooie kop heb na het trainen en af en toe ook overweeg om me op te knopen.....

(En die tyrip (Ty Rap) is voor grip, tegen het slippen dus als het ware, op het natte gras bijvoorbeeld...
gewebkijk zei…
trekbanje en trekkerband, ik zie daar inderdaad wel iets van een connectie...
gewebkijk zei…
trekbandje dus... :s
Teot zei…
Volgens mij was er vandaag een nieuwe jeugdserie op tv (2012 heet ie geloof ik), wat een soort moderne Q&Q is. Toevallig gezien???
Toet zei…
En Teot is dan weer een soort ouderwetse Toet. Dus :)
Door zei…
Haha, spannend bezoekje dus. Q&Q vond ik ook helemaal geweldig.
gewebkijk zei…
dit is'm...

http://www.giftsanddecorations.nl/shop/index.php?act=viewProd&productId=90
astrid zei…
Dat was dus een verdrietige boer. Niet geselecteerd voor boer-zoekt-vrouw. Hij zag geen uitweg meer.
Zucht.

Q en Q. Ik zing mee met Sanneke. En keek blijkbaar ook naar de herhalingen.
En de zevensprong. JAAAA. Met die meester met dat groene haar. En die koetsen. En dat ze door de vloer zakten. Zucht 2. Wat een tijden waren dat, televisietechnisch gezien.
Soes zei…
Wat grappig... bij alle tv-programma's van jullie knik ik van 'yupz'.
Ik zit tussen jullie in hè, qua leeftijd.
Nicole zei…
Hmmm... ik heb me helemaal voorover gebogen, maar zie geen lijk, mijn beste Watson.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...