Doorgaan naar hoofdcontent

Updates en cola en sinas

Het valt me op dat ik bijna nooit ergens op terugkom op dit blog. Dan gooi ik weer eens iets de wereld in en dat blijft dan vervolgens zo’n beetje hangen in het luchtledige.
Dus.
Tijd voor enkele updates.
Eerst maar de Avondvierdaagse:
Ook de laatste avond hebben we gered. En als beloning waren er bloemen en medailles.
(En nee, niks meer over kroketten, misschien dat u dat geruststelt.)



Ziet u die pleister op die arm, op die laatste foto? Op de andere arm zit er ook een. 
Merlijn kreeg die dag namelijk de ‘cola- en sinasprik’. 
Ja, ik heb een nieuw woordje geleerd. De cola- en sinasprik; bijna alle kinderen die dit jaar negen (zijn ge)worden hadden het erover. (Ik begrijp het nog niet helemaal, geloof ik. Is dan die ene prik de sinasprik en de andere – de pijnlijkste – de colaprik? Omdat cola harder prikt? Ofzo? Ik heb ijverig rondgevraagd maar niemand kon me hier duidelijkheid over verschaffen. Niet belangrijk, schijnbaar.)
Ik kan me trouwens niet herinneren dat het vroeger ook al zo werd genoemd, sterker nog, toen Bo vorig jaar de betreffende prikken kreeg noemden we het nog gewoon BMR en DTP. Niks gehoord toen over cola of sinas. En nu ineens is het een min of meer geaccepteerde uitdrukking. Echt, google maar.
Ik vind het dan wel weer grappig dat iemand – een kind hopelijk - dat bedacht heeft. En later tegen zijn kleinkinderen kan vertellen dat hij de bedenker was van de uitdrukking ‘cola- en sinasprik’. Hoewel tegen die tijd vaccinaties misschien wel helemaal achterhaald zijn of heel anders gaan - je weet het niet hè.

Ik ben trouwens manloos – en de kinderen vaderloos – deze pinksterdagen. Man en vader begeeft zich op Pinkpop. Hij kampeert in een beige Hymer op het backstageterrein, tussen de artiesten en radio- en televisiemakers en noemt dat dan ‘werk’.
Met zulk werk heb je geen hobby meer nodig, zeg ik altijd maar.

Oja, de updates.
Ik heb nog steeds jeuk.
Eh...de wasmachine stinkt niet meer.
En.
Ehm.Was er meer?
Oja. De volgende keer ga ik echt vertellen over mijn bijzondere carrièremove.

Reacties

Karin zei…
Haha. Ik moet zeggen dat dit blogpostje mijn kennismaking is met jouw blog en het smaakt naar meer. Wat schrijf je leuk! Sterkte met je manloze weekend en geniet lekker van het zalige weer. xx
Adinda zei…
Haha, mijn broertje (ook 9) noemt het de 9-jaarsprik. Van cola en sinas had ik nog niet gehoord! En help, vertel, HOE heb je de wasmachine weer fris gekregen? *knijpt al weken neus dicht*
sanneke zei…
Jip kreeg 'm een paar maanden terug, die prik, en zelfs toen nog heette hij geen cola en sinas prik. Nou vond hij het al niet erg, die prik, maar met die naam had ie 'm misschien zelfs bijna leuk kunnen vinden.
Heeft Loïs de hele vierdaagse gelopen? Heldin.

Over Henk zullen we het maar niet hebben, het hele Pinksterweekend zijn vrouw en kroost alleen laten om eens even lekker te feesten in Landgraaf. Tsk. (Nee hoor, Henk, ben gewoon jaloers.)
noofs zei…
Ben hier voor het eerst. Heb genoten van je schrijven en bijbehorende foto's. Sterkte met je manloze weekend. Gelukkig schijnt de zon. En Cola en Sinasprik? Nooit van gehoord ;-)
NOVY zei…
Hoi! Welkom op dit weblog. Neem gerust een duik in mijn archief :).
NOVY zei…
@Adinda: er is spul voor! Wasmachineteiniger heet het, van HG. Werkt als een trein!
NOVY zei…
Ha, leuk! Nog meer nieuwe lezers! :)
LEHTI zei…
Zitten we aan tafel, lepel ik mijn soep naar binnen, vraag ik langs mijn neus weg aan Rinne: 'Hoe heet de prik die je hebt gekregen toen je negen jaar was?' 'Cola en sinas'. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Weer wat geleerd.
Terrebel zei…
Heel herkenbaar wat je man doet en hoe hij dat noemt. Zelf 'moest' ik zaterdag een kleedkamer delen met een stuk of zes dames die regelmatig naakt door de kamer paradeerden. Erg vervelend! Als ik er niet voor betaald zou krijgen...
Siem zei…
Een paar maanden geleden heette die prik hier nog 'gewoon' de dubbele 9jaars prik. Wij maakten er de koekjesprik van. Voor iedere prik een koekje verdiend. Ze doen alles voor een koekje bij ons....

Heb vrijdag een kipcorn gegeten ipv een kroket, maar zelfs die had een bijsmaak!
Adinda zei…
Top ga ik proberen, bedankt!

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...