Het ging eigenlijk best goed.
Tot ik gisteravond naar bed wilde gaan en nog even de reacties op mijn blog las.
Huh? Dacht ik. Wat is dit nou weer voor misselijke 3 april grap?
Aanval? Korea?
Ik wist namelijk van niks.
En ik lees toch heus de krant, mensen. En ik lees nu.nl.
Maar nergens had ik iets zien staan over een voorgenomen aanval op Hawaii.
Echt niet!
Ik ging natuurlijk onmiddellijk googlen en ja hoor: er is wel degelijk van alles aan de hand!
Sterker nog: de Amerikaanse kranten staan er bol van!
Noord Korea dreigt met een nucleaire aanval op Guam en Hawaii. (filmpje)
De VS heeft inmiddels een geavanceerd raketafweersysteem opgebouwd op Guam.
WTF!?
en: OMG!
Waarom nou net nu? (Want ja, net als Jacq, dacht ik in eerste instantie uitsluitend aan mijzelf. En in tweede instantie natuurlijk aan mijn zusje en haar gezin. En in derde instantie aan alle andere mensen op Hawaii.En in vierde instantie aan sushi.)
Ik probeerde het allereerst te relativeren:
- Ach, het zal heus zo’n vaart niet lopen.
- Als het niet eens op nu.nl staat, dan zal het wel meevallen.
- Pff, die Koreanen roepen wel vaker wat.
Het hielp niet.
Want ik heb er namelijk geen verstand van.
U weet, ik heb van een heleboel dingen verstand, maar van Koreanen? Nee. Geen drol.
En al helemaal niet van Noord-Koreanen, denk ik.
Kim Jong-un? Geen idee what makes his clock tick. (Maar vast niet iets waar ik warm-wollige gevoelens van krijg.)
Ik dacht terug aan de belofte die ik mijn kleine meisje van vier deed, gistermiddag, toen ik bezig was met mijn koffer en ze ineens heel hard moest huilen (hart, breek, au).
‘Liefje, kijk me aan,' zei ik. 'Ik ga twintig nachtjes weg en ik ga je verschrikkelijk missen, maar daarna kom ik weer terug. En dan ga ik je héél, héél, héél hard knuffelen.’
‘Echt waar mama? Kom je echt weer terug?’
‘Ja schatje, beloofd. Ik kan toch niet zonder jou?’
U begrijpt, ik heb enorm lekker geslapen vannacht.
En nu heb ik alleen maar zin om een potje te janken.
Stomme, stomme, wereld.
Tot ik gisteravond naar bed wilde gaan en nog even de reacties op mijn blog las.
Aanval? Korea?
Ik wist namelijk van niks.
En ik lees toch heus de krant, mensen. En ik lees nu.nl.
Maar nergens had ik iets zien staan over een voorgenomen aanval op Hawaii.
Echt niet!
Ik ging natuurlijk onmiddellijk googlen en ja hoor: er is wel degelijk van alles aan de hand!
Sterker nog: de Amerikaanse kranten staan er bol van!
Noord Korea dreigt met een nucleaire aanval op Guam en Hawaii. (filmpje)
De VS heeft inmiddels een geavanceerd raketafweersysteem opgebouwd op Guam.
 |
| Kim Jong-oen: Gelukkig is ie al 29! |
WTF!?
en: OMG!
Waarom nou net nu? (Want ja, net als Jacq, dacht ik in eerste instantie uitsluitend aan mijzelf. En in tweede instantie natuurlijk aan mijn zusje en haar gezin. En in derde instantie aan alle andere mensen op Hawaii.
Ik probeerde het allereerst te relativeren:
- Ach, het zal heus zo’n vaart niet lopen.
- Als het niet eens op nu.nl staat, dan zal het wel meevallen.
- Pff, die Koreanen roepen wel vaker wat.
Het hielp niet.
Want ik heb er namelijk geen verstand van.
U weet, ik heb van een heleboel dingen verstand, maar van Koreanen? Nee. Geen drol.
En al helemaal niet van Noord-Koreanen, denk ik.
Kim Jong-un? Geen idee what makes his clock tick. (Maar vast niet iets waar ik warm-wollige gevoelens van krijg.)
