Stokken en stenen, hoofdluis, kapotte fietssloten, alles wordt ons huis binnengesleept door onze zoon. Zal een jongensdingetje zijn.
Soms zitten er vreemde voorwerpen bij. Vandaag kwam hij de school uit, rende over het plein naar me toe en riep: ‘Mam, kijk eens wat ik heb gekregen van D!’
En hij liet me een reageerbuisje zien.
Met een oranje dopje.
En onderin wat doorzichtig spul.
Hm.
‘Wat ís het?’ vroeg ik geïnteresseerd en wisselde een betekenisvolle blik uit met een medemoeder die naast me stond.
‘Het is een soort gas, dat eigenlijk hele sterke lijm is,’ antwoordde Merlijn.
Ik bestudeerde het buisje zo eens wat, schudde ermee, hield het tegen het licht, en moest geheel onwillekeurig denken aan dat stomme mopje van vroeger: Wat is de sterkste lijm ter wereld? Antwoord: Sperma. Want heb je wel eens geprobeerd om een baby uit elkaar te trekken?
Hm.
‘Oh, kijk, daar is D,’ riep Merlijn, ‘kom mee, mam, dan kunnen we nog even vragen wat het precies is!’
‘Nee, zei ik, ‘nee, dat hoeft niet.’ En grijnsde naar de medemoeder, die olijk teruggrijnsde.
En nu hoopt u misschien dat dit verhaal nog een leuke clou heeft, of een onverwachte uitsmijter, maar nee, dit is wat het is. Er ligt bij ons thuis een reageerbuisje op de koelkast. Met spul erin. Gas, dat eigenlijk heel sterke lijm is.
Joh.
Soms zitten er vreemde voorwerpen bij. Vandaag kwam hij de school uit, rende over het plein naar me toe en riep: ‘Mam, kijk eens wat ik heb gekregen van D!’
En hij liet me een reageerbuisje zien.
Met een oranje dopje.
En onderin wat doorzichtig spul.
Hm.
‘Wat ís het?’ vroeg ik geïnteresseerd en wisselde een betekenisvolle blik uit met een medemoeder die naast me stond.
‘Het is een soort gas, dat eigenlijk hele sterke lijm is,’ antwoordde Merlijn.
Ik bestudeerde het buisje zo eens wat, schudde ermee, hield het tegen het licht, en moest geheel onwillekeurig denken aan dat stomme mopje van vroeger: Wat is de sterkste lijm ter wereld? Antwoord: Sperma. Want heb je wel eens geprobeerd om een baby uit elkaar te trekken?
Hm.
‘Oh, kijk, daar is D,’ riep Merlijn, ‘kom mee, mam, dan kunnen we nog even vragen wat het precies is!’
‘Nee, zei ik, ‘nee, dat hoeft niet.’ En grijnsde naar de medemoeder, die olijk teruggrijnsde.
En nu hoopt u misschien dat dit verhaal nog een leuke clou heeft, of een onverwachte uitsmijter, maar nee, dit is wat het is. Er ligt bij ons thuis een reageerbuisje op de koelkast. Met spul erin. Gas, dat eigenlijk heel sterke lijm is.
Joh.
Reacties
O ja: als er een rookwolkje ontsnapt uit het buisje is het tijd om te bukken...Zomaar een tip.
En jij hebt er nog niet aan geroken of....een pinkje ingestopt ofzo?
Kan niet wachten tot Tijl met dit soort dingen thuiskomt.
Vooralsnog heeft ie alleen wat waterpokken mee naar huis genomen.
Ook leuk.
Wees blij dat jullie het allemaal niet weten, want ziek zijn -en het dus wel weten- is een stuk minder prettig...... dan jullie onwetendheid.
Haha, ik vind het wel grappig wat jullie verzonnen hebben.
(Maar waarom krijgt mijn kind dat van een vriendje?)
Is wel een leuk spelletje zo.
Heb wel krom gelegen bij jullie reactie's. Maar ja, één dag niet gelachen, is één dag niet geleefd. BEDANKT!!
Ben benieuwd naar de volgende raadsels........
Groetjes.
Heb wel ideeën, maar ... tja...