Doorgaan naar hoofdcontent

Ik ben bijna jarig


Morgen ben ik jarig.
Een goed moment om even de balans op te maken.
Er is heel wat gebeurd de afgelopen vijf jaar, die ik voor het gemak maar even de periode 40-45 noem. (..)

Zo ben ik bijvoorbeeld vijftien jaar ouder geworden.
Reken maar mee: toen ik 40 werd was gewoon nog 28. Maar nu ik 45 word, ben ik toch echt wel  …tsja, 43 ofzo. Van binnen. (En ook van buiten; dat weet ik, omdat toen ik zei dat ik 40 werd mensen nog massaal in katzwijm vielen, en als ik nu zeg dat ik 45 word men gewoon een soort van ‘oja’ knikt.)
Zo gaan die dingen.
Je doet er niets aan.
En het is oké.
Maar toch, vijftien jaar ouder worden in vijf jaar tijd gaat je niet in de koude kleren zitten. Wat ik ineens een ontzettend rare uitdrukking vind (koude kleren?), maar omdat ik nu geen heb zin om te googlen, laat ik het er maar bij.  

Oh wacht, ik ging tóch googlen - het is sterker – en weet het nu: Volgens het Groot Uitdrukkingenwoordenboek wordt met de koude kleren de bovenkleding bedoeld. 'Als iets wist door te dringen door je koude kleren, drong het daarmee ook door tot je ondergoed.'

Aha.
Nou dat dus.


Wat overigens wel fijn is in dit kader is dat ik de trend meeheb. Ik surf als het ware op zo’n groene golf (u weet wel, dat hebben sommige steden: als je een groen stoplicht treft en je houdt een bepaalde snelheid aan, dan is het volgende stoplicht weer groen, en het volgende ook, etc.)
Want toen ik dertig werd, was dertig ineens het nieuwe twintig. En toen ik veertig werd, was net bekend dat veertig het nieuwe dertig was! Echt! En nu, vlak voor mijn verjaardag – het kán gewoon geen toeval zijn – bereikte mij het nieuws dat bóven de veertig het nieuwe sexy is!





Ik bedoel: wow: je zou bijna denken dat mijn generatie actief iets met deze berichtgeving van doen heeft!
Oh.
Dat is waarschijnlijk ook zo.





Reacties

Inge zei…
Nou, je ziet er nog altijd zo jong uit als je je voelt. Dus. Dat ligt aan jezelf :-) En Denk, nou, dat wordt 'm dus niet voor mij. Echt niet.
17 juni 2016 om 13:36
Anoniem zei…
O, wat fijn. Een novy logje! Is de keuken klaar of zo?

Weet je wat. Ik doe gewoon ook even een duit in het zakje van je kouwe kleren. Of zo.
Het is vooral de vorm die er voor zorgt dat iets lezenswaardig is. Of lijkt. Of wordt gevonden. Hoe dan ook. Het was zinnig wat je zei. En wijs. Niet nieuw. Maar in een prachtige nieuwe jas. Je lijkt wel een wijze vrouw.
Van zestig.
;-)

Gefeliciteerd leeftijdgenoot. Geniet er van.
17 juni 2016 om 20:06
Geert zei…
Inderdaad een zinnige bijdrage, waar ik een aantal dagen eens hard over ga napiekeren of zo
18 juni 2016 om 18:05
NOVY zei…
Hoi anonieme leeftijdgenoot! Nee, de keuken is niet af. :) :)

Geert: Niet te hard piekeren, hè. :)
22 juni 2016 om 14:28
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen