Doorgaan naar hoofdcontent

Santorum

Noem me naïef, maar tot een tijdje geleden dacht ik eigenlijk dat homohaat en homofobie dingen waren van vroeger. Iets van lang geleden, uit de tijd van Spetters.
Sinds de jaren tachtig was het toch gewoon gewóón geworden? Iederéén was tegenwoordig toch homo? Een groot deel van mijn vriendenkring, de helft van de mensen op televisie, politici, noem maar op. Ik dacht eigenlijk (ik zei het al: naïef) dat het inmiddels algemeen geaccepteerd was, door de moderne mens. En dan toch in elk geval in Nederland!

Inmiddels weet ik dat dat geenszins het geval is; homohaat is nog steeds enorm actueel en lijkt (maar dat kan dus ook mijn perceptie zijn) de laatste tijd zelfs meer en meer toe te nemen. Met name in de grote steden moet je tegenwoordig bang zijn om gearmd over straat te gaan met iemand van dezelfde sekse. Om het over die hele Poetin-toestanden nog maar niet eens  te hebben. 

Maar goed, ik had dus blijkbaar een hele tijd niet verder gekeken dan mijn neus lang was.
Zo kwam ik er onlangs achter, dat er een heel internetfenomeen aan me voorbij gegaan was.
Een nogal hilarisch internetfenomeen, mag ik wel zeggen; ik moest er in elk geval heel hard om lachen. 

En omdat het u wellicht ook is ontgaan, vertel ik er hier even over.

Er was eens een senator in de VS en die heette Rick Santorum. Een conservatieve Republikeinse senator, die in 2003 een aantal negatieve uitlatingen deed over homoseksualiteit. Zo stelde hij bijvoorbeeld dat homoseksualiteit ondermijnend is voor het gezinsleven en voor de maatschappij als geheel. Dat het huwelijk alleen een verbintenis mag zijn tussen één man en één vrouw. Dus niet tussen mensen van de zelfde sekse, noch tussen mensen en dieren, noch tussen volwassenen en minderjarigen. Waarmee hij dus en passant homoseksualiteit gelijk schaarde aan bestialiteit (seks met dieren) en seks met kinderen.

Vonden ze niet leuk, de homoseksuelen. En terecht!
Santorum had overigens niets tegen homoseksualiteit an sich, zo zei hij, maar wel tegen de seksuele handelingen die daarmee gepaard gingen.
Euh..tsja.

Nou was er een (homoseksuele) auteur, met een populair weblog: Dan Savage.
En die was boos.
En hij daagde zijn lezers uit om de beste definitie te verzinnen voor het tot dan toe niet bestaande zelfstandig naamwoord 'Santorum'.
(Wat op zich al geinig is, vind ik.)

Enige tijd later maakte hij de winnende definitie bekend:

"The frothy mixture of lube and fecal matter that is sometimes the by-product of anal sex." 

Haha.
Hahaha.
(Gétver! Alleen al dat woord frothy.)

Een machtig mooie definitie, die niet alleen keihard het doel (senator Rick Santorum pesten) raakte, maar ook blijkbaar in een schrijnende behoefte voorzag: voor het betreffende schuimige mengsel van glijmiddel en uitwerpsel bestond nog geen naam!
Nah.

Dan Savage lanceerde de website www.spreadingsantorum.com en met hulp van een google-bom belandde de term in de hoogste regionen van de zoekmachine. (En is daar nog steeds. Klik. Hahaha.)

Vond ie niet leuk natuurlijk, meneer Santorum.
Nee. Snap ik wel.

Na een tijdje bood Savage aan de website te verwijderen, als Santorum 5 miljoen dollar zou doneren aan een homorechtenorganisatie.
Wat die natuurlijk niet deed. Ook weer logisch: dat zou zijn geloofwaardigheid wel erg aantasten en bovendien: het kwaad was inmiddels lang geschied.

Haha. Santorum.


Reacties

kurred zei…
Ha,ha, die Dan gaf Rick dus een poepie, eh koekie van eigen deeg.
LEHTI zei…
Cum, smegma, santorum...
Niet leuk voor hem, wel leuk gevonden!
Die wilde Dan heeft trouwens best een lekkere kop.
Las jij mijn laatste homologje al? Daar hou ik het iets dichter bij huis.http://lehti-paul.blogspot.nl/2013/08/de-perzische-pot.html

Oja, nog dit: als ik dat woord herkauw (excusez le mot) frothy dan moet ik denken aan dat andere Amerikaanse verschijnsel waar je eens over schreef, dat je je stem 'in een bak met grind' laat stranden. Je weet wel. Misschien zijn mensen die dat doen wel fan van Santorum, ;-) en nu stop ik...
Door zei…
Ik vraag me altijd af waar jij dit allemaal leest. Ja, op internet dus (duh) maar hoe kom je bij zulke artikelen?

En hoe beviel je bio groente tas?
NOVY zei…
Wat een goed bruggetje, Door! :)
Tsja: ik hoorde erover op een feestje en sloeg vervolgens aan het googlen. Biomandje beviel prima!
pieke zei…
ha, ik had het gemist, dus dank voor deze aanvulling van mijn algemene kennis!
Kristel zei…
HAHAHAHA! Had ik inderdaad nog niet van gehoord, maar ben blijij dat jij het nu vertelt. Ik bescheur me zeg. Wat een ontzettend goed idee van meneer Savage. Hoera!

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...