Doorgaan naar hoofdcontent

Min tien

Ik beschouw mezelf over het algemeen als een redelijk goed gelukt exemplaar van de menselijke soort, waar het de lichamelijke constructie en constitutie betreft; alles werkt (voorlopig) naar behoren.
Maar soms bekruipt me ineens een heel verontrustende gedachte: stel nou dat ik geboren was in een wereld waarin de bril niet was uitgevonden. Of voor 1500. Of gewoon nu, maar dan in een heel arm land. Dan was ik toch, alle ijdelheid ten spijt, behoorlijk gehandicapt geweest!
Misschien was ik wel verstoten door mijn stam, of veroordeeld tot een donkere tipi waar ik als mysterieuze geneesvrouw de mannen moest masseren na de jacht. Of misschien zat ik zielig in een hoekje rijstkorrels te pellen op de tast en bracht men mij eten.
Want - het is een van de best bewaarde geheimen van dit weblog en ik vergeet het daarnaast zelf vaak - ik ben namelijk nogal bijziend. Ik heb een afwijking van min tien. (Of min 9,75 eigenlijk, maar dat is praktisch hetzelfde.) Henk noemt me ’s nachts, als mijn lenzen uit zijn, zijn blinde kip. Wat weer overdreven is, want tot een afstand van drie centimeter zie ik heus heel scherp.
Nja.
Weet u dat ook weer.
Ik moet toch ergens over bloggen, nietwaar. Want behalve stokjes die zomaar in de lucht zweven gebeurt er hier niets spannends.



Reacties

Terrebel zei…
Jee! Ik heb links maar -3.75 en rects staat het oog op nul. Zonder contactlens in zie ik dus geen diepte. Voor mij is dus de hele wereld een stripboek...

Bij zwevende stokjes denk ik meteen aan de trick a stick uit het begin van de jaren '80... Een prachtig stuk speelgoed!
LEHTI zei…
Iets over een langpootmug, zei je. het komt aardig in de buurt. Niks mis met die lenzen van je, als je overdag zwevende stokjes ziet. Of deed je de ontdekking pas toen je iets in je haar voelde kriebelen?
DharSon zei…
Ik ben heeeeellll blij dat contactlenzen bestaan. (ben ook erg kippig -7 en -7.5)
Min fokking tien?!?!?!

Wow.

Jij mol.
Herma zei…
Ja. Wat Nicollekebolleke zei.
sanneke zei…
Oef, als jij lenzen eens per ongeluk uit wrijft (doe ik nog wel eens) mag je dus meteen alles op de tast doen? Nou ja, kan ook best interessant zijn.
Anoniem zei…
Min hoeveel? Tjemig....blinde kip wil ik niet zeggen....maar het lijkt me verduveld lastig! Ik heb een bril maar kan overleven zonder...kan me voorstellen hoe moeilijk het is als je op dergelijke moementen geen snars ziet....
Lehti zei…
'verstoten door je stam' 'rijstkorrels pellen'
LOL
Hoe kòm je er op? Laat die langpootmug maar zitten.
Jeetje dan ben jij nog erger gehandicapt dan ik! Ik heb de afgelopen jaren wel eens geklaagd dat ik eigenlijk ook recht zou hebben op een parkeerkaart. Ik zie ongeveer 10 cm scherp. Met -7,75 en -6,75

Toen ik nog harde lenzen had ben ik er onderweg (in de auto!) wel eens één verloren. Dat was heel eng.
sanneke zei…
Rinke vroeg zich nog af of je met je bril of je lenzen -10 hebt. Geldt 't voor je lenzen, dan zit je wat je bril betreft waarschijnlijk op -12.
Susy zei…
Typisch.
Want ik heb wat last van mijn ogen de laatste tijd.
Terwijl ik altijd zo prat ga op mijn goede ogen en er geen brildragenden zijn in mijn familie.
Maar ik heb de lettergrootte in Whatsapp al groter gezet en moet verpakkingen met kleine lettertjes op een halve meter van mijn ogen houden, anders kan ik het niet lezen.

