Doorgaan naar hoofdcontent

Van alledrie een momentje

Omdat het nog niet echt zo lijkt te lukken met het oppakken van het gewone leven*, dacht ik ik grijp even terug naar de week vóór Vlieland. And than take it from there.
Haha, wat natuurlijk gewoon een bullshitverhaal is als excuus om nog even wat foto's te laten zien die ik had laten liggen:

Bo in de tweedehandswinkel, de grootste verkleedkist van de wereld.
(De laarzen hebben we maar gekocht.)

Loïs slaagt voor haar ogentest op het consultatiebureau.

Merlijn op Noorderzon. Een bijzondere foto en wel hierom: Dit is het eerste jaar dat hij groot genoeg is om erbij te kunnen.
En hij heeft inderdaad een beetje een ranzige broek aan, ja.


*Al mijn hoop is nu gevestigd op morgen. Wellicht helpt het om de week gewoon op maandag te beginnen.

Reacties

LEHTI zei…
Bedankt voor dit verhaaltje voor de nacht. We krijgen vast een mooie nazomer. Vol verkleedkisten, pispalen en zonder brillen. Hoewel, er zit er één op mijn neus, anders kan ik niet lezen. Mijn eerste. Boehoe, ik word oud en de zomer is voorbij. :-(
sanneke zei…
Zo, die Merlijn, da's wel een momentje, ja. Ik ontdekte vandaag bij Jip de eerst minuscule puistjes. Hallo zeg, hij is 8! Beginnen die hormonen nu al te rommelen?
Terrebel zei…
Ben wel een beetje jaloers op Merlijn! Ben nu bijna 44 maar kan er nog steeds niet bij...gelukkig zijn er meestal wel bomen of struiken te vinden...;-)
Nicole zei…
Ik vind het ook lastig om het gewone leven weer op te pakken!!! Maar de dagen lenen zich er ook zo slecht voor. Nu moeten mijn twee dochters weer op kamp resp. werkweek naar Londen!

Ik heb zin in 'gewoon'.
Manon zei…
@Sanneke: Bij oudste zag ik vorige week ineens ook wat piepkleine puistjes op haar voorhoofd. En ze krijgt ineens vet haar na een paar dagen terwijl er vroeger wéken voorbij gingen voordat haar haren gewassen moesten worden. Slik!
Voordat ik het onderschrift zag bij de foto van Bo dacht ik.. 'en die laarzen zijn te gek!'
Tijmen zei…
Goede reden gevonden om foto's te posten, haha! En die vieze broek, dat kwam toch niet omdat het de eerste paar keer niet helemaal goed ging?

@sanneke: José ontdekt bij mij ook wel eens minuscule puistjes. Zou ik straks ook gaan puberen? #jottem

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...