Doorgaan naar hoofdcontent

Namens Anna-Maria

“Kun jij niet even wat regelen,” vroeg ze, “nu je zo close bent met Giel?”
“Nou, eh... ik weet niet of......” zei ik.
“Aaah, alsjeblieft? Voor mij?”

Tsja.
Nou.
Ik probeer wel wat.
Dan.

Hallo Giel,

Mag ik je voorstellen aan Anna-Maria. Anna-Maria is veertien jaar, ons buurmeisje en de oppas van de kinderen. Soms, als we haar mogen lenen van haar moeder, is ze zelfs een beetje ons vierde kind en nemen we haar mee op vakantie. Of naar de bioscoop. Of naar Pinkpop.

De laatste tijd is Anna-Maria een beetje uit haar doen. Een beetje in de war. Sinds bekend is gemaakt dat het Glazen Huis dit jaar in Groningen zal staan. Want daar had ze heel erg op gehoopt. Ze had het zelfs al zo’n beetje voorspeld.
Hysterisch gillend viel ze hier binnen, een dag of tien geleden. 'Ik heb het toch gezegd!!' riep ze. 'Het! Glazen! Huis! Komt! Naar! Groningen! EN IK WIL ER IN!'

Want daar gaat dit over.
Ze wil er in.
Ze wil in het Glazen Huis.
Dus niet gewoon aan het loket staan om een plaatje aan te vragen, nee, ze wil naar binnen. Daar waar jij bent, misschien. Of beter nog, waar Gerard Ekdom misschien is. (Want die vindt ze pas echt leuk, Gerard Ekdom.)
Enfin.
'Volgens mij beginnen ze er niet aan, hoor,' zei ik. 'Dan kunnen ze iedereen wel binnen laten. Nee, dat doen ze niet. Alleen als je een BN’er bent. Dan mag je meteen ook blijven slapen. Ja, of je moet al iets heel bijzonders komen doen, zoals trouwen. Maar dat mag jij nog niet.'
En zo ben ik nog een tijdje doorgegaan.
Maar ze liet zich niet van de wijs brengen.
Want als Anna-Maria eenmaal iets in haar hoofd heeft, dan heeft ze het niet ergens anders, zogezegd. Ze is dan ook al bezig een actie te bedenken om geld in te zamelen voor het ongetwijfeld weer zeer goede doel dat 3fm gaat uitkiezen. (Laat daar geen misverstand over bestaan: ze wil het Glazen Huis in, maar niet zomaar voor niks natuurlijk. Ze zet er wel wat tegenover.)

Dus.Wat ik je langs deze ongebruikelijke weg wil vragen, komt in the bottom line hierop neer:
Of je misschien iets kunt doen.
Pull some strings.
Voor Anna-Maria. Anna streepje Maria.

Alvast heel erg bedankt!

Groe...eh... Goeiemorgen,
Novy

PS: doe de groetjes aan Jurgen.



(Zo goed, schat?)

Reacties

Susy zei…
Ha! Toevallig, toevallig, mailde ik vanochtend óók naar Giel!
Maar dan voor schoonzus.
Die woensdag naar Australië gaat.
Of ie haar even wil bellen dan.
Want dadelijk ligt ze down under.
En dat ik dat niet zo vunzig bedoelde als het klonk...
Linda zei…
Spannend !

Je laat toch wel efkes weten hoe ie reageert?
Giel zei…
Ik zal kijken wat ik kan doen.
Manon zei…
Oke, heel flauw, dat was Giel niet, dat was ik....
Door zei…
Na ja, wat leuk! Kom op Giel, laat je niet kennen.
Ilse zei…
Nou dames jullie zijn maar druk met Giel, is dat dat kleine mannetje die nu zo'n heel jong ding aan de haak heeft geslagen en daar helemaal hotel de botel van is? Pas maar op dan met je nichtje van 14!
;)
Anoniem zei…
Hier kan Giel toch geen nee tegen zeggen!!
NOVY zei…
@Susy: en, heeft ie 'r gebeld?
@Natasja: na 2 minuten kreeg je al spijt? :)
@Ilse: buurmeisje. En volgens mij is Giel echt verliefd, dus heeft ie wel wat anders aan zijn hoofd?
@Aagje: dat vind ik ook....maar voorlopig nog geen reactie...

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...