Doorgaan naar hoofdcontent

Update

Bron: klik
Ik begrijp het al: u wás natuurlijk helemaal niet in paniek! Natuurlijk niet! Want u, de gemiddelde lezer van novylooptover, bent natuurlijk een weldenkend mens met een grote portie gezond verstand en u gelooft natuurlijk helemaal niet aan rare theorieën die het einde van de wereld voorspellen!
Nee zeg, u heeft wel iets beters te doen.

Net als ik. Man, man, wat heb ik beters te doen!
Tijd voor een update.
For starters: ik werk niet meer in de tweedehandskledingwinkel.
Dat was een jaartje hartstikke leuk, maar het was het toch niet helemaal. Ik voelde het eigenlijk al een tijdje aankomen en toen deed de kosmos ineens van Boem! en Knal! en joeg mij weer op het rechte pad.
Dank je, kosmos!
Want hoewel ik er heus hartstikke goed in was, in dat kleding verkopen, het was natuurlijk niet datgene waarvoor ik in de wieg ben gelegd heb gestudeerd.
Ik verdien mijn geld weer gewoon met schrijven. Want/en ik heb zomaar leuke nieuwe kanalen aangeboord! (Of eigenlijk hebben nieuwe kanalen mij aangeboord, maar dat is een te lang verhaal.)
Hoe dan ook: ik deal weer met deadlines. Good old deadlines.
En ik worstel met ingewikkelde artikelen.

Ik ben weer thuis.



Reacties

kurred zei…
Welcome home. Back to the deadlines and be happy. :-) Gaat 'het boek' er niet onder lijden?
NOVY zei…
Jawel!
Dat wel.

Of de kinderen. :)
kwan zei…
Wiehoe!! Fijn!!
Trudy zei…
Welkom thuis! En succes met de schrijfsels!
kurred zei…
Dat boek in wording kan er wel tegen.
Je gaat het toch wel afmaken? (volgend jaar of zo)
Maar die arme kindertje die verwaarloosd gaan worden. En dan hebben we het nog niet over die arme Henk! :-)
sanneke zei…
Yes, babe, schrijven maar!
Rinke zei…
Niks einde van de wereld. De kosmos had even wat kunstgrepen nodig om je uit je paralelle universum te halen. Gewoon een nieuw begin.
LEHTI zei…
Geef het maar toe, je was gewoon undercover daar. Beetje inspiratie opdoen ter vergroting van de geloofwaardigheid van je roman over de duistere wereld vol intriges van 'Second Hand'. Slim aangepakt.
Maar even serieus: dat klinkt wel leuk eigenlijk hebben nieuwe kanalen mij aangeboord. Je bent binnen!
Fien zei…
Nou, gaan dan maar!
Tijmen zei…
Ach, een deadline op zijn tijd, dat zou iedereen moeten hebben.
Susy zei…
Wees jij maar lekker thuis.


Hebben we al een treinkaart?
NOVY zei…
Ja we hebben een treinkaart.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...