Doorgaan naar hoofdcontent

De condooms in de fonduepan

We zouden gaan kaasfonduen bij oma. En omdat ze dacht dat ze aan één pannetje niet genoeg zou hebben, kwam ze ’s ochtends bij ons een tweede halen.
Henk was thuis, ik niet; ik was aan het werk.

Daar ging mijn telefoon.
Het was Henk.
Hij zei: ‘Je hebt me wel even een raar momentje bezorgd met je moeder.’
Ik vroeg: ‘Hoezo?’
‘Nou, ze kwam onze fonduepan halen. Dus ik pakte hem van de plank, zette hem op tafel en deed het deksel open. Er zaten twee condooms in.’
‘Ieuw,’ zei ik. ‘Toch geen gebruikte, hoop ik?’
Geen gebruikte. Gelukkig. Gewoon twee netjes verpakte durexjes.
‘Hoe komen die daar?’ vroeg ik.
‘Ja, dát wou ik dus net aan jou vragen.’
(...)
(...)
Ehm.
Haha.
Het zal je maar overkomen.
Dat je man je vraagt waarom er twee condooms in de fonduepan zitten. En dat je geen idee hebt!
En dat je dan dingen gaat zeggen als: ‘Ik heb werkelijk géén idéé! Condooms in de fonduepan? Ze zijn niet van mij, hoor, als je dat soms dacht. Misschien heb jij ze er wel zelf ingestopt. Ooit. Toen we het nog wel eens op de keukentafel deden. We hebben tenslotte al best lang niet gefondued. Of misschien zijn ze wel van de schoonmaakster. Of van de oppas. Je denkt toch niet dat ze van mij zijn? Dat ik condooms in de fonduepan bewaar voor als ik ga stappen? Hahaaa!’
Hoe meer ik mezelf hoorde babbelen, hoe verdachter ik het allemaal zelf vond klinken.
Want zou ik niet precies dezelfde dingen hebben gezegd als ik werkelijk betrapt was? Als mijn secret stash zojuist was ontdekt?
Het was op een vreemde manier heel verwarrend.
Onmiddellijk nadat ik met een laatste: ‘Sorry, ik weet het echt niet,’ had opgehangen, ging opnieuw mijn telefoon.
Ditmaal was het mijn moeder, die meteen van wal stak: ‘Liefje, ik denk dat ik je even moet waarschuwen. Ik was net bij Henk om de fonduepan op te halen weet je wel, en toen ontdekte hij dat er condooms in zaten.’
‘Ja,’ zei ik. Ik weet het.’
‘Oh. Heeft Henk je al gebeld? Oh. Ja. Ik dacht ik bel je maar meteen als ik thuis ben, ik dacht ik moet je maar even waarschuwen.’
‘Waarschuwen,’ zei ik. ‘Je ging me waarschuwen.’
Briljant, mijn moeder denkt ook al dat ik er een stiekem seksleven op na hou. 

Nouja, er zal binnenkort wel een logische verklaring opduiken. Ze zijn waarschijnlijk gewoon weer van de barbie van Vera.

Reacties

Herma zei…
Ik lig Stefan nu bijna wakker te hinniken!
Ha :-) grinnik. Die van ons (kids) hebben ook eens condooms gevonden in een laatje en na t uitpakken een grapje met babyzusje uitgehaald. Nl de condoom om haar babyfles gedaan zodat het net leek of ze kon drinken maar haha ha lekker toch niet. Vond het een heel inventief idee maar ben toch nog steeds op zoek naar een goede plek. Maar hier helaas geen fonduepan.
sanneke zei…
Jaja, van de Barbie van Vera, voor als ze een regenponcho nodig heeft.
Lehti zei…
Heb een heerlijk beeld van een stokbroodje met gesmolten condoompje Mij werd eens om advies gevraagd wat te doen met een kat die een -gebruikt- exemplaar opat.
Maar eh,.....júllie doen het dan wel niet meer op de keukentafel. What about Henk? Aanval is de beste verdediging, hè. (ach, hij doet het schijnbar veilig, da's een hele geruststelling toch ;-)
Fien zei…
Toffe moeder heb je!
Tijmen zei…
Oh, wat slim! Het verhaal hier vertellen zodat iedereen denkt dat het echt per ongeluk was!

Maar even zonder gekheid: ik zou net als jij reageren en dan hetzelfde denken.
Nicoleke zei…
Volgende logje = de verklaring neem ik aan?!

Haha.
NOVY zei…
@Nicoleke: Ik heb zo'n gevoel dat deze wel eens onopgelost kon blijven.
Manon zei…
Whahaha. Breek je je nou niet de godganse dag het hoofd over hoe die condooms daar kwamen?
Nicoleke zei…
Ik heb t gevoel dat je ons niet alles verteld, Novy!

:)
NOVY zei…
@Nicoleke: sjonge, ga jij lekker met Henk praten!
Wat reageer je fel? Verdacht hoor! Haha.

Oh.

Nee maar goed. Ok.
Barbaramama zei…
Whahahaha ik kom niet meer bij van het lachen hier!
Ik werd getrokken door de titel en ik moest vreselijk lachen!!!
Zoiets zou hier in huis ook zomaar kunnen gebeuren!
Geweldig! Ik zie het al helemaal voor me. En ben nu prompt allerlei idiote verklaringen aan het verzinnen die hier misschien logisch zouden zijn, maar die andere mensen waarschijnlijk alleen maar des te vreemder zouden vinden. Dus die denk ik dan maar in mezelf :D

Ik hoop dat als je er ooit nog achter komt je het wel deelt!
Anoniem zei…
Ik denk dat het een van de kinderen geweest is. Eentje wil er nog een broertje/zusje bij. Dus die heeft de condooms verstopt. En waar laat je die dan?
in de fonduepan. (papa en mama fondueen toch nooit)
Ik zeg; go for it!
liefs Muts Moon
NOVY zei…
@Moon: Tsja, sinds een zekere ingreep hebben wij niet echt condooms meer nodig. Dat is deel van het mysterie.
LEHTI zei…
Eigenlijk is het na je gepaneerde krokettenverhaal gewoon erg logisch. Waar stond die fonduepan? Naast de frituurpan toch zeker. Waar de mond van vol is....
kurred zei…
Misschien komen ze nog van pas op Oerol(als het regent).... Haha
Kristel zei…
HAHHAHAHAHAHAHAA, ooh ik word niet goed! Wat onwijs grappig, vooral van je moeder dan ook, zou die van mij ook doen, hahhahaa.(maar..hoe KAN het? In de fonduepan? Muhahaha)
sanneke zei…
Oh god, Rinke herinnert zich ineens dat wij ooit een (verpakt) condoom in een pakje thee vonden. Kersensmaak. Het condoom dan.
Anna zei…
de oppas... keukentafel? jullie onverwacht vroeg thuis? snel snel..hup in de fondeupan.....hmmm zou kunnen.
Susy zei…
Hahaha!
Maar neeneenee, dit mag niet onopgelost blijven.
Ik zal jou, voor deze ene keer vrijwaren van verdenking.

Ik ga voor je moeder.


(en de typo leukentafel was nóg leuker geweest met een n vooraan)
NOVY zei…
Oh. Die typo zie ik nu pas.
Cisca zei…
Kijk normaal gesproken zijn het altijd kabouters die dit soort dingen doen. Aleen wat een kabouter met een condoom moet, dat weet ik dan weer niet zo goed...

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...