Doorgaan naar hoofdcontent

Neutrino

Het zal u vast niet zijn ontgaan, het is wereldnieuws immers: in Zwitserland hebben ze ontdekt – iets dat tot nu toe voor onmogelijk werd gehouden - dat er op deze wereld een deeltje bestaat dat sneller kan bewegen dan het licht. De zogenaamde neutrino.
Wat in principe betekent dat het men terug in de tijd kan reizen.
Ja.
Nou snap ik die gevolgtrekking eerlijk gezegd niet helemaal, want dat zo’n neutrino sneller kan dan het licht, betekent toch nog niet dat een mens dat óók kan. Ik bedoel, wij zijn bepaald geen neutrino en het zal toch niet zo simpel zijn dat je kan meeliften met zo’n deeltje als je het maar goed vasthoudt, zoals Lois Lane óók kon vliegen, zolang ze zich maar stevig vastklampte aan Superman.
Maar wie weet hoor, ik heb nooit zo’n hoofdje voor natuurkunde gehad.
Misschien bouwen ze wel gewoon een soort ruimteschip van neutrino’s waar je dan gewoon kan instappen en floep.

Wat ik overigens ook niet begrijp, maar misschien vindt u me nu heel dom, is dat 'terug' in de tijd. Wat nou terug? Als je dan al sneller kunt reizen dan het licht, dan ga je toch juist vóóruit? Naar de toekomst? Daar waar het licht ook naartoe gaat? Het licht gaat toch maar één kant op? Net als de tijd? Of...eh..
Hee: ís het licht misschien de tijd?
?
Nee, vergeet u die laatste opmerking maar, want het slaat voorwaar nergens op en veroorzaakt bij mij in elk geval kortsluiting. Ik zei het al: ik heb niet zo’n hoofdje voor natuurkunde.


Gisteravond, toen ik nog even slaperig zat te zappen, stuitte ik op de een of andere slimme professor, die aangaande bovengenoemde ontdekking de angstaanjagende woorden sprak: ‘Stelt u zich voor dat iemand terug zou reizen in de tijd en zijn voorouders zou vermoorden. Dan zijn de gevolgen niet te overzien.’

Nou. Dan kun je me opvegen hè.
Dat soort dingen tótally freak me out.
Later in bed probeerde ik een en ander wat inzichtelijk te maken.
Stel, je reist terug in de tijd, naar een moment vóór je geboorte, en je vermoordt je moeder.
Wat gebeurt er dan op dat moment met je?
Verdwijn je dan? Val je uit elkaar? Je kán immers niet bestaan, want toen je werd geboren was de vrouw die je ter wereld bracht allang dood. (Ieieieieh!)
Of verdwijn je niet, blijf je gewoon intact, maar ben je vanaf dat moment een soort zombie, een levend wezen zonder enig bestaansrecht? (Ieieieieeh!!)


Disclaimer: Ik heb drie nachten wakker gelegen na het zien van Back to the Future, in 1985.

Reacties

Susy zei…
Je stukje nog niet (helemaal) gelezen, maar hier wilde ik ook al over schrijven.
(Het werd de Lidl).

Ik zou trouwens ook terug in de tijd gaan.
Naar mijn eigen kindertijd toen mijn ouders nog bij elkaar waren.
Omdat ik niet meer weet hoe dat was.

(nu wel helemaal gelezen)

Ja. haha! Die tijdreisfilms.
Ik blijf er ook maar m'n hoofd over breken.
Ja maar, ja maar, klopte dat nou wel, want als ie terugging in de tijd, en dat en dat en datd..aklfja;eifjaoi;jfalkdj

aaaah.
Misschien alleen om de Dolorean te jatten en in 2011 op Marktplaats te zetten.
Da's cashen denk ik.
Susy zei…
Trouwens, zieke zombie,
waarom zou je je moeder vermoorden?

Freak.
NOVY zei…
@Susy: Ja! Precies!
'Ja maar, ja maar, klopte dat nou wel, want als ie terugging in de tijd, en dat en dat en datd.. aklfja;eifjaoi;jfalkdj'

Best een leuk idee. Zullen we de Dolorean op marktplaats zetten?
NOVY zei…
@Susy: Ja. Er zat ook eerst eigenlijk nog een zinnetje tussen in de trant van 'een beetje luguber, maar wel het duidelijkste voorbeeld'. Maar das weg.
sanneke zei…
Jee! Bij mij werkt het al! Ben ineens terug in de tijd naar dat ik hoog in de boom 'Krijg toch allemaal de klere' van Ciske de Rat zong. 'Vuile Rat! Moedermoordenaar!'
Saralien zei…
Wel leuk nieuws toch? Het schijnt dat je wel met die neutrino's informatie terug de tijd in kan sturen. Dus jezelf even waarschuwen vooral NIET die fles peruviaanse wijn op te drinken omdat je daar ontzettende koppijn van krijgt ofzoiets
LEHTI zei…
Dank je Novy, het was mij dus wèl ontgaan, had er niks van gehoord. Dat wil zeggen, ik had er wel over gehóórd maar er niks van begrépen. Nog minder dan jij. Want het geluid bij de beelden van die tunnel waarin het zoefzoef ging (dat was het toch?) was: fekr (...) hamiche (...) zamin. En er was geen ondertiteling. Maar nu ben ik weer helemaal bij. Heb ook de vertaling gevraagd: denk, altijd, harder. Dat lijkt te kloppen.
Jack zei…
Nee joh, tijdreizen gaan we nooit doen, want anders zouden er nu toch al wel mensen hier rondlopen uit de toekomst? Hoewel, misschien is Geert Wilders wel een verwend islamietje uit de toekomst, die een hekel heeft aan de rammadan, en darom nu probeert de islam te laten verbieden... (ik denk dat ik zijn reactie al wel weet "Doe es normaal man!")

Misschien kunnen we nog wel eens een mini-cameraatje de ruimte in schieten, sneller dan het licht en dat kan dan dan (achterom kijkend met zijn super-zoomlensje) terug zien wat er is gebeurt. Stel er ligt een lijk op straat, dan zien we eerst de moord achterstevoren, waarna de dader achteruit naar huis fietst, waarop we alleen nog maar even daar hoeven aan te bellen om hem tot zijn stomme verbazing op de pakken.

Maar dan moeten we nog wel een paar technische hobbels nemen hoor, voor het zover is. En het werkt alleen bij helder weer natuurlijk, wat de afgelopen zomer misschien nog minder waarschijnlijk was dan tijdreizende neutrinos!
Dat zijn van die hersenkrakers waar ik ook niet uit kom.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...