Doorgaan naar hoofdcontent

Succes verzekerd

Zit u in de narigheid? In de sores, in de penarie? De oplossing ligt vaak gewoon binnen handbereik. Met het toepassen van wat ik noem de 'Methode van het toegevoegde probleem’.

Het werkt simpel. Heb je een probleem? Zorg dat je er een bij krijgt. Is iets kut rottig? Maak het kutter rottiger. Met, en dit is heel belangrijk, iets dat te herstellen is. Dat doe je dan vervolgens, dat herstellen, en voila: je aanvankelijke ellende lijkt ineens een stuk minder erg.
Is je koffer te zwaar? Mik er een paar bakstenen bij. Loos na honderd meter die bakstenen en je koffer is lichter dan ooit.
Futloos, bad hairday, ongesteld? Laat je natregenen. Trek dan droge kleren aan, föhn je haar en tadaa: stukken beter!

Je kunt natuurlijk ook alleen bedenken dat het allemaal nog erger kan. Dat heet dan relativeren ('denk aan de kindjes in Afrika'). Maar dat doet het bij mij nooit zo goed. Ik moet dingen altijd wat meer aan den lijve ervaren.

Nog een voorbeeld, wat actueler.
Stel. Je hebt het hartstikke druk, de stress staat je aan de lippen en daarbij zit je ook nog krap bij kas. Dit noem ik even de uitgangspositie. En die is niet ideaal.
En dan gaat nu de methode in werking, let op.
Stap 1. Voeg een probleem toe
Je zegt ja tegen een onmogelijk plan om op korte termijn op wintersport te gaan.
Dit leidt dan tot een nieuwe situatie: Nog meer stress, nog roder bij de bank, kortom: ellende.
Stap 2. Verwijder het laatst toegevoegde probleem
Je besluit alsnog om niet mee te gaan. Je beseft dat je irritant bent en biedt uitgebreid je excuses aan aan diegenen die zich in allerlei bochten hebben moeten wringen voor jou.
Resultaat: ineens zeeën van tijd, en een bak geld bespaard! (Die nieuwe laarzen/spijkerbroek/jurk waar je al maanden van droomt kun je nu gewoon gaan kopen!)

Goed hè.

(Edit zaterdag 7-2: Misschien was de titel 'Methode van het toegevoegde probleem' wel wat lang. Herhaaldelijk werd mij gisteren de volgende suggestie aan de hand gedaan: de 'Novy Methode'. I love the sound of that.)

Reacties

Jools zei…
Ik werk in de hulpverlening, dat wist je al hè? Ik ga je stukje nu doorsturen naar het werk. Ik vind het geweldig. We noemen het "de methode Novy". En ik ga er steenrijk mee worden. Ik nodig je wel uit in m'n villa als het zo ver is. Je hoort nog van me :-)
Anoniem zei…
Ik sluit me volledig aan bij Joeltje.

Dit klinkt als een boek. Zo'n Amerikaans zelfhulpboek.
En na het verschijnen van dat boek ga je op bezoek bij dr. Phil, en Oprah. En dan word je hartstikke beroemd.

De methode Novy, briljant zeg ik je!
Anoniem zei…
I love the Novy method!!
Hahaha, ik ga ervoor, denk alleen niet dat mijn DH het pikt...
Anoniem zei…
je weet het prachtig neer te zetten, meid!
NOVY zei…
@Joeltje: nou, jij hebt er verstand van, dus....
@Cisca: En jij ook (van Amerika), dus....
@Aagje: ik moest echt een tijdje denken. DH? Maar ik denk dat ik m heb: Darling Husband? Wat kan hij tegen hebben op het gebruik van de NM?
@Susy: ...bespeur ik hier nou enig cynisme? :)
Anoniem zei…
Haha, ik wilde eigenlijk Tapas eten vandaag in de stad maar dat konden we financieel echt niet trekken dus toen is het chinees geworden. Geinspireerd op de novy methode. Nu aten we allemaal voor de prijs van 1x onbeperkt tapas en 2 drankjes! Roel kwam ook al met een bepaalde omschrijving en toen zei ik: Ik heb dat gelezen op yvon dr blog!

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...