Doorgaan naar hoofdcontent

Chikungunya


Ik heb een nieuw woordje geleerd! Chikungunya.
Het lijkt eerst een beetje moeilijk, maar als je het een keer of honderd hebt uitgesproken gaat het best.
Tsjie-koen-koen-ja.

Ik had er nooit van gehoord.
Tot iemand me dit nieuwsbericht stuurde, gisteren.




Dit heb ik weer, dacht ik.
Want ik ga namelijk over tien dagen naar Curaçao. (Voor mijn werk!)

Ik ging ook eens naar Hawaii en toen vroeg iemand een week voor mijn vertrek of ik wel wist dat Noord Korea een atoombom op Hawaii wilde gooien.
Toen dacht ik ook: dat heb ik weer.

Nou was dat met die bom destijds alleszins meegevallen, dus ik besloot in eerste instantie dat het met die tijgermug ook wel zou loslopen.

Maar vandaag ging ik me toch maar even wat meer in verdiepen in de toestand en werd daar niet vrolijk van: de toeristenbranche probeert een en ander nog wat te verdoezelen, maar fokking bijna iedereen is ziek daaro! Of wordt het binnenkort.
Bijna al die klotemuggen dragen dat virus bij zich.
Dus als je geprikt wordt ben je de lul.
Oftewel, zoals het in plaatje hieronder staat geschreven, dan ben je 'flink aan de beurt'.



Misschien vindt u het zeikerig, maar ik ben nogal bang voor ziek.
Ik kreeg eens een keer eerder een virus en lag vervolgens zeven jaar in bed.

Dus stel nou dat ik dit krijg – en dat is zeker niet ondenkbaar – en dat het dan ook meteen weer heel erg wordt (dat zul je namelijk weer net zien) en dat ik dan een jaar lang met vreselijke gewrichtspijn rondloop en weet ik veel wat voor andere shit. 
Dat zou toch minstens niet tof zijn! Want hoe moet dat dan? Ik heb geen baas bij wie ik me ziek kan melden. Ik heb als mini-zelfstandige geen arbeidsongeschiktheidsverzekering. En wel drie kinderen, die me momenteel nogal hard nodig hebben.

Los daarvan: Hoe leuk ga ik het daar hebben? Als ik de hele dag bang moet zijn dat ik geprikt word?
Staat zo'n verblijf dan niet in het teken van de muggenparanoia?
Het beest steekt overdag dus er wordt aangeraden om tussen 11 en 17 uur bedekkende kleding en dichte schoenen te dragen.

Even kijken.
Ik ga naar Curaçao en neem mee: mijn bikini, een snorkel, zomerjurkjes en slippers. bedekkende kleding en dichte schoenen.

En je moet je de hele dag insmeren! Met eucalyptusolie. En deet.
(Daarmee komt het ineens weer goed uit dat je geen slippers mag dragen, want deet eet plastic! Zoiets las ik, vandaag, enfin.)

Ik las veel.
Alles wat ik maar kon vinden over Chikungunya.
Horror stories voornamelijk, over helse pijn en jeuk en koorts en maandenlange ellende.
En ook een paar geruststellender berichten als stel je niet aan, kom lekker genieten en zorg gewoon dat je niet geprikt wordt.
Ik las dat de universiteit van Wageningen heeft ontdekt hoe het virus werkt, over kruidenvrouwtjes die papajabladeren gebruiken als alternatief medicijn en ook heel veel horror stories, over helse pijn en jeuk en koorts en maandenlange ellende.

 Zucht. Wat moet ik nou weer doen dan.

