Doorgaan naar hoofdcontent

Niet de slimste mens



Kent u het programma ‘De slimste mens'?
Of beter gezegd, kent u de app al?
Jawel, na wordfeud, drawsomething en songpop heb ik weer een nieuwe tijd- en aandachtverslindende bezigheid: het spelletje ‘De slimste mens’ op mijn iPhone.
Nou, ik kan u vertellen aan de hand van een bedroevend lange lijst met verloren games: ik ben hem niet, die slimste mens.
En ik snap daar niets van, want dat verhoudt zich slecht met mijn score op de officiële IQ test die ik ooit maakte. Misschien moest ik toch eens wat meer aandacht gaan besteden aan het behoud van mijn hersencellen in plaats van.. nja, enfin.
Ik zou me natuurlijk gewoon helemaal niet bézig moeten houden met die verslavende ongein op die telefoon!
Ik heb daar helegaar geen tijd voor, neen!
Ik schrijf namelijk een boek.
Uh-huh, een boek.
(...)
Ik heb overwogen dit stiekem nog wat voor mezelf te houden, omdat u nu natuurlijk voortdurend gaat vragen 'Issie al af?’ maar ja; ik ken mezelf langer dan vandaag: ik kan zulks toch niet voor me houden. Bovendien zal ik op de een of andere manier mijn minder frequente aanwezigheid hier moeten verklaren; in de tijd dat ik aan het boek schrijf kan ik niet bloggen immers. 
Goed. Nuf said.

Wat meer?
Oja, Noorderzon. Het jaarlijkse festival in het plantsoen waaraan voor ons – met het Dok (het openluchtpodium op de vijver) hemelsbreed 50 meter van ons openstaande raam – niet valt te ontsnappen, al zouden we willen. Gisteravond genoten we vanaf ons dakterras van een prachtig concert van Alt-J, dat veel te kort was omdat het te laat begon in verband met autopech van de band en toch (damn you stomme regels!) om 12 uur moest stoppen. Gelukkig vond ik de cd vanmorgen in mijn dropbox. (Das leuk joh, zo’n dropbox. Daar vind je maar steeds zomaar cadeautjes in.)

Nou, dat is het wel zo’n beetje.
De man is terug van een tropisch Lowlands, we hebben nog bijna 2 weken vakantie (ik werk weer; maar juist ook dat voelt – met vader thuis bij de kinderen, die tevens zuigt, wast, kookt en boodschappen doet – als vakantie), het zonnetje schijnt, de lucht is blauw.
Labels:

Reacties

Mimi zei…
Ik wil alles weten over dat boek natuurlijk. Wát voor boek is het?
22 augustus 2012 om 00:03
sanneke zei…
Ik zie ons nog zo samen met Quirk in een café in Utrecht zitten, toen wilde je het al, dit boek schrijven. Nu wordt het toch een beetje anders dan je toen dacht en heb je de vorm gevonden. Ik vind het zo tof voor je! Wow, je schrijft een bóek!
22 augustus 2012 om 07:55
Door zei…
Een boek! Een écht papieren boek? Wow wat gaaf. Succes ermee!
22 augustus 2012 om 08:50
kurred zei…
LEUK! En veel succes.
22 augustus 2012 om 10:30
baasbraal zei…
Een BOEK!!! En dat had je voor je willen houden. Ben ik even blij dat het niet gelukt is! Ik wil eigenlijk per bladzijde op de hoogte gehouden worden, maar dat kost misschien te veel tijd......
22 augustus 2012 om 11:30
Manon zei…
Wat goed! Veel succes en mocht je proeflezers nodig hebben: you know where I am.
22 augustus 2012 om 12:15
Anoniem zei…
Kan je er voor zorgen dat ie voor de volgende zomervakantie in de winkels ligt??
Liefs en veel inspiratie gewenst!
Muts moon
22 augustus 2012 om 13:26
Herma zei…
Ik wilde iets zeggen en toen was Susy mij voor. Maar het is alweer een dag later, dus: Én?
22 augustus 2012 om 22:05
Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....
12 reacties
Meer lezen

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...
2 reacties
Meer lezen

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...
28 reacties
Meer lezen