Dus ik moet maar eens naar d'optiesjen.

Jij bent praktisch blind dus.
Goh.
Lehti zei…
En toen was het stil aan het Novy front. . . .

Ze zou toch niet in een donkere tipi als mysterieuze geneesvrouw, mannen aan het masseren zijn na de jacht?
(lees = haar lenzen kwijt zijn)
Of zo.

Populaire posts van deze blog

Nog 33 dagen tot Hawaii/Hawaï

Ik vrees dat ik u de komende maand dood ga gooien met geleuter over Hawaii. Nog even en u denkt: mens, ben je nou nog niet weg? Het spijt me. Maar aangezien ik ter plaatse nogal verstoken zal zijn van wifi, heeft u straks lekker drie weken rust. (Ik weet het trouwens wel, hoor. Dat in het Nederlands Hawaii eigenlijk zo moet worden geschreven: Hawaï. Niet met dubbel i, maar met één i, met stipjes. Vind ik ook eigenlijk mooier. Maar om een wat duistere reden heb ik op een bepaald moment gekozen voor de Amerikaanse schrijfwijze en nu hou ik daar maar zo'n beetje aan vast. Als u het erg vervelend vindt, dan mag u best  telkens als u Hawaii leest, dit in gedachten vervangen door Hawaï.) Maar wat ik dus wou zeggen: op de gangbare wereldkaart lijkt Hawaii al best heel spannend en ver weg enzo, maar gisteren stuitte ik op een wereldkaart waarbij de globe op een andere manier is losgeknipt, oftewel de zogenaamde Pacific-centered wereldkaart: Oeh. Das écht wel midden in de zee....

Stuk

Ik blogde voor het laatst op 17 juni : de dag voor ik 45 werd. Nog een dag eerder was mijn leven ingestort, maar ik was nog in de ontkenning. Dus ik schreef maar gewoon een stukje, over de publieke waan van de dag. Het was de laatste stuiptrekking, voorlopig. Want mijn leven was ingestort, en al snel was daar geen ontkennen meer aan. Mijn man, mijn echtgenoot, de vader van mijn kinderen, was vertrokken. Weggegaan en niet teruggekomen. (Het verwarrende was dat hij intussen op zijn beurt beweerde dat ik hem het huis uit had gezet. Wat me geen goed teken leek; als je het daarover al niet eens bent, dan kon het nog wel eens een zware dobber worden.) Nou moet ik toegeven dat ik inderdaad de woorden ‘ik wil je niet meer zien’ had uitgesproken, maar dat leek me eerlijk gezegd geen reden waarom hij de volgende dag niet op de stoep had kunnen staan met een bos rozen en excuses. (De woorden ‘ik wil je niet meer zien,’ zegt men doorgaans niet zomaar, immers.) M...

Het leven is een gedoetje and then you die

Ik denk de laatste tijd aan niemand zoveel als aan wijlen onze Dichter des Vaderlands  René Gude . Dat komt omdat ik het leven momenteel weer eens nógal een gedoetje vind. Ik heb het woord overigens niet van René Gude geleerd, ik gebruik het al heel lang, maar tegenwoordig moet ik daarbij dus altijd aan hem denken; hij heeft het woord bestaansrecht en verdieping gegeven. Het zou bijna tragisch kunnen zijn, als het niet zo fantastisch was! Ik bedoel: dat een filosoof, iemand de een groot deel van zijn leven heeft gewijd aan het bestuderen van de grote vragen des levens, uiteindelijk herinnerd gaat worden als de filosoof die zei dat 'het leven een gedoetje is'. Geniaal. Want dat is het namelijk gewoon! Uitgekleed en ontdaan van alle ‘bedoeling’ en opsmuk is het leven niet meer dan een gedoetje. Je zou zelfs rustig kunnen zeggen: een gedoe. Maar dat doen we niet, als we beschaafde mensen zijn, we zeggen: gedoetje. Niet om het te bagatellisere...