Doorgaan naar hoofdcontent

Poppetjes op


Onder het motto 'je moet alles een keer gedaan hebben in je leven' gingen we vanavond met oma naar de McDonald's. 
We waren aan de beurt en ik begon aan mijn bestelling, waarop ik tien minuten in de rij had staan oefenen. Ik vind de McDonald's altijd een beetje ingewikkeld. Dat komt misschien ook omdat ik altijd voor minstens vijf mensen moet bestellen; ik ben al blij als ik het allemaal heb onthouden. En als ik het er dan eindelijk uit mag ratelen krijg ik de hele tijd ingewikkelde vragen tussendoor. 
'Hallo. Mag ik drie bigmacmenu's, een happ...' '
'Grote of medium friet?' 
'Ehm. Medium. Waar was ik. Oja, een happ..' 
'Frietsaus?' 
'Ehm. ja, frietsaus. En een happ..' 
'Wat wilt u drinken bij de Big Mac menu's?'
'Ehm...'
Ik word er altijd een beetje nerveus van.
Maar toen kwam het.
'Nou en dus een happy meal...'
'De happy meals zijn op.'


De happy meals zijn op. 


Dat verwácht je dus niet. Het duurde gewoon even voor mijn hersens verwerkt hadden wat er zojuist tegen me werd gezegd. De happy meals zijn op. Bij de McDonald's. Dat is net zo gek als...... ja, als wat eigenlijk. Zeg het maar. 
'Poppetjes op,' sprak mijn dochter naast me, uiterst grappig. (Maar dan moet u wel onderstaande aflevering van FC Kip hebben gezien.)
'Nou, doe me dan maar gewoon een hamburger, een kleine friet, een appelsap en een danoontje hè,' zei ik. Waarbij het McDonald's-meisje me niet-begrijpend aankeek maar braaf meetikte op haar schermpje. 
Later zag ik op de bon dat ik voor deze bestelling veel meer heb betaald dan €3,95 – de prijs van een happy meal. Waar exact hetzelfde inzit, maar dan mét een doos en een poppetje. 
Haha.
Maar ik moest dat het meisje maar niet aanrekenen; blijkbaar bestaat er geen protocol voor oppe happy meals. 
En zo zou het ook moeten zijn.






Reacties

sanneke zei…
En je kreeg niet een een plastic-poppetjes-tegoedbon mee? Tsk. Of nou ja, misschien moet je daar maar blij om zijn ook.
Lekker dan! Toevallig gisteren in de speeltuin bij ons 10 jarige buurmeisje op dr Ipod FC Kip gekeken.
Herma zei…
Geen protocol voor oppe poppetjes bij mcDonalds? Onbeskóf!
kurred zei…
Tja, de prijs van alle losse onderdelen tesamen is altijd hoger dan het complete product. Maar los lijkt het dan ook vaak meer ha,ha
Minder meuk, er zijn dagen dat ik daar veelgeld voor over heb!
pieke zei…
ad rem kind!
Lehti Paul zei…
Het was natuurlijk de ultieme Mac challenge om Novy's blog te halen! They made it!
Door zei…
Haha, wat ontzettend maf! Dat verwacht je toch niet! Nou weet omap dus nog steeds niet wat een happy meal is?
Als ik meneer (of mevrouw) Donalds was, gaf ik je gewoon alles voor de prijs van een Happy Meal, maar dan zónder de happy.
Wat een bullshit daar.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...