‘Liefje, kijk me aan,' zei ik. 'Ik ga twintig nachtjes weg en ik ga je verschrikkelijk missen, maar daarna kom ik weer terug. En dan ga ik je héél, héél, héél hard knuffelen.’
‘Echt waar mama? Kom je echt weer terug?’
‘Ja schatje, beloofd. Ik kan toch niet zonder jou?’
U begrijpt, ik heb enorm lekker geslapen vannacht.
En nu heb ik alleen maar zin om een potje te janken.
Stomme, stomme, wereld.
Reacties
Het zijn m.i. vooral dreigementen van Noord-Korea en in het westen pakken de media het zo lekker op in het kader van uitzendingvulling en sensatiezucht.
M.a.w zoiets als blaffende honden bijten niet. Of, als ze echt iets willen doen, hadden ze het al lang gedaan.
Maar goed, kan me voorstellen dat het een beangstigend idee is.
-Maureen
En ondanks wat Mauree zegt vond ik het toch net een beetje te groot om het niet te melden. Een kernaanval is geen kattenpis.
Maar volgens CNN hoef je je geen zorgen te maken: http://globalpublicsquare.blogs.cnn.com/2013/03/28/no-north-korea-cant-hit-hawaii/
@Jacq: Ik wist het dus echt niet. En: bedankt dus. Want ik weet graag altijd alles.
Ja, die laatste link las ik ook. Maar vind het altijd erg moeilijk om te bepalen wie je kunt geloven bij dit soort dingen.
Ik denk dat, helemaal als je er eenmaal bent, je je niet druk gaat maken over Koreanen, maar gaat genieten van je familie, het weer en de mooie omgeving (en de overwinning, want je bent gegaan; stoer!). Dat is een prima vooruitzicht toch?
Ik vind je reactie een beetje naïef, eigenlijk. Ze dreigen niet met een propje papier, maar met kernraketten. En ik ben heus ook geneigd te denken dat blaffende honden niet bijten, maar je weet het maar nooit met die mafkezen.
Wij zijn ook naar Egypte afgereisd tijdens de "arabische lente". Met het hele gezin. Enerzijds wel een prettig idee dat je bij elkaar bent. Maar het vergrootte ook de zorgen, want dan zou niet alleen mij maar ook de kinderen iets kunnen overkomen. Maar nogmaals, de kans is heel erg klein. En dat je kinderen niet bij je zijn betekent dat ze veilig in Nederland zitten. Je familie heeft dit al vaker meegemaakt toch? Wat vinden zij er van?
En nu even serieus: je hebt je vent hopelijk gauw geapppt over dit voorval? Ik bedoel, niet dat je kinders straks terloops aan de keukentafel horen: 'Ha ha, blogvoer wordt me tegenwoordig op een dienblaadje aangereikt, ha ha, ze dreigen met een bom op hawai. haha'
En jij gaat naar Hawaï. Jij gaat gewoon naar Hawaï. Geloof me, ik zo me drukker maken om de vliegreis dan om deze loze dreigementen.
Mafkezen, die Noord-Koreanen. Tenminste, degene die gevoed genoeg zijn om zich met dit soort bangmakerij bezig te houden.
Hawaï, here Novy comes!
En net wat ze daar ook zeggen, de precisie van die raketten is in twijfel te trekken.
Maar het leukste aan dat filmpje is het shirt dat de mannelijk presentator draagt. Geloof me, zo lopen ze er echt bij in Hawaï. En het kan daar dus ook echt.
Novy goes Hawaï!
en het zijn natuurlijk allemaal losse flodders.
Ik hoorde hier dat N-korea ooit meedeed aan een of ander voetbaltoernooi (wk? ben niet zo goed in voetbal) Anyway. Ze lagen er direct uit. De spelers werden vervolgens bij thuiskomst in een martelkamp gestoken maar de propagandamachine vertelde aan 'het volk' dat ze gewonnen hadden. in de finale. Met 7-0 of zoiets. En omdat ze afgezonderd van de wereld zijn/leven gelooft iedereen dat. Whaaa. Geen idee of het waar is overigens. Maar toch. Een briljant verhaal. Toch. Nou.