No (Cold)play

Weet u nog, dat ik dit logje schreef?
Voor Anna-Maria?
Dat had nog een leuk vervolg.
Anna-Maria kreeg een telefoontje.
BNN aan de lijn: ‘Ze hadden een blog gelezen’.
Haha. Ja, de expósure, mensen, de ínvloed van dit weblog, het is echt ongekend.
De BNN-stem maakte excuses en bood haar (als troost? Genoegdoening? Maakt het wat uit?) twee kaartjes aan voor het concert van Coldplay op het Malieveld in Den Haag.
Ik zeg: er bestaan mindere deals.

Ik mocht natuurlijk mee. (Ja, duh!)
En dat zou ik natuurlijk ook.
Maar tussen zou-en en doen staan obstakels in de weg en praktische bezwaren. Blijkbaar.
Net als ik het ene probleem getackeld had kwam er iets anders om de hoek en als dat was geregeld gooide iets nieuws weer roet in het eten.
Ik kon het allemaal nog niet áán, zo in de eerste week na de vakantie! En zoals Lance Armstrong zijn 7 zeges inleverde, hing ik, moegestreden, mijn concertkaartje aan de wilgen.
Pff, wat een rust.
Kon ik tóch naar die vergadering en het etentje, hoefde ik geen werkvervanging te regelen, kon ik Bo wel naar haar eerste eenwieler-vakles brengen en had ik geen ingewikkelde oppasconstructies nodig. Bovendien spaarde ik een treinkaartje uit.
Veel beter. En Anna-Maria zou heus met iemand anders gaan.


Maar nu heb ik spijt.
Want het concert was vanavond.
En ik was er niet.
Waarom was ik er eigenlijk niet?


‘Hoe was het, Anna??!!!’