Doorgaan naar hoofdcontent

Heb ik me weer eens in de nesten gewerkt?

Ik sta op het gevaarlijkste kruispunt van Nederland, laat wat fietsers passeren en trek op, als ik in mijn linker ooghoek ineens een voetganger zich voor mijn auto zie werpen.
Dus ik trap onmiddellijk weer op de rem en kom ruim – toch zeker een halve meter - voor het zebrapad tot stilstand.
Ik lach vriendelijk naar de voetganger, maak een charmant oeps-gebaar met mijn handen en mime 'sorry'.  Niet omdat dat echt nodig was (gelooft u me, er was eigenlijk niets aan de hand) maar gewoon, omdat ik nou eenmaal heel vriendelijk ben in het verkeer.
De voetganger, een wat vreemd leeftijdsloos mannetje met een wit mutsje op en een heel boos gezichtje, loopt voor mijn auto langs en begint me daar toch een partij te schelden!

Nou ben ik heel vriendelijk in het verkeer, maar ook snel verontwaardigd over onredelijk gedrag, dus ik deed met het knopje het raampje aan de passagierskant naar beneden, en sprak: ‘ Maar meneer, ik zei toch al sorry. Ik zag u wat laat, maar ik remde op tijd, er is niets aan de hand.’
‘Mijn bénen, mijn bénen! Je had bijna mijn bénen kapot gereden, mijn bénen,’ riep het mannetje met een rood hoofd van de agressie.
En toen: ‘Wat ben jij een kutwijf zeg, met je sorry, wat ben jij een kutwijf!’
‘Pardon?’
Nou ben ik heel vriendelijk in het verkeer, maar ook wat lichtgeraakt bij plotselinge grove bejegening en zei: ‘Weet u meneer, het zijn mensen zoals u waardoor de wereld wordt verziekt.’
En voegde daar onverstandig en tegen beter weten aan toe: ‘De volgende keer rij ik gewoon door.’

En toen werd dat mannetje zo boos dat hij mijn kenteken in zich opnam en toen reed ik weg want er stond intussen een hele rij auto's achter me maar nou zou het me dus niet verbazen als ik binnenkort een aangifte van bedreiging ontvang.
Haha.
Hm.
Ik hou u op de hoogte.

Reacties

Susy zei…
Haha, cool!

Ik ben helemaal niet vriendelijk in het verkeer.
Vandaag nog. Liep ik over een zebrapad, op m'n gemak, net een leuk wit mutsje gekocht voor de maartse dagen....
Mimi zei…
Ach, ik denk dan altijd maar, die arme man woont vast nog bij z'n moeder thuis. Of heeft een vreselijke baan in een of ander duf archief. Of z'n vrouw slikt niet door. Of hij heeft überhaupt al een maand geen seks gehad.
Ik heb er maar medelijden mee.
sanneke zei…
Wakker worden, logje lezen (mimede je heel agressief sorry of zo? Dat het meer 'Rot op met je mutsje werd?') en dan de commentaren van Susy en Mimi er op lezen... Dan ben je wel in 1 keer echt wakker.
Herma zei…
Hahaha! De volgende keer rij ik gewoon door! Hahaha! Het is niet leuk om zo uitgeveterd te worden, maar ik ben toch heel vrolijk geworden van dit log. En die vent, ach. Blaffende honden bijten niet.
Terrebel zei…
Sommigen hebben nu eenmaal een heel kort lontje..Hoe kwam het eigenlijk dat je'm pas zo laat zag? Is het kruispunt dan zo onoverzichtelijk?
Tijmen zei…
Ik ben nu vooral benieuwd waarom zijn benen zo belangrijk waren...
Wat een koude douche zo'n vervelend mannetje. Ik vind je uitsmijter: 'De volgende keer rijd ik gewoon door' kostelijk. En begrijpelijk.
NOVY zei…
Ik ook! Zo bijzonder zagen ze er niet uit.
NOVY zei…
Het kruispunt is onoverzichtelijk, het mannetje was nogal klein (no offence :)) en bovenal lette ik niet goed op, natuurlijk. Maar ik herstelde mijn fout op tijd.
NOVY zei…
Duh, echt niet! Je kent me toch, de vriendelijkheid zelve!
Mimi zei…
Ja? Het helpt echt hoor, zo te denken bij mensen die heel vervelend doen. Probeer maar eens. (als je baas in een slechte bui is bijvoorbeeld ;)
Cisca zei…
Haha. Ik sluit me aan bij de reactie van Sanneke. :-)
Kristel zei…
Hahahahahahahaaa, wat een goed antwoord ook, over de slechte wereld met gekke mannetjes. Stoer, een heuse bedreiging!
Jacq zei…
Kan niet missen. Dit was een echte. Kabouter. Klein, puntmutsje en getergde reactie.
Kijk maar eens op Wikipedia bij de omschrijving 'kabouter' en lees kenmerk drie:
"bij slechte behandeling kunnen ze zich als kwelgeest gedragen".

Kenmerk één is trouwens dat ze zich voor mensen onzichtbaar kunnen maken. Dus hoezo lette jij niet goed op? Hij was gewoon niet zichtbaar.

(is misschien handige info bij het verweer bij de politie)
NOVY zei…
Jeetje, dit klinkt echt zó plausibel!!
Guusje zei…
Grin, I Love!
LEHTI zei…
Wat je zegt Sanneke. En jij doet er nog een schepje bovenop. logje lezen, de commentaren van Susy en Mimi en Sanneke lezen en dan heb ik gelijk een grijns op m'n gezicht.
Ook ik ontving onlangs zo'n kutwijf'. Maar dan digitaal. Híj kon niet mijn kenteken zien. Mijn sorry (met opgestoken middelvinger) pikte hij wel.
Ach weet je wat, voer gewoon aan dat je blogvoer nodig had ;-)
Anoniem zei…
Een kabouter. Natuurlijk! Want verder fietsen er alleen maar studenten over de Korreweg.

(Of is dat omdat het meestal midden in de nacht was als ik redelijk aangeschoten over de Korreweg fietste?)

Marieke
Anoniem zei…
En, ben je al van je bed gelicht??

haha kabouter Jacq!

Ik ken dat soort kabouters. De broer van die van jou stond mij uit te schelden terwijl een andere oude kabouter tegen mijn auto was aangereden.
Ik stond te janken. Niet omdat mijn auto kaduuk was, maar omdat mijn mooie illusie over helpende kabouters totaal de vernieling in geholpen was.
Liefs (kabouter)muts Moon

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...