Doorgaan naar hoofdcontent

Armstrongs en de stemwijzer

Toch nog even over die Armstrongs, hoor. Want wat was dat een malle avond, vorige week!
Ik heb echt krom gelegen van alle twitterberichten en de rare verhaspelde krantenberichten. En ik was blijkbaar niet de enige.
Hoewel ik het dan wel weer jammer vond dat mijn tweet niet was opgenomen in de lijst, terwijl ik toch echt een van de eersten was met een reuzeleuk grapje. Dat me overigens weinig virtuele lachsalvo’s opleverde. Gelukkig kreeg ik even later toch nog twee DM’s van mensen die respectievelijk ‘hadden moeten lachen’ en ‘in hun broek hadden gepiest van het lachen' en volgde er ook nog een bijzonder goeie retweet:





Het klopt; ik snap er ook niet zoveel van.
Ja, het is vreselijk natuurlijk.
Neal Armstrong is dood.
En die was nog op de maan!
Ja man, op de maan!
We waren op de maan!
!!
!!!

Nu weet ik niet hoe dat bij u is, maar ik sta daar redelijk neutraal tegenover.
Nou, dan waren we op de maan. En wat dan nog? Ik heb niet het idee dat we daar nou echt ver mee zijn opgeschoten. Volgens mij was het ook best saai daar. Anders zouden we wel nog een keer gegaan zijn, hè, in de afgelopen 43 jaar. En wat hebben we er eigenlijk helemaal gedaan? Een vlaggetje geplant.
Sommige complottheoretici zeggen dat het we helemaal niet op de maan zijn geweest en dat het filmpje – u weet wel dat filmpje met die beroemde 'giant step for mankind' – in scene is gezet (for whatever reason).
Want de vlag wappert op het filmpje en dat kan niet. Ofzo. En er is een schaduw. Ofzo.
Tsja. Het zou zo maar kunnen, weet ik het.
Dan zijn we niet op de maan geweest.
Zou ik lullig vinden voor Neil, maar verder: prima.
Ziet u? Neutraal.

Wielrennen, daar sta ik toevallig ook heel neutraal tegenover. Ik vind het prima hoor, wielrennen. Maar als wielrennen ineens niet meer zou bestaan, dan zou mij dat persoonlijk worst zijn. Ik zou het heus sneu vinden voor wielrenners en wielrenliefhebbers, want die zouden het natuurlijk wél jammer vinden als wielrennen niet meer zou bestaan, maar zo voor mezelf? Nee, zou me niets uitmaken.
Heeft Lance Armstrong nou wel of niet doping gebruikt? Geen idee. Vast wel. Maar misschien ook niet. Whatever.
Neutraal.

Een ander ding waar ik tot gisteravond nog neutraal tegenover stond zijn de aankomende verkiezingen. Zoals Wim T schippers in de jaren 80 zong in Ronflonflon ‘Wie zullen we nu weer eens bellen, bellen!’ zong het de afgelopen week in mij: ‘Op wie zullen we nu weer eens stemmen, stemmen?’ 
Euh.
Dit terzijde.

Maar ik vond er iets op:
De Stemwijzer.
Tadaa!
Ik deed hem heel bewust en weloverwogen. Dat ik echt goed nadacht voor dat ik antwoord gaf, zeg maar – en das niet niks voor iemand met de aandachtsspanne van een doperwt en een niet ál te hoog ontwikkelde politieke interesse.
En daar kwam de uitslag.
Mijn antwoorden kwamen het meest overeen met het programma van de Partij voor de Dieren.
Dus daar ga ik dan maar op stemmen. Op de PvdD.

Tenzij u goede argumenten heeft waarom ik dat niet zou moeten doen?

Reacties

sanneke zei…
Ja. De PvdD dus. Ik zag vandaag wat mensen van de PvdA staan en dacht, wel ja, ik neem die roos aan en wil dan meteen wel eens weten waarom ik PvdA zou moeten stemmen, als zwevende kiezer in de linker hoek. Wel. Dat hoefde ik niet. GL was heus ook goed. En dat PvdD er telkens bij mij uit komt als ik stemwijzers doe? Tja, hun programma is heus heel goed, ligt heel dicht bij dat van de PvdA.Ik weet niet of de heer Samsom blij is met zo'n eerlijke vertegenwoordiger van de partij, maar ik geloof dat ik wéér iets verder ben met mijn queeste.
Ok bedoel, partij van de dieren. Raaaar maar waar. ;) x lot.
kurred zei…
Tja, we missen nog een partij. De PvdT. En waar die T voor staat? Daar valt toch niet over te Twijfelen dacht ik. Het zou zo maar de grootste partij kunnen worden!
LEHTI zei…
O, wat hou ik van dit log, dank je dat je me weer even bijpraat, Novy. Want via dat archaïsch medium genaamd 'radio' waren de weetjes over de naamgenoten wel tot mij gekomen, maar ìk had de link niet gelegd, laat staan iets verward, of getweet, retweet, tweet, tweeterdetweet. Of gelachen. Nu wel. Zij het niet onder tafel.
En ik weet nu ook op wie ik ga stemmen.
Op de partij voor de doperwt!
(Sanneke, dat lijkt mij ook wel wat, als GL stemmer rozen uitdelen voor de PvdA)
Tienke zei…
wauw. pvdD. hoe lang ben ik wel niet weg geweest...
Susy zei…
Ik kwam 1 keer op SP en 1 keer op PVV. Dus.
Maar het kan zijn dat ik de Stemwijzer deed zoals ik De Slimste Mens doe.
Race tegen de klok. Gauw gauw! Antwoord geven! NU!

Ik ga m nog maar eens doen dan.
Langzaam.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...