Doorgaan naar hoofdcontent

Luxe-paniek


Het schijnt dat ons huis verkocht is.
Nu echt, ja.

Of nja, er zijn nog een aantal voorbehouden, iets met financiering en technische keuring enzo, daarom schreeuwde ik het nog niet van de daken, maar het schijnt allemaal heus goed te komen, bovendien: er is inmiddels een contract getekend – met parafen op iedere bladzijde – dus ik vond dat ik het best wel kon delen nu. 

En misschien dat het me helpt; ik ben een soort van in paniek namelijk.
Luxe-paniek hoor, maakt u zich vooral geen zorgen.
Maar we moeten dus een ander huis kopen. En een beetje vlug ook, anders zijn we per 1 april nogal eh.. dakloos. (En ik zit eerlijk gezegd niet te wachten op tijdelijk een stom flatje huren in een buitenwijk tegen de hoofdprijs met onze spullen in een opslagloods.)

En het stomme is: lopen we normaal gesproken (lees: als we niet net ons eigen huis verkocht hebben) voortdurend tegen allerlei leuke te koop staande stulpjes aan (kijk maar: klik en bijvoorbeeld klik), nu het erop aan komt zijn ze er niet! Of nauwelijks. En ik weet waar ik het over heb, want ik ken Funda bijkans uit mijn hoofd.

Misschien ligt het aan ons eisenpakket. Hoewel dat ook wel weer meevalt.
Toch?
Ons toekomstige huis moet:

  • in de buurt staan van het centrum van Groningen 
  • een tuin hebben. 
  • goedkoper zijn dan ons huidige huis. (Om 'zeg maar' de verhouding tussen leuke dingen doen en hypotheekrente betalen wat meer in evenwicht te brengen.) 
  • ouder zijn dan ons huidige huis. (Want met nieuwbouw hebben we het wel weer gehad, we willen gewoon weer leuke authentieke elementen en nostalgisch krakende trappen. En lekkage. En loden waterleidingen. En asbest. En onderhoudskosten.) 
  • een huis zijn om verliefd op te worden. (Want zo’n verstandshuwelijk aangaan met een huis, wat we dus de laatste keer deden, daar zijn we natuurlijk eigenlijk veel te onverstandig romantisch voor.)

Het kon, kortom, nog wel eens spannend worden, de komende maanden.



Reacties

Gefeliciteerd met de verkoop van je huis! Het lijkt me wel superleuk dat je nu gewoon kunt gaan shoppen voor een nieuwe woning.
Iben zei…
Och jonge, wat spannend. Liefde kun je niet afdwingen he?! het overkomt je. Precies op het juiste moment denk ik.
*einde romantisch gedweep over berg stenen*
En anders moet je maar ff op de camping gaan wonen ofzo. Best te doen in April.
Susy zei…
http://www.funda.nl/koop/roermond/straat-charles-ruysstraat/

33 en 35 is vlak naast mij.
Kom je?
Aikries zei…
Maar in elk geval super dat je het verkocht hebt!
LEHTI zei…
Lieve Ief,

Ik deed het andersom.
Ik heb inmiddels een huurhuis.

En moet het mijne nog verkopen:
- Het staat in de buurt van het centrum (en je kunt toch altijd gratis voor de deur parkeren)
- Het heeft een tuin van tien meter diep (met appelboom)
- En uitzicht op de A-kerk, de sionskerk, de bomen in het N'plantsoen, watertoren.... O nee, dat wilde je niet ;-) Nou pech, het zit er bij.
- Het kost ongeveer de helft van jouw huis (250.000 euro)
- Het is veel ouder dan jullie huis (1940, en-suite deuren en zo)
- Lekkage is meeste verholpen, (vanmorgen nog nieuwe regenpijp gemaakt) maar ik prik zo weer een gat in het dak als je wilt.
- Loden waterleidingen en asbest kan ik je helaas niet aan helpen, dat heb ik er al uit gesloopt.
- Ik werd er in 2000 verliefd op en heb de koop binnen een half uur gesloten (met knikkende knieën), zonder aankoopmakelaar.
- Als jullie het kopen kom ik nooit meer bij je langs, want dan word ik stik, stik stikjaloers.....
NOVY zei…
Ik zal het je niet aandoen, Lehti! :)
NOVY zei…
250.000 is trouwens niet ongeveer de helft van ons huis hoor, haha. :)

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...