Ik stond naar het schap met de jam te staren. Want die was op, de jam. Net als de pindakaas.
En toen zag ik ze ineens staan, vanuit mijn ooghoek, en het water liep me in de mond. Gek is dat hè. Honderden keren loop je datzelfde gangpad op en neer zonder dat je iets opvalt en ineens is het daar en kun je er niet omheen. Sandwichspread. Ik zag de potjes met sandwichspread. En voor ik het wist lag er eentje in mijn kar. De gewone, naturel. Omdat ik me vaag kon herinneren dat die de lekkerste was.
Eenmaal thuis kon ik niet langer wachten. Ik ruimde niet eens eerst de boodschappen op, het moest nu! Meteen! Verse boterham uit de zak, mes pakken om mee te smeren, en KLAK, potje open.
Ooooja! Zó ruikt sandwichspread!
Hoppa, in één klap terug in de jaren 80. Want de laatste keer dat ik sandwichspread at was ik, denk ik, 13. Toen ik zelf ook nog lekker fris was, zeg maar. En lekker anders. (O nee, dat niet. Hoei nee: vooral niet opvallen.)
Met de geur kwam trouwens nog iets anders terug ook. Namelijk het besef dat ik het eigenlijk helemaal niet zo lekker vond vroeger, sandwichspread. Of sandwichkots, zoals mijn toenmalige vriendinnetje het indertijd noemde.
Maar ach, dat was toen, nu vond ik het vast heerlijk. En hoopvol nam ik een hap.
Jaaa! Lekker fris!!
En.....jaa, fris!
Maar dat was het dan ook wel. Want verder...mwah, smaakte het eigenlijk net als het rook. Naar het begin van de jaren 80. Een beetje saai. En een beetje zurig.
Misschien moet ik de volgende keer nog eens die andere proberen. Die met komkommer.
En toen zag ik ze ineens staan, vanuit mijn ooghoek, en het water liep me in de mond. Gek is dat hè. Honderden keren loop je datzelfde gangpad op en neer zonder dat je iets opvalt en ineens is het daar en kun je er niet omheen. Sandwichspread. Ik zag de potjes met sandwichspread. En voor ik het wist lag er eentje in mijn kar. De gewone, naturel. Omdat ik me vaag kon herinneren dat die de lekkerste was.
Eenmaal thuis kon ik niet langer wachten. Ik ruimde niet eens eerst de boodschappen op, het moest nu! Meteen! Verse boterham uit de zak, mes pakken om mee te smeren, en KLAK, potje open.
Ooooja! Zó ruikt sandwichspread!
Hoppa, in één klap terug in de jaren 80. Want de laatste keer dat ik sandwichspread at was ik, denk ik, 13. Toen ik zelf ook nog lekker fris was, zeg maar. En lekker anders. (O nee, dat niet. Hoei nee: vooral niet opvallen.)
Met de geur kwam trouwens nog iets anders terug ook. Namelijk het besef dat ik het eigenlijk helemaal niet zo lekker vond vroeger, sandwichspread. Of sandwichkots, zoals mijn toenmalige vriendinnetje het indertijd noemde.
Maar ach, dat was toen, nu vond ik het vast heerlijk. En hoopvol nam ik een hap.
Jaaa! Lekker fris!!
En.....jaa, fris!
Maar dat was het dan ook wel. Want verder...mwah, smaakte het eigenlijk net als het rook. Naar het begin van de jaren 80. Een beetje saai. En een beetje zurig.
Misschien moet ik de volgende keer nog eens die andere proberen. Die met komkommer.
Reacties
Eet ik toch nog wel eens met regelmaat! Jummie!
Anders moet je er eens wat komkommer op leggen.
Is het nog frisser.
Eet smakelijk hè, Yvon, eet smakelijk!
Met beenwarmers enzo. Ach ja, de jaren tachtig. Toen was alles nog mooi...
@scrapothekerin: goudkuipje rules.
@Door: speculoospasta, ik vond het niks. We kregen laatst zo'n proefverpakking. Maar nou hou ik ook niet van speculoos. En niet van speculaas. Wat het verschil ook moge zijn.
@Joeltje: lekker zo houden.
@Cisca: je hebt toch wel op de link in mijn stukje geklikt? Die reclame is te gek gaaf! (Zeiden we dat in de 80's?)
Speculoos smaakt niet naar speculaas, maar naar gepureerde bastognekoeken.
En zo'n koek he, die vind ik zálig om in mn koffie te dopen, maar speculoos op mn brood vind ik vies.
Dusssss ik heb hier nog n potje speculoospasta waaruit 3x gesmeerd is omdat ook mijn kinderen het wilden proberen, en net als ik t niet te (vr)eten vinden.
Speculaasjes daarentegen zijn weer heerlijk op brood, maar dan niet gepureerd hoor, ik maal ze zelf wel tussen mn tanden en kiezen :D
Maar wel erg 80-ies ja. Zie zo die aerobicspakjes en haarbanden weer voor me. Errug anders...