Doorgaan naar hoofdcontent

Over blije babybillen en het milieu

Er was eens een moeder in Zweden, Marlene Sandberg, die vond dat de wereld een betere luier verdiende. Na jaren van ontwikkelen en netwerken kon ze haar eigen, unieke product presenteren: Nature Babycare. Luiers die gemaakt zijn op basis van natuurlijke producten (tarwe, hout en maïs) en hierdoor grotendeels biologisch afbreekbaar. Ze houden baby’s net zo droog als andere luiers en zitten net zo prettig, maar zijn veel milieuvriendelijker.

Ik gebruik ze sinds Loïs is geboren en vind ze geweldig. En niet alleen voor de billetjes en het milieu, maar ook voor mijn schuldgevoel over het gebruik van wegwerpluiers; het is niet zo dat ik nu helemaal niets meer voel als ik een verhaal als het hare lees, maar toch aanmerkelijk minder dan toen ik, voor Bo en Merlijn, nog gewoon Pampers kocht. Of Bumblies. Of Kruidvat-eigen-merk.

Ik ben zelfs zo enthousiast dat ik ambassadeur ben geworden van Naty. Dat betekent dat ik in ruil voor een gratis pak luiers mensen vertel over de voordelen van deze natuurvriendelijke luier.

Dus bij deze:

Nature Babycare.
Luiers.
Van maïs.
Beter voor het milieu dan andere wegwerpluiers.
Goed absorberend en zacht voor de huid.
Te koop bij Etos. Voor €8,49 per pak. (Das goedkoper dan Pampers en Huggies. En soms zijn ze ook nog in de aanbieding: 3 halen, 2 betalen.)

Probeert het en zegt het voort!

Reacties

Lieke zei…
En hoeveel zitten er dan in een pak?

(een hollander, he, ik. Een echte!)
Door zei…
Klinkt goed. Maar ik ga het niet meer proberen, ben nu bijna 5 jaar uit de luiers. Joehoee!!
Nicole zei…
Ik vind in ieder geval de verpakking al heel erg mooi! Niet zo schreeuwerig en niet met van die kitscherige baby's.
Ilse zei…
Nou als het ook nog goedkoper is dan Pampers zou ik niet weten waarom men ze niet zou kopen? Ik hoef gelukkig geen luiers meer te kopen zit bijna in de fase Tena Lady (zucht).
Daan zei…
Ja, die zijn fijn, die gebruiken we naast de katoenen luiers als we een dagje op pad zijn/vakantie zijn.
NOVY zei…
@Lieke: 44 geloof ik? Bij maat 4?
Soes zei…
Als ik aan de Tenaladies toe ben, zal ik er aan denken ;)
Astrid zei…
Oké. I'm interested. Maar waar koop ik die in Antwerpen?
NOVY zei…
@Astid: Hmm...das een goeie. In veel landen verkrijgbaar, maar niet in België voor zover ik kan zien. Kwamen jullie niet ook vaak in Frankrijk? Bij Auchan zijn ze.
Pauline P zei…
Moet je die dan in de groene container gooien?
MaMarije zei…
Wij zijn hier na verschillende omzwervingen tóch weer op de Pampers uit gekomen (Etos en Kruidvat: net karton en het kind kreeg er een rode bips van). En iedere keer sta ik toch een beetje te gluren naar deze pakken.

Zijn ze net zo zacht als de pampers? Misschien moet ik het dan toch een keertje proberen... Bestaan er eigenlijk van die kleine probeerverpakkingen?
Inge zei…
Ik ga ze zeker kopen als dit wurm geboren is. Bij Emma heb ik de grootste maat nog wel geprobeerd maar die heeft zo weinig spek om dr benen dat ze bij haar niet zo goed sloten. Maar dat had ze soms zelfs bij Pampers en Huggies die toch alle kanten op rekten en stretchten...

Maar het is wel fantastisch als deze zeer milieuvervuilende fase iets minder milieuvervuilend zou kunnen zijn..
Cisca zei…
O, ik vind dat zo lastig hè. Ben van de gewone pampers, maar jee wat een afval. Daar voel ik me best schuldig over.
Jools zei…
Ik ben óm. OM ben ik. HELEMAAL OM. Ik ben ook ambassadeur. Of is het ambasadeur? Hoe dan ook? Ik ben om. Voor de wegwerpers aan de Naty en morgen komen de bamboe luiers binnen.
Volgens manlief ben ik een milieu ayatollah geworden. En dat vind ie eng. Maar ik voelde me zooooooooo schuldig over die enorme afvalberg die maar bleef groeien (door die kilo's stront van Mister T.) dat ik wat moest doen. Nu doe ik het dus.
Maar op m'n werk krijg ik vreemde blikken. Zeker ook omdat in mijn digitale handtekening nu staat "niet printen van mijn emaiil spaart het milieu". Echt waar. Ik zag het bij een collega van een andere locatie en wilde 'm ook. Die zin. Net als die luiers. Van jou. En die van Sanneke.

Groet. De milieu ayatollah.
Ik moet er maar eens over gaan loggen.
Wat zeg ik? Ik schrijf hier gewoon een hele log als reactie.
NOVY zei…
@Joeltje: cool! (Maf mens.)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...