Reacties

Kristel zei…
HAHA, Ik zag je titel, en dacht meteen aan Hawaii. Arme. Gewoon gaan, kind. Jij bent zo iemand die dat kan doen. xx
astrid zei…
Dat eiland loopt niet weg. Volgend jaar dan maar? Ik vind het een beetje een luxe probleem...
NOVY zei…
Nou, Astrid, zo zit het niet. Ik heb volgend jaar niet zomaar weer deze kans. Het is een werkgerelateerd reisje: Het is idd een luxeprobleem, ik snap dat je dat zo ziet, maar 'volgend jaar dan maar gaan' is niet aan de hand.
Inge zei…
Hé op Hawaii is die bom toch ook niet gevallen. Jullie/jij zullen/zal er dus wel ongeschonden vandaan komen.
Susy zei…
Een virus opgelopen en 7 jaar in bed liggen...
Hm.
Zou Doornroosje, of hoe heet dat slapende wicht, dan gewoon zijn gestoken door een mug?

Ja. God ja.
Een mug. Klote voor je. Nee dan liever hier in het druilerige winterwonderland...
*trekt wenkbrauwen op*
NOVY zei…
Dat is optimistisch gedacht, Inge! Ze vallen bij bosjes.
Marit Coehoorn zei…
Als rasechte optimist wilde ik je gisteravond al een berichtje sturen omdat ik dacht: NEE! Niet gaan! Op Réunion (Frans he?) heeft het ook al flink om zich heengeslagen en het is echt geen topper.

Leuk hoor zo'n snoepreisje, maar dit is echt zo'n gevalletje van het is het ECHT niet waard. Laat Tinus maar mooi zelf gaan (of eigenlijk liever ook niet, straks zijn zijn resources ook uitgeput).

Ga jij een andere keer gewoon iets leuks doen. Op IJsland. Of nee, da's misschien niet zo'n goed idee....?

https://www.youtube.com/watch?v=YIAnkrPgTvY
pieke zei…
ik weet er niks van, maar als er echt veel mensen ziek worden, als in meer dan 10%, zou ik niet gaan.
NOVY zei…
@Susy: Ja, trek jij je wenkbrauw maar op :). Zou ik ook doen.
Anoniem zei…
Hoe leuk ook, ik zou het niet opzoeken, trouwens wát heb je aan dit tripje als je (w.s. toch) constant in gedachten bezig bent met "stel dát". Dat wordt niet echt een ontspannend werkreisje, (sowieso al niet door dat veelvuldige gesmeer) pik je dan überhaupt wel wat op van hét je aangebodene? Succes met je beslissing.
Veronique.
Terrebel zei…
En het zijn weer alleen de vrouwtjes die prikken! Het is een schande!
Unknown zei…
Fjieoeee...op bonaire is maar 1 geval bekend...daar ga ik dan heen(voor de fun)
inge zei…
Oh hoor net dat Jan Smit ook niet gast ��
Lehti zei…
Gewrichtspijn in je vingerkootjes? Met jouw werk? Heb je al een laptop die je met je ogen kunt aansturen besteld? Ik heb me er niet in verdiept. Ook niet in de afstand Curacao-Jamaica, daar vliegt mijn zus naar toe. En ik pas op haar kindjes.

Ik denk overigens dat als je besluit om niet te gaan, dat een ongelooflijke primeur zou zijn. Voor jou als persoon. Maar misschien ken ik je daar niet goed genoeg voor.
Boudewijn Blom zei…
Ik zou je bedenkingen toch maar het zwaarst laten wegen. Je bent daar trouwens toch al hard mee bezig. Met Kim-Jong-Oen valt en zijn atoombommen valt nog altijd te spotten (vandaar dat hij zo zijn best moet doen om bedreigend over te komen) maar tegen de verziekende kracht van de Aziatische Tijgermug-vrouwtjes is nauwelijks een kruid gewassen. En dat onplezierige feit laat zich toch niet onder de klamboe wegmoffelen. Bedenk overigens dat we door de klimaatverandering op den duur wellicht ook in eigen land niet gespaard blijven voor deze ziekte. Er is bij onze zuiderburen maar ook in Weert al enige malen alarm geslagen wegens zichzelf met een vlucht uit warme landen of met een partij autobanden binnengesmokkelde tijgermuggen.
Ze zijn (met succes ?) bestreden en bleken vooralsnog geen gevaarlijke ziekten te dragen.

Geniet dus van het leven, maar met bezonnenheid,

Boudewijn

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...